Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2019/2004 K.2021/1073

Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ... esas ve ... karar sayılı kararı aleyhine istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, istinaf talebinin süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirilmiş olduğu ve istinafa başvuru koşullarının mevcut olduğu dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu edilen Mersin 380 TM'nin iletim sistemini kullanımına ilişkin olarak davalı kurum ile müvekkili arasında ... tarihli iletim sistemi sistem kullanım anlaşması imzalandığı, davalı şirket tarafından ... dönemi için sistem kullanım anlaşmasının 9.maddesinde yer alan maksimum enerji alış ve maksimum enerji veriş kapasitelerinin aşılması durumunda cezai yaptırım uygulanması hükmüne istinaden müvekkili hakkında 6 adet ceza faturasını düzenlendiği,

güç aşımı olmadığından sistem kullanım cezasının hukuka aykırı olduğunu, faturaların iptali için davalıya itiraz edildiğini ancak itirazın reddedildiğini, ceza faturalarının ihtirazi kayıtla ödendiğini belirterek sistem kullanım cezasının hukuka aykırı olduğunun tespitine, ihtirazi kayıtla ödenen 63.812,02.TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki sürece ilişkin beyanlara karşı bir diyeceklerinin bulunmadığı, sistem kullanım anlaşmasının tarafı durumunda olan davacı ve müvekkili teşekkülü bağlayan ikincil mevzuat niteliğindeki 29/12/2016 tarih ve 6818 sayılı EPDK Kurul Kararı ile onaylanan ve 2017 yılında geçerli olan Yönetim Bildirimi'nde yer alan düzenleme ile davacının aylık olarak düzenlenen sistem kullanım faturaları, maksimum alış kapasitesinin ihlalini gösteren ve ihlalin tekrarlanmamasına dair bildirim yerine geçen belgedir iddiasını çürüttüğü, sistem kullanım faturalarının aylık kapasiteye göre düzenlendiği, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ'NİN KARAR ÖZETİ

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; güç aşımı olması halinde davalı şirketin bunu derhal davacı tedarikçiye bildirmesi gerektiği, zira bildirdikten sonra mevzuat gereği kullanıcıya anlaşma gücünü arttırma imkanı tanındığı, Mayıs ayı dışında diğer aylar için herhangi bir ihtarat yapılmadan yıl sonunda aradaki anlaşma gereğince ceza müeyidesinin uygulandığı,

bu itibarla Mayıs ayı dışında kalan aylar yönünden keşide edilen 55.835,52.TL ceza faturasına istinaden ödenen bedelin davacı şirketçe istirdadınının istenebileceği, (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2016/5003 Esas 2017/7605 Karar, taraflar arasında sistem kullanım ve bağlantı anlaşması yapıldığı,

davacının kullanıcı olup, fatura döneminde mevzuatta tanımlanan sınır değerleri aştığı ve dava konusu ihlallerin oluştuğu, taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşmasının cezai şartları düzenleyen 10. maddesi uyarınca davalı tarafından uyarı yapılıp ihlalin ortadan kaldırılması için süre verilmesi ön şart olmasına rağmen davalının bu şarta uymadığı) gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 55.835,52.TL'nin ödeme tarihi olan ... tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

DAVALI TARAFINDAN İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Hüküm metninde, hükme dayanak emsal Yargıtay kararına dayanak teşkil eden Sistem Kullanım Anlaşmasının önceki versiyonlarında ifadesini bulan ihlalin kaldırılması için süre verilmesi ön şartını içeren ifadelerin iş bu davaya konu Sistem Kullanım Anlaşmasında kaldırıldığını, davaya konu 9. maddenin yeniden düzenlendiğini, bu maddede ise herhangi bir uyarı şartı bulunmadığını, sözleşmede uyarı şartı bulunmuş olsa dahi, davacı şirket TEİAŞ'ın Otomatik Sayaç Okuma (OSOS) sistemi üzerinden herhangi bir zamanda görebilecek ve takip edebilecek durumda olduğunu, davacının güç aşımı ihlalinin oluştuğunu bilebilecek durumda olduğunu,

güç aşımının devam etmeyeceği düşüncesi ile müvekkilinin teşekküle anlaşma revizyonu için bir başvuruda bulunmadığını, Haziran ve takip eden aylarda herhangi bri güç aşımı olmadığını bu nedenle anlaşma revizyonuna gidilmemesi arzusunun da iddialarını teyit ettiğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER

Taraf vekillerinin beyan ve dilekçeleri ve tüm dosya kapsamı HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE : Dava, taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşması uyarınca davalı tarafından düzenlenen ve davacı tarafça ödenen ceza faturalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne karar verildiği, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır. İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, ileri sürülen istinaf sebepleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

02/12/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/11/2020 tarihli 7257 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasına (ç) bendinden sonra gelmek üzere (d) bendi eklenmiş, buna göre “İletim sisteminin normal işletme koşulları içerisinde işletilmesi ile işletme güvenliği ve bütünlüğü üzerinde risk oluşturan durumlara ilişkin olarak bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerinin takibini yapmak,

ihlal durumu tespit edilen tüzel kişilere sistem kullanım anlaşmasında düzenlenen ceza-i şartları ve diğer yaptırımları uygulamak” TEİAŞ’ın görev ve yükümlülükleri arasında gösterildikten sonra 6446 sayılı Kanun'a Ek madde 3 ile “8 inci maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulamasından kaynaklanan uyuşmazlıklar idari yargıda görülür.” hükmü eklenmiş, 46. madde ile de Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Buna göre; 7257 sayılı Kanun ile bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerine ilişkin ceza-i şartlara ilişkin uyuşmazlıkların idari yargı yolunda görüleceği hükme bağlandığından yargı yoluna ilişkin bu değişikliğin usul hükmü niteliğinde olması nedeniyle derhal ve kesinleşmemiş tüm uyuşmazlıkları da kapsar şekilde uygulanması gerektiği anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa dair inceleme yapılması doğru görülmemiştir. (Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 22/06/2021 tarih ve 2021/4853 E., 2021/2906 K.sayılı kararı da bu yöndedir.)

Bu durumda Dairemizce; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/(1)-a.4. maddesi uyarınca, esası incelenmeden İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan Üye Üye Katip