Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/323 K.2024/654

Tasarım Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/01/2022 tarih ve 2020/378 E. - 2022/3 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara ilinde 1985 yılından bu yana mobilya tasarım, üretim ve satış işkolunda faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin ise müvekkiline ait tasarımların birebir aynısını üretip sattığını, aynı zamanda 2019/07499 nolu başvuru ile bu tasarımların tescili için başvuruda bulunduğunu, tasarım tescilinin ilanına itiraz ettiklerini, YİDK tarafından itirazın kısmen reddine karar verildiğini, 2019/07499-10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 78, 79, 80,

82 nolu tasarımlar bakımından itirazın reddedildiğini, müvekkiline ait itiraza mesnet tasarımların ise 2017/05868-12, 13, 14, 15, 16, 17, 23, 24, 25, 26, 27, 28, nolu tasarımlar olduğunu, bahse konu tasarımlar ile gerekçe gösterilen tasarımların 6769 Sayılı Kanun uyarınca bilgilenmiş kullanıcı üzerinde bıraktığı genel izlenim yönünden birebir aynı olduğunu, müvekkiline ait tasarımdaki rafların konumu, plaka sayıları, plakaların paralel konumları ve plakaları tutan metal çubuklar ile en alt rafın yere değen bir biçimde tasarlanması birebir kopyalanarak davalı yana ait tasarıma uygulandığını, konu ile ilgili delil tespiti yaptırdıklarını,

dosyaya eklenen bilirkişi raporu ile tek uzun raf şeklindeki ürünlerin yan yana ikili üçlü şekilde uzatma ile ürünler arasında farklılık olmayacağını, sektördeki benzer ürünler ile tasarımcılar açısından seçenek özgürlüğünün derecesi dikkate alındığında web sayfasında yer alan bazı ürünlerin tescilli tasarımlarla genel izlenim itibarıyla benzer olarak değerlendirildiğini ileri sürerek 2020/T-569 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı şirket adına tescilli 2019/07499-10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 78, 79,

80, 82 sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, başvuruya konu tasarım ile iddialara mesnet tasarımların karşılaştırılması neticesinde başvuruya konu tasarımın SMK 56 ve 57. maddeleri bağlamında yeni ve ayırt edici olduğunun anlaşıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacı her ne kadar ürünlerinin müvekkiline ait ürünlerle benzer olduğunu iddia etse de taraflar arasında devam eden Ankara 1.FSHHM 2019/307 E. sayılı dosyası ile görülen derdest davada davacının YİDK kararına itiraz yönündeki talepleri için alınmış olan bilirkişi raporunda davacıya ait 2017/05868 sayılı tasarımlar ile davalı müvekkiline ait 2018/07743 sayılı tasarımları arasında benzerlik olmadığının kök ve ek raporlar ile sabit olduğunu, davacıya ait tasarımlarla müvekkiline ait tasarımların görsel olarak tüketiciye hitap şekli olarak birbirleri arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2019 07499/10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 28, 29, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 78, 79, 80 ve 82 sıra numaralı tasarımların, davacıya ait 2017 05868/12, 13, 14, 15, 16, 17, 23, 24, 25, 26, 27, 28 sıra numaralı tasarımlar karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfına haiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, reddedilen tasarımlar için açılan huzurdaki dosyada alınan bilirkişi raporunun da ürünlerin aynı olduğunu belirtmesine rağmen yerel mahkemece davanın reddedildiğini, davalı yanın tescile konu ürünleri ile müvekkiline ait tescillerin bilgilenmiş kullanıcı nezdinde aynı serinin devamı izlenimi yarattığını, davalı yanın bir önceki iptal edilen tasarımlarının sadece raf sayısını arttırarak yeniden başvuru yaptığını, tescile konu edilen ürünlerin iptal edilen başvuruya konu ürünler ile ayniyet derecesinde benzer olduğunu,

dosyadaki gerekse de emsal gösterilen bir diğer dosyadaki bilirkişi raporları ile davalı Kurumun her iki davaya konu YİDK kararları arasında büyük çelişkiler olduğunu, çelişkiler giderilmeden davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı düştüğünü ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, endüstriyel tasarımla ilgili Kurum kararlarının iptali, tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamında, mahkemece 26/04/2021 tarihli bilirkişi raporu alınmış olup, bu bilirkişi raporunda davaya konu tasarımların yeni ve ayırt edici olduğu belirlenmiştir. Bu rapordan sonra mahkemece ek bilirkişi raporu alınması yoluna gidilmiş olup, bilirkişilerce düzenlenen ek raporda bir kısım tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı görüşü sunulmuştur. Bunun üzerine mahkemece alınan 02/12/2021 tarihli ikinci bilirkişi raporunda ise, yine bazı tasarımların yeni ve ayırt edici olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıdaki özetten de görüleceği üzere, mahkemece dava konusu tasarımların, davacıya ait tasarımlar karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasfını haiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece dosya kapsamında oluşan çelişki giderilmediği gibi ilk bilirkişi raporunun tercih edilmesi sebebi de gerekçeli kararda tartışılmamıştır. Mahkemece bilirkişi raporları arasında oluşan çelişki giderilmeden ve bir bilirkişi raporuna neden üstünlük tanındığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumlar karşısında, yukarıda ayrıntısı açıklanan hususlar gözden kaçırılarak, uyuşmazlığın çözümünde etkili olacak ölçüde önemli deliller toplanmadan ve değerlendirilmeden, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile HMK’nın 353/1-a-6. maddesi gereğince yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine, kararın niteliğine göre davacı vekilinin sair istinaf itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/04/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.