Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/1830 K.2024/61

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/10/2020 tarih ve 2019/137 Esas - 2020/314 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili şirketin, ayakkabı sektöründe faaliyet gösterdiğini, "ayak giysi tabanı" için 2018/04224 sayılı tasarım başvurusunda bulunduğunu, bu başvuruya davalı Şirketin itiraz ettiğini, YİDK'in itirazı yerinde gördüğünü ve müvekkili tasarım tescilinin iptaline karar verdiğini, davalının, itiraz dilekçesinde öne sürdüğü tasarımın kendisine değil dava dışı birisine ait bulunduğunu, davalı tarafından benzer olduğu iddia edilen tasarımın aslında davalının daha önce tescilini aldığı tasarımlara daha çok benzer bir tasarım olduğunu, davaya konu YİDK kararının gerekçesiz ve eksik incelemeye dayalı bulunduğunu,

davalının itirazının da gerekçesiz olduğunu, müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olduğunu, karşılaştırmaya konu tasarımlar arasındaki benzerliklerin teknik zorunluluklardan kaynaklandığını, ayak tabanlarının bot için kullanılacağından ayakkabı tabanının ayakkabı gövdesini tutacak şekilde uzantıları olması gerektiğini, söz konusu uzantıların, kalıbı itibarıyla kaba olan botların kullanımı sonrasında yanlara taşmasını ve ileride yırtılmalarını engellemek için yapıldığını ileri sürerek, YİDK'in 2019-T-56 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu davacı tasarımının ayırt edici nitelikten yoksun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Şirket vekili, davacı tarafın 2018 yılında tescile konu ettiği dava konusu tasarımın, tescil tarihinden yaklaşık 11 yıl önce 2007 yılında Avrupa Birliği bünyesindeki EUIPO'da tescile konu edildiğini, davacı tarafın tasarımı ile hükümsüzlüğe gerekçe gösterilen tasarımın genel izleniminin ayniyete varacak kadar benzer olduğunu, bu benzerliklerin zorunlu görünüm özellikleri olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davacı Şirketin 2018/04224 sayılı tasarımının, itiraza mesnet tasarım karşısında genel görünüm itibariyle yeni ve ayırt edicilik unsurunu taşımadığı, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğunu gösteren ilk hususun, celbini talep ettikleri delillerin toplanmaması olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, davalı Şirketin bir taraftan lowa isimli tasarımın bir benzerini kendi adına tescil ettirirken, diğer taraftan müvekkiline ait tasarımın, kendisinin de taklit ettiği tasarıma benzediğini ileri sürdüğünü, karara dayanak yapılan bilirkişi raporunun da eksik değerlendirmeler içerdiğini, tasarımlar arasında benzerlik incelemesi yapılırken teknik zorunlulukların dikkate alınmadığını,

iptali istenen Kurum kararının da gerekçesiz ve eksik incelemeye dayalı olduğunu, müvekkiline ait tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip bulunduğunu, dolayısıyla davanın kabulü yerine reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığının, içinde tasarımcı bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, buna göre dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 12/01/2024

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...