Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/1222 K.2024/1458

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/02/2021 tarih ve 2020/114 E. - 2021/21 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkiline ait “...” markasının TPMK nezdinde tanınmış marka olarak tescilli olduğunu, aynı zamanda WIPO nezdinde 23.02.2000 tarih ve 738993 no ile tescil edildiğini, davalının “...” ibareli marka başvurusuna yapılan itirazlarının haksız biçimde, hiçbir gerekçe içermeden reddedildiğini, müvekkilinin ... ibaresini ilk 2000 yılına tescil ettirdiğini ve bu marka üzerinden yatırımlar yaparak markalarını arttırdığını, müvekkiline ait ... ibareli markaların 2007/32835 tescil numaralı ..., 2013/29468 tescil numaralı ... ..., 2013/29479 tescil numaralı ... ..., 2013/32392 tescil numaralı ... ..., 2013/60855 tescil numaralı ...,

2018/18599 tescil numaralı ..., 2018/18606 tescil numaralı ... ..., 2018/18610 tescil numaralı ... ..., 2018/18616 tescil numaralı ... ... markaları olduğunu, YİDK kararının aksine ... ibaresinin ayırt ediciliği düşük bir ibare olmadığını, tescilli marka olması sebebiyle geçerli tüm hakları marka sahibine sağladığını, ... markasının 29,30 ve 32 sınıflar yönünden ürünlerin cinsini, vasfını bildiren bir özelliğe sahip olmadığını, TDK ve kelimenin İngilizce’den çevirisine bakıldığında sınıflarla bir ilişki olmadığının görüleceğini, başvuru markasında yer alan “...” ibaresinin tamamlayıcı nitelikte olduğunu, ayırt edicilik vasfı bulunmadığını,

“...” ibaresini nitelediğini, dava konusu marka başvurusunun 29., 30.ve 32. sınıflar ile 35.sınıf kapsamında yine 29, 30 ve 32.sınıflarda tescili istendiğini, müvekkiline ait markaların ise 29., 30., 32. ve 35.sınıflarda tescilli olduğunu, doğrudan aynı emtiaları içerdiğini, ortalama tüketicinin dikkat ve özeninin tescili talep edilen sınıflarda daha düşük olduğunu, tüketicilerin büyük bir kısmını çocukların oluşturduğunu, davalının kötüniyetli şekilde müvekkiline ait “...” markalarının vurgu ve esas unsurunun birebir aynısını haksız ve hukuka aykırı şekilde kullanarak başvuruda bulunduğunu ileri sürerek,

TÜRKPATENT YİDK'nın 18/02/2020 tarih ve 2020/M-993 sayılı kararının iptaline, 2019/00594 sayılı "..." ibareli marka tescil edilmişse hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, markaların bir bütün olarak ele alındığında ortalama tüketici nezdinde karıştırılacak derecede benzer olmadıklarını, "..." sözcüğünün ayrım gücü zayıf bir ibare olduğunu, bu sebeple karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, somut olaydaki gibi bileşke markanın varlığı halinde karıştırılma ihtimali incelemesi yapılırlen bileşke markanın bir bütün olarak uyandırdığı etkiyi dikkate almak gerektiğini, davalı markasının “... ...” olarak algılandığını, davacı markaları ile bağlantı kurulmayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, davacı markaları ile müvekkili markaları arasında markanın sadece ... ibaresini içeriyor olmasından dolayı karıştırılma ve iltibas tehlikesi olmayacağını, benzerlik karşılaştırılması yapılırken yazılış, görsel ve fonetik yönlerden karıştırılma ihtimalinin değerlendirilmesi gerektiğini, taraf markaları yan yana getirildiğinde görsel, işitsel ve fonetik benzerlik olmadığını, ... ibaresinin gıda ürünleri yönünden ayırt ediciliği düşük bir ibare olduğunu, müvekkili markasını kuru kayısı, kuruyemiş başta olmak üzere sağlıklı gıda ürünleri ve bunların ambalajlarında kullanmak üzere tescil ettirdiğini,

“...” ibaresinin "saf, temiz, katıksız, sade" anlamlarına geldiğini, “...” ibaresinin ise “uygun, formda, zinde, sağlıklı” anlamlarına geldiğini, kimsenin tekeline bırakılacak bir ibare olmadığını, YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 2019/00594 sayılı başvuru ile davacının redde mesnet markaları arasında bütüncül değerlendirme sonucunda marka ve işaretler arasında benzerlik bulunmadığı, bu sebeple taraf markaları arasında ilişkilendirme de dâhil olmak üzere karıştırılma / benzerlik ihtimali bulunmadığı, davalı markası ile davacının 2013/29479 tescil numaralı “...

İndeks” 2013/29468 tescil numaralı “... ...” ve 2013/32392tescil numaralı redde mesnet markalarında yer alan 35.01, 35.02, 35.03, 35.04 kapsamındaki “Reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler ile ilgili hizmetler (Ticari ve reklam amaçlı sergi ve fuarların organizasyonu hizmetleri dahil).Büro hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat-ihracat acente hizmetleri dahil).

Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri.”nin günlük kullanıma tabi olmayan mal ve hizmetlerden olup dikkat seviyesi yüksek tüketici kesimine hitap ettiğinden markalar arasında karıştırılma/benzerlik ihtimalinin bulunmadığı, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalı firma tarafından tescili istenen “...” ibaresinin müvekkile ait “...” ibareli markalar ile iltibasa neden olacak ölçüde benzer olduğunu, aynı/benzer sınıflarda tescil edildiğini, “...” ibaresinin ayırt ediciliğinin yüksek olduğunu, bu nedenle karşılaştırılan markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, mahkemece ortalama tüketici kriterinin yok sayıldığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, itirazın reddine dair YİDK marka kararı iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, dava konusu "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel,

işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, zira dava konusu başvurunun bir bütün olarak grafiti yazım tarzı ile yazılarak “...” biçiminde algılandığı, başvuruda "..." kelimesinin öne çıkarılmadığı, ayrıca Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 26/09/2022 tarihli, 2021/1685-2022/6319 E/K sayılı ilamında "..." ibaresinin sağlıklı, zinde, formda, uygun vs. anlamlarına geldiğinin ve gıda maddeleri yönünden ayırt ediciliğinin düşük düzeyde olduğunun belirtildiği,

yine emsal bir uyuşmazlığa ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 11/01/2024 tarih, 2022/3878 Esas, 2024/180 Karar sayılı kararında da.

"Dava konusu başvuruda, davacı markasının asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin öne çıkartılmayıp bir bütün olarak "..." ibaresine asli unsur olarak yer verildiği, kelimelerin anlamlarını korumadığı, yeni bir anlam oluştuğu, bu şekilde başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, taraf marka işaretlerinin benzer olmadığı..." gerekçesine yer verildiği,

buna göre taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği uyuşmazlık konusu mal ve hizmetler yönünden tescili istenen dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/09/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.