Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2026/842 K.2026/1166

.... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2025/1134 Esas sayılı dosyası ile verilen 06.01.2026 günlü ara kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin geçirdiği trafik kazası nedeniyle yaralandığını, müvekkilinin bu kaza nedeniyle bir süredir tedavi gördüğünü ve halen yatalak olduğunu, davacının gelir getiren bir işte çalışamadığı ve müvekkili için TBK md. 76 hükmü kapsamında; ileride hükmedilecek tazminattan mahsup edilmesi şartıyla şimdilik 400.000 TL geçici ödemenin davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine, davacı lehine 400.000 TL geçici ödemeye hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN 19.11.2025 GÜNLÜ ARA KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 76.maddesi uyarınca davacı vekilinin geçici ödeme talebinin kısmen kabulü ile; takdiren 50.000,00 TL geçici ödemenin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, azlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Geçici ödeme kararına karşı davalı vekili itiraz dilekçesi ile geçici ödeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEMECE 06.01.2026 GÜNLÜ ARA KARAR İLE: Davalı vekilinin geçici ödemeye itirazlarının reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde; dosyada mevcut kaza tespit tutanağı ile ... plakalı aracın sürücüsü olan davacı ...'ün asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, ayrıca davacının maluliyet durumunu gösterir yönetmeliğe uygun düzenlenmiş herhangi bir raporun dosyada mevcut olmadığını, TBK'nın 76. Maddesinde belirtilen şartların bu aşamada oluşmadığını geçici ödeme talebinin kabulüne dair kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Talep; TBK md. 76 hükmü kapsamında geçici ödeme yapılması istemine ilişkindir.

Mahkemece 19.11.2025 günlü ara karar ile davacı vekilinin geçici ödeme talebinin kısmen kabulü ile; takdiren 50.000,00 TL geçici ödemenin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Geçici ödeme kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine mahkemece 06.01.2026 günlü ara karar ile davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

TBK'nın 76. Maddesi gereğince talep halinde dosyadaki mevcut delil durumuna göre davacıların geçici ödeme taleplerinin kabulüne karar verilebileceği anlaşılmaktadır.

Davalı vekili her ne kadar geçici ödeme şartlarının oluşmadığını, kararın kaldırılması gerektiğini ileri sürmüş ise de, eldeki dosyaya baktığımızda kazanın hemen akabinde düzenlenen kaza tespit tutanağı ve kaza tespit tutanağı ile uyumlu ....

Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/187 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, davacının davalı sigortalının kusuru ile meydana gelen kaza neticesinde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı,

dosyadaki mevcut sosyal ekonomik durum araştırmasına ve kusur durumuna göre söz konusu geçici ödemenin yapılmasına ilişkin şartların oluştuğu anlaşılmakla, davacı lehine bir miktar geçici ödemenin kabulüne karar verilmesinde herhangi bir yanlışlık bulunmadığı kanaatine varılmış, davalı vekilinin geçici ödemenin kaldırılması gerektiğine yönelik istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince geçici ödemenin kabulüne ve davalı tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaati ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.