Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/1294 K.2023/1222

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/06/2021 tarih ve 2020/237 E. - 2021/225 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili tarafından kullanılan ve K/03372 numara ile koruma altına alınan “...” ibaresinin toplum nezdinde tanınmış ve itibar kazanmış bir marka olduğunu, İzmir Sivil Toplumla İlişkiler Müdürlüğü Sicilinde kayıtlı “...”ne 21.06.2019 tarihinde ihtarname çektiklerini, söz konusu uyarıda 3 ay içinde isim kısmından “...” ibaresinin çıkarılmasının ihtar edildiğini, ihtarın gereğinin yerine getirilmediğini, müvekkilinin markasının hem tescil hem kullanma sistemi açısından korunması gereken bir marka olduğunu, haksız rekabet hükümlerine göre de koruma gerektiğini,

itiraz konusu markanın birebir müvekkilinin markasını içinde barındırdığını, her iki derneğin de isminde esas unsur konumunda yer alan “...” ibarelerinin birbirleri ile ayırt edilemeyecek düzeyde anlamsal ve fonetik benzerlik içerdiğini ileri sürerek markaya tecavüzün tespitine, önlenmesine, men’ine, davacıya ait tescilli markaların kullanıldığı tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin toplatılmasına, sosyal medyada ve web sayfasında kullanılmasının men’ine, tirajı en yüksek olan ülke çapında yayın yapan gazetelerden biri ile ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, isim tahsisi olarak “...” olarak İçişleri Bakanlığı nezdinde müracaatlar yapıldığını, derneğin kuruluşun bu yana davacı tarafından hedef tahtası haline getirilerek devamlı şikâyetler ile dernek faaliyetlerinin engellenmeye çalışıldığını, derneğin kamu görevi yaptığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dayanak yaptığı koruma markasının Türk Patent ve Marka Kurumunun bazı mutlak ret nedenlerine ilişkin olarak tescil edilmeyecek işaretler hakkında tuttuğu kayıtla ilgili olduğu, davacının 6769 sayılı SMK kapsamında tescilli bir marka hakkı sahibi olmaması nedeniyle marka hakkına tecavüzden söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin isim hakkının tek sahibi olduğunu, davalı tarafından farklı mecralarda "..." ibaresinin kullanıldığı konusunda ihtilaf bulunmadığını, "..." ibaresinin bütünsel olarak değerlendirildiğinde ayırt ediciliği yüksek ve korunması gereken bir hakkı ihtiva ettiğini, müvekkilince yapılan başvuru ve dosyaya sunulan evraklar ile müvekkilinin markasının başvurusunda korumaya dair idari karar verilmiş olup, herhangi bir eksiklik söz konusu olmadığını, tescil ilkesinin istisnasını oluşturan tanınmış bir markanın,

Türkiye’de tescil edilmemiş olsa dahi üçüncü bir kişi tarafından aynı veya benzer mal ve hizmetler için tescil ettirilemeyeceği gibi farklı mecralarda kullanılmasının da yasal olarak mümkün olmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka tecavüzünün tespiti istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/g ve ğ maddesi kapsamına giren işaretler marka olarak tescil olunamaz ise de, gerek Paris Sözleşmesi'nin 2. mükerrer 6. maddesi ve gerekse de 6769 sayılı SMK'nın anılan hükmünün, bu tür işaretlerin bir kütük veya deftere tescili gibi bir zorunluluğa veya düzenlemeye işaret etmediği,

Türk Patent ve Marka Kurumunun anılan mahiyetteki işaretleri koruma markası vererek korumasına yönelik yasal bir zorunluluk veya uygulamanın da söz konusu olmadığını, Kurumun mevzuat gereği olmayan bu tür bir uygulamaya istediği zaman son verebileceğinin tabii bulunduğu, 6769 sayılı SMK'da koruma markası olarak tanımlanmış ve tesciline hukuki sonuçlar bağlanmış bir marka türünün de olmadığı,

Türk Patent ve Marka Kurumunun zaten mevzuatta olmayan bir yöntem ile koruma markası olarak tescil etmiş olduğu bir markanın, ticaret veya hizmet markası kapsamında mütalaa edilmesinin de mümkün bulunmadığını, Yargıtayın emsal uygulamasının da bu yönde olduğu (Yargıtay 11. HD'nin 22.05.2007 tarih ve 2006/468 E.- 2007/7853 K., 11.02.2011 tarih ve 2009/2466 E.- 2011/1474 K. sayılı kararları), davacının 6769 sayılı SMK kapsamında tescilli bir marka hakkı sahibi olmaması nedeniyle marka hakkına tecavüzden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 27/10/2023

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...