Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2026/341 K.2026/557

... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... tarih ve ... Esas - ... Karar sayılı kararı ile kurulan hüküm nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusu ile ilgili yapılan incelemede;

DAVACI VEKİLİ DAVA DİLEKÇESİNDE ÖZETLE

Müvekkili ...'ın davalı ... için ekteki sözleşmede belirtilen ... Orman İşletme Müdürlüğü'nün... ve ... kod nolu ...

B tipi yeni orman yolu yapımı ihalesi kapsamındaki işin yapımı için, davalı borçlu ile sözleşme imzalandığını, yolun müvekkili tarafından tamamlandığını, ekte sundukları kabul komisyonu kararında görüleceği üzere, sözleşme konusu ... kod nolu yolun tekniğine uygun olarak yapıldığının... tarihli tutanakla tespit edildiğini, yapılan yol yapım ve hafriyat işi kaynaklı, ... nolu... tarihli 534.000 TL tutarındaki fatura,

... tarihli ... seri 50.000 TL bedelli yol yapım hafriyat işi açıklamalı fatura,... tarihli ... seri 50.000 TL bedelli yol yapım hafriyat işi açıklamalı fatura kesilmesine ve işin bitirilmesine rağmen 354.000 TL bakiye alacağın müvekkiline ödenmediğini, davalının iş bu fatura bedellerinden bakiye kalan 354.000,00 TL'yi süresinde ödememesi üzerine davalı aleyhine ... İcra Müdürlüğü’ün ...

Esas sayılı dosyası ile icra takibine başlandığını, davalı tarafça icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini, borcun varlığına ilişkin bir diğer delil de kısmi ödemelerin ve davalı borçlunun müvekkiline çekmiş olduğu ihtarname olduğunu, müvekkilince çekilen ... tarihli ... yevmiye numaralı ...

Noterliği ihtarnamesinde davalı borçlunun "faturanız 2024 yılının 8. Ayında kesilmesi gerekirken, tutar ve KDV hariç 181.989,00 TL olarak kesilmesi gerekiyordu" şeklinde beyanda bulunarak borcunu ikrar ettiğini, müvekkilinin alacağının temini bakımından; haricen edilen bilgilere göre borçlunun bir çok borcunun olması, yargılama sürecinde mal kaçırma ihtimali ve böyle bir durumda ilerde verilecek olan kararın infazının mümkün olmayacağı ihtimali göz önüne alınarak,

davalının adına kayıtlı menkul ve gayrimenkul mallar ile 3. kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının icra dosyasına yaptığı haksız ve kötü niyetli itirazının iptali ile takibin devamına, haksız ve kötü niyetli olarak takibe itiraz eden borçlu aleyhine %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

DAVALI VEKİLİ CEVAP DİLEKÇEİNDE ÖZETLE; Davanın yetkili mahkemede açılmadığını, müvekkili şirketin merkezinin ... olduğunu, yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, davacı tarafın iddialarının haksız olduğunu, müvekkilinin sözleşme kapsamında edimini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, ancak davacı tarafça haksız şekilde bakiye alacak iddiası ileri sürülerek dava açıldığını, müvekkilinin bakiye borcu olmaması nedeniyle takip dayanağı faturaya noter kanalıyla itiraz edildiğini, haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1-Dava dilekçesinin görev yönünden REDDİ İLE, mahkememizin GÖREVSİZLİĞİNE, 2-Görevli mahkemenin ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, 3-Kararın kesinleşmesinden itibaren 2 haftalık kesin süre içerisinde başvurulması halinde dosyanın görevli mahkeme olan ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi GÖNDERİLMESİNE, 4-Yargılama gideri ve vekalet ücretinin görevli mahkemece DEĞERLENDİRİLMESİNE, 5-Kararın kesinleşmesinden itibaren 2 haftalık kesin süre içerisinde gönderme başvurusu yapılmaması halinde HMK maddeleri gereği davanın DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILACAĞINA KARAR VERİLECEĞİNE, şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

DAVALI VEKİLİ İSTİNAF DİLEKÇESİNDE

Mahkeme kararının hukuka ve yasaya aykırı olduğunu, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili çekişmez yargı işi niteliğindeki ticari davalar ve tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın 6102 sayılı Ticaret Kanununun ticari ve çekişmesiz yargı işi olarak kabul ettiği işlere bakma görevinin ticaret mahkemesine ait olduğunu, ticari nitelikteki itirazın iptali davalarına bakmakla görevli olan mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, uyuşmazlık konusunun taraflar arasındaki ticari işten kaynaklandığını, davacı tarafın tacir sıfatına haiz bir ticari işletme olduğunu,

vergi dairesinden gelen bilgi ve belgelerin mahkeme tarafından yanlış değerlendirildiğini, davacının tacir olduğunu, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, kararın kaldırılması gerektiğini belirterek,

Sonuç itibariyle; Yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olarak verildiğinden mahkemenin kararının kaldırılmasını talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili istinaf dilekçesine karşı beyanında, davalının amacının süreci uzatmak olduğunu, istinaf talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER

İstinaf incelemesine esas; Yerel mahkemenin dosyası içerisinde bulunan belge ve kayıtlar.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, hukuki niteliği itibariyle eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğidir. TTK'nin 4. maddesinde ticari davalar sayılmış olup bu maddeye göre, bir davanın ticari dava sayılabilmesi için tarafların her ikisinin tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğması, ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi olması veya açılan davanın maddede altı bent hâlinde sayılan davalardan olması gerekir. Taraflardan biri tacir değilse veya tacir olmasına rağmen uyuşmazlığın ticari işletmeyle ilgisi yoksa ticari davanın varlığından söz edilemez. Ticari davalar, mutlak ticari davalar ve nispi ticari davalar olmak üzere iki gruba ayrılmaktadır.

Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın sırf dava konusunun TTK'de düzenlenmesi nedeniyle ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar TTK'nin 4/1. maddesinde bentler hâlinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra ve İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır.

Bu gruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nin 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.

Esnaf ve tacir ayrımı, esnaf faaliyetinin türüne göre 213 sayılı VUK’nin 177. maddesindeki parasal sınırlar esas alınarak belirlenir. ... sayılı Bakanlar Kurulu kararı uyarınca, sadece ikinci sınıf tacirlerin esnaf olarak kabulü söz konusu olabilir. Yani birinci sınıf tacirler hiç bir koşulda esnaf olarak kabul edilemez.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 176. maddesine göre tüccarlar, birinci sınıf ve ikinci sınıf olmak üzere ikiye ayrılır. Birinci sınıf tüccarlar, bilanço esasına göre defter tutanlardır. İkinci sınıf tüccarların ise işletme hesabına göre defter tutanlardır.

... Vergi Dairesi Müdürlüğünün cevabi yazısında, davacının işletme hesabı esasına göre defter tuttuğu, 2. Sınıf tacir olduğu, ... sayılı Bakanlar Kurulu Kararı çerçevesinde Gelir Vergi Beyannameleri ile eki performans bilgileri tablosu ve işletme hesap özetlerine göre VUK 177/1-3 madde hükümleri uyarınca 2. Sınıf Tacir

olduğu ve İşletme Esasına tabi olduğu, ticari işletme defteri tuttuğu dosya kapsamı ile sabittir.

VUK 177/1-2 uyarınca 2024 yılı gayri safi iş hasılatı 690.000,00 TL'nin altında kalanlan esnaf sayılmaktadır. Dava tarihinin 2025 yılı olduğu, bu nedenle 2024 yılına ait değerlere bakılarak davacının tacir olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Vergi dairesinden gelen belgelerden davacının 2024 yılı hasılatının 532.836,67 TL olduğu, 2024 yılı için belirlenen 690.000,00 TL'nin altında kaldığı, buna göre davacının tacir değil, esnaf olduğu anlaşılmıştır. Görevli Mahkeme Asliye Ticaret değil, Asliye Hukuk Mahkemesidir.

İlk derece mahkemesinin görevsizlik kararı yerindedir.

Davalı vekilinin istinaf talebi yerinde değildir.

Sonuç itibariyle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b.1 maddesi gereğince davalı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.