Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/1229 K.2024/1459

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/05/2022 tarih ve 2021/317 E. - 2022/165 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin ... nezdinde 2019/80223 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı ...'un 89365 sayılı "... ..." ibareli markasını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabulüne karar verilerek başvuru kapsamından 30. Sınıf "Çay" mal ve hizmetlerin çıkartıldığını, davalı ... ... Gıda San.ve Tic.

AŞ'nin 194503, 2002/10998, 2008/30520, 2009/24602, 2009/24603, 2001/25725 sayılı ve "...", "..." ibareli markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın reddine karar verildiğini, Markalar Dairesinin kararına karşı müvekkilinin ve davalı ... ... AŞ.'nin yeniden inceleme taleplerinin bu kez ...

2021-M-7037 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddine karar verildiğini, dava konusu kararda “itiraz sahibi” bilgisinin eksik/hatalı düzenlendiğini, ret kararına mesnet “... ...” markasının ...-... adına tescilli olduğunu, fakat dava konusu kararda itiraz sahibinin sadece ... ... ... San. Ve Tic.

A.Ş. olarak yer aldığını, YİDK kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili şirketin 1987 yılından bu yana çeşitli sınıflarda ve ortak 30.sınıftaki aynı emtialarda tescilli çok sayıda “...” ibareli markasının bulunduğunu, bu markanın tüketici nezdinde tanınmış, müvekkili şirketle özdeşleşmiş ayırt ediciliği yüksek bir marka haline geldiğini, müvekkilinin markalarında “...” ibaresinin öne çıkartılarak kullanıldığını ve seri markalar yaratıldığını, müvekkilinin “...” markasının davalı ...’a ait markadan bütün olarak farklılaştığını, karıştırılma ihtimalinden söz edilemeyeceğini,

“...” ibaresinin halk dilinde “çay tiryakisi” şeklindeki kullanımı ve algısı gözetildiğinde, özellikle “çay” emtiası için ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, bu yönüyle “...” ibaresinin benzerlik değerlendirmesinde dikkate alınmaması gerektiğini, müvekkilinin markasındaki tali unsur olarak ve en geri planda kullanılan “...” ibaresi tek başına ele alınarak markanın parçalara bölünmesi suretiyle yapılan benzerlik değerlendirmesinin hatalı bir değerlendirme olduğunu, müvekkilinin “...” ibareli markalar üzerinde müktesep hakkının bulunduğunu ileri sürerek, ...

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2021-M-7037 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurul kararında usulen eksiklik bulunduğu yönündeki iddianın mesnetsiz olduğunu, SMK m. 6/1 hükmünde aranan şartların somut olayda gerçekleştiğini, davaya konu Kurul kararında öncelikle davacının kullanmama defi incelenerek redde mesnet 89365 sayılı “...” ibareli markanın “30.

SINIF: Çay” mallarında kullanımının ispatlandığını, başvuru ile redde gerekçe gösterilen markanın görsel, işitsel ve kavramsal olarak ilişkilendirilme ihtimali de dâhil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olduğu,

davalı adına kayıtlı markanın esas unsuru olan “...” ibaresinin davacı başvurusunda esas unsur olarak kullanılmış olmasının karıştırılma/iltibas ihtimaline sebebiyet verdiğini, davacı tarafça başvuruda yer alan “...” ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağladığı ileri sürülmüş ise de, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarında çatı markanın benzerlik değerlendirmesinde geri planda tutulması gerektiğinin kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ...’in "..." markasını 556 s. KHK’nın 7/1(ı) maddesi gereğince tanınmış marka olarak kabul ettiğini, ayrıca işbu davanın da konusunu oluşturan 89365 sayıyla 1985 yılından bu yana tescilli "... ..." markasının da YİDK’nın 20.05.2019 tarih ve 219266 sayılı kararı ile T/03273 başvuru numaralı tanınmış marka olarak kabul edildiğini, dava konusu başvuruda "..." üst markası ile "... ..." alt markasının her ikisinin de tanınmış marka olduğu nazara alındığında karıştırılma riskinin çok yüksek olacağını, davacının “...” sözcüğünü "..." sözcüğü ile birlikte marka olarak kullanmak istemesinin,

müvekkili adına tescilli “... ...” markasının "..." markası ile birlikte kullanmasına benzer bir uygulama olduğunu ve durum benzeştirme çabasını gösterdiğini, müvekkiline ait tanınmış marka olan "..." markaları ile "..." markasının görünüm, fonetik ve kullanılacağı mallar bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, bu durumun da müvekkilinin tanınmışlığını ve uzun süreli marka kullanımına dayanan hakkını olumsuz yönde etkileyeceğini ve karşı tarafın bu tanınmışlıktan dolayı haksız kazanç sağlamasına vesile olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. Vekili, davacıya ait markada yer alan “...” ibaresinin çatı/kılavuz unsur olduğunu, markadaki esas unsurun ... sözcüğü olduğunu, davacıya ait marka ile müvekkiline ait "..." esas unsurlu markaların benzer olduğunu, markaların aynı/benzer mal ve hizmet sınıflarında yer aldığını, markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali bulunduğunu, dava konusu başvurunun tescilinin müvekkilinin markalarının tanınmışlık düzeyine ve ayırt edici niteliğine zarar vereceğini, davacı başvuru sahibinin tescil almak istediği sınıfa dahil olan mallar hizmetler bakımından gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, Kurum'un kullanım ispatına ilişkin değerlendirmesinin hatalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, “...” markasının davacı yanın hali hazırda tescilli ve lider markalarından biri olduğu, bu tür markalarda aslen koruma altına alınmak istenilen unsurların ikincil nitelikte markaya eklenen unsurlar oldukları, ikincil unsurun ayırt edici olması halinde tüketicinin lider markadan ziyade bu ikincil unsura önem atfederek markayı algılayacağı, öte yandan ret gerekçesi markanın büyük harflerle yazılmış münhasıran "... ..." ibaresinden oluştuğu, “...” ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunduğu,

davacıya ait başvuruda davalı markasından farklı olarak “...” ibaresinin bulunduğu görülmekle birlikte “...” ibaresinin de ortak ve ayırt edici unsur olarak yer alması nedeniyle markalar arasında belirli düzeyde benzerlik bulunduğunun kabulünün gerektiği, netice itibariyle başvuru ile ret gerekçesi marka arasında görsel ve işitsel açıdan karıştırılma ihtimali oluşturabilecek düzeyde benzerlik bulunduğu, her ne kadar iptali istenen YİDK kararında itiraz sahibi olarak diğer davalı ... ...

Gıda San.ve Tic. AŞ yer alsa da, söz konusu davada davalı tarafın ... firması olduğunun açık olduğu,... ... Gıda San.ve Tic. AŞ’nin itirazının Kurum tarafından verilen YİDK kararı ile reddedildiği, bu durumda söz konusu firmanın işbu davanın tarafı olamayacağı gerekçesiyle davalılar ... ve ... yönünden davanın esastan reddine, davalı ... ... Gıda San ve Tic. AŞ. yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru konusu “...” markası ile ...’un işbu dava konusu ret kararına mesnet gösterdiği markası arasında bütün olarak görsel, işitsel ve anlamsal hiçbir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin “...” markasının çatı marka olarak kabul edilemeyeceğini, zira başvuru konusu edilen markadaki asli unsurun “...” ibaresi olduğunu, 30.sınıftaki “Çaylar” için tescilli olarak yoğun bir şekilde kullanıldığını ve “...” markasına tali unsurlar eklenmekle ancak ve ancak müvekkiline ait “...” markalı bir çay çeşidinin anlaşılabileceğini,

müvekkilin “...” markasından bağımsız olarak tek başına markadaki “...” ibaresinin tüketici zihninde markasal bir algı yaratmayacağını, "..." ibaresinin 30.sınıfta çay emtiasında yaygın olarak kullanıldığını, davalının kullanımı ile ayırt edicilik kazandığı iddiasının doğru olmadığını, dava konusu 2021-M-7037 sayılı YİDK kararında, “itiraz sahibi” olarak sadece ... ... ... San. ve Tic.

A.Ş.'nin yer aldığını, karar içeriğinde davalı ...’un “İtiraz Sahibi” olarak gösterilmediğini, itiraza mesnet YİDK kararının künyesinde muteriz olarak gösterilen davalı ... ... Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’ne karşı işbu davanın yöneltilmiş olmasının karar künyesinde yalnızca onun bulunmasından kaynaklandığını, bu sebeple ... ... Gıda San.ve Tic.

AŞ. yönünden davanın usulden reddine ilişkin karar ile müvekkili aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, başvurunun reddine dair YİDK marka kararı iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile davalı ...'un redde mesnet "..." asıl unsurlu "çay" emtiasında kullanımı ispatlanan 89365 sayılı markası arasında, başvuru kapsamındaki 5. ve 30.sınıf mallar yönünden 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu,

zira redde mesnet markanın asli unsurunu teşkil eden "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08/10/2018 tarih, 2016/14713 Esas, 2018/6056 Karar sayılı ilamında "... ... + ŞEKİL" markası ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 16/01/2023 tarih, 2022/4315 Esas, 2024/313 Karar sayılı ilamında "..." markası ile davalının "..." asli unsurlu markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunun kabul edildiği, davalı ... ...

Gıda San. ve Tic. A.Ş. davada taraf olarak gösterildiğinden, davanın reddine karar verilmesi karşısında lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin de yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/09/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.