Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2025/530 K.2025/843

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 19/11/2024 tarih, 2022/... Esas, 2024/... karar sayılı kararı aleyhine istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, dosya üzerinde yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, TTK'nun 82/7 maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesi talebine ilişkindir.

Davacı tarafından, 2020 yılına ait olan Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayına ilişkin e-defterlerin sisteme yüklendiğini gösterir e-beratları Gelir İdaresi Başkanlığı'na gönderme imkanlarının kalmadığını, şirkete ait 2020 yılı/ 4-5-6-7-8-9 aylarına ait defterlerin zayi olduğuna dair belgenin verilmesi talep edilmiş, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstinaf incelemesi HMK'nun 355.maddesi gereğince davacı vekili tarafından ileri sürülen istinaf sebepleri ve kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılmıştır.

TTK'nın 82/7. Maddesinde "Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren onbeş gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir." hükmü düzenlenmiştir.

Yine TTK’nun 18/2. maddesinde tacirin ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı tarafından, 2020 yılına ait Nisan- Eylül arasındaki aylara ilişkin defterlerin mali müşavir tarafından Nette Arşiv sistemine yüklenmediğinden kopyalarının Gelir İdaresi Başkanlığı'na gönderilemediğinin belirtildiği, Gelir İdaresi Başkanlığı'nın 04/01/2023 tarihli cevabında ilgili dönemlere ait e defterlerin sisteme ikincil kopya olarak yüklenmediği bildirildiği, zayi talebine konu olan yevmiye belgelerinin TTK madde 82 kapsamında tutulması zorunlu olan elektronik ortamda tutulan yevmiye defteri ve defteri kebir olduğu,

2020 yılına ait olan Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül ayına ilişkin ilgili dönem e-defterlerin gerçekten tutulduğu, davacının hard diskin onarımı için 04/01/2021 tarihinde ... şirketine başvurduğu, ...'ın 14/01/2021 tarihli cevabı ile hard diskin onarılamadığı ve verilere ulaşılamadığı bildirildiği, davacı şirketin e defter ve e berat kayıtlarının silindiğini, yazılım firması tarafından verilen hard diskin onarılamadığına ilişkin cevabı ile 14/01/2021 tarihinde öğrenmiş olduğu,

davacı tarafından ...'a 25/01/2021 tarihinde hard diskin onarımı için başvurunun zayi olgusu öğrenildikten sonra olması sebebiyle 05/07/2022 tarihli veri kurtarma özet raporu ile bildirilmesinin dava açma sürecini yeniden başlatmayacağı, defterlerin zayi olduğunun daha sonra öğrenildiğinin ispat edilemediği, davanın 06/07/2022 tarihinde, yani TTK' nun 82/7. maddesinde belirtilen 35 günlük sürenin geçmesinden sonra davanın açıldığı anlaşıldığından davanın TTK'nın 82/7 maddesi uyarınca hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan sebeplerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

... · Başkan · ... · ¸e-imzalıdır · ... · Üye · ... ¸e-imzalıdır · ... · Üye · ... ¸e-imzalıdır · ... · Katip · ... ¸e-imzalıdır