Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/1981 K.2025/7

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/07/2022 tarih ve 2021/313 Esas - 2022/203 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli tanınmış markalarının bulunduğunu, davalı Şirketin 2020/13882 sayılı ve “...” ibareli başvurusuna yaptıkları itirazlarının dava konusu YİDK kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa tarafların markları arasında iltibas bulunduğunu, markaların asli unsurlarında arasında yalnızca ilk harfler bakımından fark olduğunu, markanın görsel olarak müvekkili markalarına benzer bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını,

müvekkilinin ticaret unvanından kaynaklı üstün hakkının da bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 2021-M-9791 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin markası ile davacı markalarının hiçbir şekilde benzer olmadığını, "..." ibaresinin müvekkili şirketin ortakları "..." ve "..."ın isimlerinin ilk hecelerinin birleşimi ile oluşturulduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, tarafların fiili faaliyet alanlarının farklı olduğunu, davacının markasının tanınmış olmasının sonucu değiştirmeyeceğini, davacı markalarının “çay-kahve” emtialarında kullanıldığını, başka emtialarda kullanılmadığını, müvekkilinin tescilli "..." ibareli markalarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, taraf markalarının kısa sözcük markaları oldukları, dava konusu markanın gerek salt “...” ibaresi ile gerekse de bir bütün olarak yarattığı algının, davacı yanın “...” kelimesi etrafında oluşturduğu seri markalarından farklı olduğu, tüketicinin söz konusu işaretler ile aynı ya da farklı zamanlarda, uyuşmazlık konusu ortaklığı tespit edilen hizmetlerde, karşı karşıya kalsa dahi bu iki işaret arasında bir bağlantı kurmasının beklenebilir olmadığı,

ilgili dikkat, bilgi ve zeka düzeyine sahip tüketicilerin, işaretler arasında doğrudan bir bağlantı kurmayacakları, kelimelerin başlangıç seslerindeki farklılık ile birlikte kavramsal olarak oluşan farklılığın, işaretler arasında karıştırılma ihtimali oluşumunun önüne geçtiği, taraf markalarının kısa sözcük markaları oluşlarından kaynaklı harf dizilimsel benzerlik taşımalarının, karıştırılma ihtimaline yol açacak sonuçlar meydana getirmeyeceği, hal böyleyken tüketicinin,

taraf markalarının bütünsel algıları da gözetildiğinde birbirinden farklı iki ayrı marka karşısında olduğunu derhal algılayacağı işaretin iktisadi – idari anlamda birbirleri ile bağlantılı olduklarını düşünmeyecekleri, dolayısıyla dava konusu marka ile davacıya ait itiraza/hükümsüzlüğe mesnet markaların tamamı bakımından SMK m.6/1 hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı , aynı nedenle SMK'nın 6/6 maddesi koşullarının da oluşmadığı, tarafların marka işaretleri benzer olmadığından başvurunun SMK'nın 6/5 maddesi kapsamında da tescili engeli bulunmadığı,

dava konusu başvurunun kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, tarafların marka işaretlerinin SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzer olduğunu, marklar arasındaki tek farkın ilk harflerden kaynaklandığını, dava konusu başvurunun yazım tarzının da müvekkilinin markaları ile aynı olduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel,

işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, zira tarafların markalarının asıl unsurunu oluşturan "..." ve "..." ibareleri arasında anlamsal bir benzerlik olmadığı gibi fonetik açıdan da sözcüklerin ilk harfleri farklı olduğundan bir benzerliğin bulunmadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 19.09.2023 tarih ve 2022/1631 E.-2023/5113 sayılı kararında "..." ibaresinin, 21.12.2022 tarih ve 2021/5231 E.-2022/9288 K. sayılı kararında ise "..." ibaresinin davacının itiraza mesnet markalarıyla benzer bulunmadığı,

tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından davacı markalarının tanınmışlığının sonuca etkili olmadığı, kötü niyet iddiasının da ispat edilemediği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir. anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 09/02/2025

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...