Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/351 K.2023/316

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/10/2020 tarih ve 2019/393 Esas - 2020/268 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin ... sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin ... sayılı "..." ibareli markasına dayalı olarak, bu başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığınca kısmen yerinde görüldüğünü ve 8. sınıftaki bir kısım malların başvuru kapsamından çıkarıldığını, müvekkilince bu karara yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, verilen kararın hatalı olduğunu, müvekkilinin "..." markalarının sahibi bulunduğunu, bu markalarının tanınmış olduğunu, müvekkili başvurusunun reddine gerekçe gösterilen ... sayılı markanın 8. sınıftaki mallarda kullanıldığının ispatının gerektiğini,

mesnet markanın “...” şeklinde olduğunu ve bu haliyle hiçbir kullanımının mevcut olmadığını, bu durumun YİDK kararında incelenmediğini, müvekkili Şirketin itirazlarının hiçbir şekilde dikkate alınmadığını, müvekkili markasının “...” ibaresini içerdiğini ve bu haliyle davalı markasından zaten farklı olduğunu, markaların görsel ve bütünsel olarak hiçbir benzerlik taşımadıklarını, algılarının tamamen farklı olduğunu, tek bir kelimedeki ortaklığın tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali yaratacağının düşünülemeyeceğini, müvekkilinin benzer şekilde oluşturulmuş seri markalarının yer aldığını, bu markalarında da “...” ibaresini kullandığını,

müvekkilinin gerçekleştirdiği kullanımlar, reklamlar, sponsorluklar, tanıtımlar vs. faaliyetler sonucunda “...” ibaresini ayırt edici hale getirdiğini ileri sürerek, 2019-M-7138 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, davacı vekilinin iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...AŞ vekili, müvekkilinin "..." tanınmış markasının sahibi olduğunu, "... ..." ibareli markasını uzun süredir aktif bir biçimde kullandığını, davacının müvekkili markası ile ayniyet derecesinde benzer ve müvekkili firmanın seri markası izlenimi veren başvurusunda "..." ibaresini tercih ederek müvekkili markaları ile benzer bir ibare yarattığını, davacı taraf markası ile müvekkili markalarının birbirinin benzeri, serisi, uzantısı şeklinde algılanmaya müsait olduğunu, bu nedenle taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, redde mesnet ... sayılı markanın 01.12.2014 tarihinde tescil edildiği, dava konusu marka başvuru tarihinin 29.12.2017 olduğu, dava konusu marka başvuru tarihi itibari ile redde mesnet markanın halihazırda en az 5 yıldır tescilli olmadığı, bu nedenle söz konusu redde mesnet markanın SMK m.19/2 hükmü uyarınca kullanmama def'ine tabi bir marka olamayacağı, dava konusu marka başvurusundan çıkartılan emtia ile redde mesnet markanın kapsamında bulunan emtianın aynı olduğu,

taraf markalarının bir bütün olarak görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer bulundukları, her iki markanın da esas unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğu, bir kısım tüketici kesiminin markalar arasındaki farklılığı algılama ihtimalinde dahi marka sahipleri arasında idari veya ekonomik bir bağlantı bulunduğu yönünde yanılsamaya düşmelerinin kaçınılmaz olduğu, bu nedenle karşılaştırılan markalar arasında SMK m.6/1 hükmü uyarınca iltibas tehlikesinin mevcut bulunduğu, davacı tarafın müktesep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, davalı markasındaki esas unsurun ''..." ibaresi değil ''...'' ibaresi olduğunu, davalı tarafın markasındaki "..." ibaresinin asıl unsur olduğu yönündeki değerlendirmelerin hukuka aykırı olup yerel mahkemece hatalı değerlendirmeler içeren bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, global değerlendirme kriterleri gözetilerek markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bu markaların benzer olmadıklarını, davalıya ait markanın kompozit bir marka olduğunu, bir bütün olarak müvekkili markasından kolaylıkla ayırt edilebileceğini, mahkemece bu hususun gözetilmediğini,

söz konusu markaların tüketiciler tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira redde mesnet markada yer alan "..." ibaresinin, davalının çatı markası ve ticaret unvanının kılavuz unsuru olduğu,

bunun dışında "..." ibaresi dışında kalan ibarelerin de tanımlayıcı ibareler olmaları nedeniyle ayırt ediciliğe katkılarının bulunmadığı, buna göre redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin, dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak yer aldığı, bu durumun karıştırılmaya yol açacağı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 11/04/2023

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.