Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/1763 K.2024/2080

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 26/01/2022 tarih ve 2020/314 E. - 2022/24 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2015 yılında kurulmuş ABD menşeli bir şirket olduğunu, "...+şekil" markalı, dünyaca ünlü kadın sağlığına yönelik mobil uygulamanın gerçek hak sahibi ve yaratıcısı bulunduğunu, müvekkiline ait uygulamanın Türkçe dil desteği de sağladığını, bu sebeple Türk kullanıcılar tarafından da rahatlıkla kullanıldığını ve sıklıkla tercih edildiğini, müvekkilinin global olarak yoğun şekilde talep gören ve tanınan uygulamasına ilişkin haklarını korumak adına ...+Şekil,

“... ...” ve "şekil" markalarını birçok ulusal ve uluslararası marka tescil ofisi nezdinde aktif olarak kullandığı mal ve hizmetler için sınırlı olarak tescile konu ettiğini, bu kapsamda dava konusu 2019/44193 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, davalı Şirketin "..." ibareli markalarına dayalı olarak müvekkili başvurusuna itiraz ettiğini, davalı Kurum tarafından itirazın kabulü ile müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, ancak söz konusu kararın aksine müvekkiline ait başvuru ile davalıya ait markaların kapsadıkları mal ve hizmetler ile tüketicileri bir bütün olarak değerlendirildiğinde,

markalar arasında SMK’nın 6/1 maddesi anlamında iltibas yaratacak derecede benzerlik olmadığını, redde dayanak markaların 09, 16, 25, 35, 38 ve 41.sınıf mal ve hizmetler bakımından tescilli olduğunu, müvekkiline ait markanın ise redde gerekçe gösterilen markalar kapsamındaki sınıflardan tamamen bağımsız 45.sınıftaki “İş güvenliği konularında danışmanlık hizmetleri.

Sosyal ağ oluşturma hizmetleri” bakımından tescil edilmek istendiğini, müvekkili ile davalı yanın tamamen farklı sektörlerde faaliyet gösterdiklerini, yine davalı şirketin benzer görülen mal ve hizmetler bakımından herhangi bir faaliyetinin bulunmadığını ve bu hususun kullanım ispatı talebinde de açıkça ortaya konulduğunu, davalı yanın marka hakkını aşar şekilde mükerrer tescil başvuruları ile başka şirketlerin marka tescil başvurularını kötü niyetli olarak önlemeye çalıştığını ve marka hakkını kötüye kullandığını, müvekkiline ait markanın canlı pembe rengindeki “...” kelime unsurunun yanında aynı büyüklükte pembe şekil unsurunu içerdiğini,

redde mesnet markada ise turuncu renkli “...” kelime unsurunun özel yazı karakteri ile yazılarak oluşturulduğunu, “şekil” unsurunun basit bir şekil unsuru olmadığını, kaynak gösterme fonksiyonunu tam olarak yerine getirdiğini, müvekkiline ait markayı ve şekil unsurunu gören bir tüketicinin bu markayı davalı şirket markalarıyla karıştırmayacağını, dava konusu markaların hiçbir anlamı olmadığını ve kimsenin tekeline bırakılamayacağını, müvekkili markasının hitap ettiği kitlenin kadın tüketici kitlesi olduğunu, davalı şirket markalarının kapsadığı malların ise ayakkabı ürünü temin etmek isteyen tüketici kitlesi bulunduğunu,

itiraz sahibi şirketin faaliyet alanı dışındaki kullanılmayan ve kullanım amacı olmadığı açık olan mallara ilişkin iltibas iddiasını öne sürmesinin hakkın kötüye kullanımını teşkil ettiğini, müvekkili markasının 45.sınıfta tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek, YİDK'in 2020-M-6732 sayılı kararının iptaline, dava konusu başvurunun 45.sınıftaki hizmetler bakımından tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... vekili, davacı şirketin marka başvurusu ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, başvuru kapsamındaki hizmetlerin de müvekkili markalarının kapsamlarındaki mal ve hizmetlerle benzer olduğunu, davacı şirketin tescil talebinin, müvekkili markalarının tanınmışlığından yararlanmak amaçlı ve kötü niyetli bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu marka başvurusundan YİDK kararı ile çıkartılan ve eldeki davaya konu olan hizmetlerin "İş güvenliği konularında danışmanlık hizmetleri.

Sosyal ağ oluşturma hizmetleri." olduğu, bu hizmetler ile redde mesnet 2019/18045 ve 2016/76390 sayılı markaların kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin aynı veya aynı tür olmadığı, davacı ... başvurusu kapsamında reddedilen “İş güvenliği konularında danışmanlık hizmetleri.”ile redde mesnet alınan 2016/76390 sayılı “...” ibareli davalı markasının kapsadığı “İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, personel işe yerleştirme, işe alma, personel seçimi, personel temini hizmetleri” benzer ve ilişkili hizmetler olarak addedilmiş olsa da bu hizmetlerin farklı ihtiyaçları gideren, ikame veya tamamlayıcı niteliği bulunmayan,

çoğunlukla farklı ticari kaynaklardan gelen, ilişkisiz hizmetler olduğu, yine davaya konu olan "Sosyal ağ oluşturma hizmetleri." ile redde mesnet 2019/18045 sayılı marka kapsamında yer alan "Haberleşme hizmetleri (internet servisi sağlama hizmetleri dahil.)" benzer hizmetler olarak değerlendirilmediği, sonuç olarak dava konusu marka başvurusundan çıkartılan hizmetler ile redde mesnet markalar kapsamlarında yer alan hizmetler arasında emtia benzerliği bulunmadığı, dava konusu marka başvurusu ile redde mesnet markaların esaslı unsurlarının müşterek olarak "..." ibaresi olduğu tespit edilmiş olsa bile,

dava konusu marka başvurusundan çıkartılan ve eldeki davaya konu olan hizmetlerle redde mesnet markalar kapsamında yer alan hizmetler arasında benzerlik ilişkisi bulunmadığından karşılaştırılan markalar arasında SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi olmadığı,

davalı Şirket vekili her ne kadar müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, dava konusu marka başvurusu kapsamından çıkartılan hizmetlerin müvekkili markaları kapsamındaki mal ve hizmetlerden farklı olması halinde dahi tanınmış marka korumasından müvekkilinin yararlandırılmasını gerektiğini savunmuş ise de davaya konu YİDK kararının salt 6769 sayılı SMK m.6/1 bağlamında yapılan değerlendirmeye ilişkin olduğundan, davalı Şirket vekilinin tanınmışlık iddiasına dayalı itirazlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2020-M-6732 sayılı YİDK kararının iptaline

karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ... vekili, markaların benzer olduğu hususunun mahkemenin de kabulünde olduğunu, marka benzerliği konusunda mahkeme tarafından yapılan değerlendirmelere iştirak etmediklerini, markalar arasındaki üst düzey benzerliğin iltibas incelemesinde göz ardı edilmesinin yerinde olmadığını, oysa bu durumun karıştırılma ihtimalini artıran esaslı noktalardan biri olduğunu, davacı markasının, davalı markalarının tescilli olduğu mal/hizmetlerle aynı/aynı türden ilişkili mal/hizmetlerde tescil edilmek istendiğini, nitekim söz konusu hizmetlerin esasen aynı kaynaktan verilebilen, birbirleriyle yakın ilişki içerisinde olan hizmetler olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacı tarafından başvurusu yapılan markanın, müvekkili markalarının birebir aynısı olduğunu, müvekkili markasının tanınmış marka olduğu ve tanınmış markalara özel tam korumadan yararlanması gerektiği sabitken müvekkili markalarının görsel ve işitsel olarak birebir aynısı olan davacı şirket markasının tescil edilebilmesinin kanuna ve hukuka açıkça aykırı bulunduğunu, bu haliyle davacının markası ile müvekkilinin markası arasında iltibas oluşmadığından bahsetmenin akla ve mantığa aykırı olduğunu, müvekkili tarafından cep telefonlarında kullanılmak üzere bir mobil uygulama geliştirildiğini,

davacının da dilekçelerinde bahsettiği üzere müvekkilinin markasını aynen kullandığı "..." markasını bir cep telefonu uygulaması için kullandığını, ilgili uygulama marketlerinde müvekkil markası olan "..." markası ile arama yapıldığında, müvekkiline ait olan uygulamanın hemen altında davacıya ait olan uygulamanın göründüğünü, sırf bu hususun dahi davacının müvekkili tanınmışlığından haksız bir şekilde yararlandığını açıkça gösterdiğini, bu haliyle davacı markasının müvekkil markası ile aynı olduğunu, müvekkili markasının tanınmış marka olduğunun ve davacının bu tanınmışlıktan haksız menfaat elde ettiğinin açık bulunduğunu,

bu nedenle davacının marka başvurusunun ve davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında işaret benzerliği mevcut ise de dosya kapsamında alınan kök ve ek bilirkişi raporlarında da açıklandığı üzere emtia benzerliğine ilişkin koşulun somut olayda gerçekleşmediği, bu nedenle SMK'nın 6/1 maddesi koşullarının bulunmadığı,

her ne kadar davalı Şirket tarafından tanınmışlık vakıasına dayanılmış ise de eldeki davanın YİDK kararının iptaline ilişkin olduğu ve bu tür davalarda, YİDK kararında tartışılmayan hususların tartışma konusu yapılamayacağı, diğer bir deyişle marka başvurusunun SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca reddine ilişkin YİDK kararının iptaline ilişkin işbu davada, tanınmışlık vakıasının değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, bu itibarla ilk derece mahkemesince davalının tanınmışlığa ilişkin savunması üzerinde durulmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 24/12/2024

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...