Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/673 K.2022/1719

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30/03/2021 tarih ve 2019/236 E. - 2021/85 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ile davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

KARAR

Dava, YİDK marka kararının iptali ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, Ankara 1. FSHHM'nin 25/10/2016 tarih ve 2015/136 E. - 2016/238 K. sayılı kararı ile YİDK karar iptali istemi yönünden davanın kabulüne, hükümsüzlük istemi yönünden ise marka tescil olunmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Dairemizin 08/02/2018 tarih 2017/1294 Esas 2018/114 K. sayılı kararı ile davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dairemizin iş bu kararı davalı Kurum vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 06/05/2019 tarih, 2018/1810 E.- 2019/3394 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Bu kez dosya Ankara 1. FSHHM'nin 2019/236 sayılı esasına kaydedilmiş ve Yargıtay bozma ilamına uyularak 30/03/2021 tarihli kararla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, bu karara karşı davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrasında, “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Buna göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinde (20/7/2016) ve bu tarihten sonra verilen kararlar, yeni kanun yolu sistemine tabi olup, bu kararlar yönünden öncelikle başvurulması gereken kanun yolu istinaf kanun yoludur. Ne var ki, daha önce eski kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanmak suretiyle dosya bir kez (ya da birden fazla) temyiz incelemesinden geçmiş ise, bundan sonra da kesinleşinceye kadar eski kanun yoluna ilişkin hükümlerin uygulanmasına devam edilecektir.

Başka bir ifade ile 20/7/2016 tarihinden önce Yargıtay’dan geçmiş olup da, ilk derece mahkemelerince bozma sonrasında verilen kararlar, dosya kesinleşinceye kadar eski kanun yolu sistemine tabi olacaktır. Bu dosyalar yönünden verilen son karar tarihinin, 20/7/2016 tarihi ve sonrası olması da durumu değiştirmeyecektir. Nitekim 6100 sayılı HMK'nın 373/4. maddesi de "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü havidir.

Somut olayda, daha önce 25/10/2016 tarihinde verilen ilk kararın istinafı üzerine Dairemizin 08/02/2018 tarihli kararı istinaf isteminin reddine karar verilmiş ve kararın yine davalı Kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay’ca bozulmuş olup, bozma sonrasında verilen bu karara karşı kanun yoluna başvurulmuş olmakla, incelemenin, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. madde hükümlerine göre yapılması gereklidir.

O halde istinaf kanun yoluna tabi olmayıp, HMK'nın 373/4. madde hükmüne göre temyize tabi olan mahkeme kararının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkememize gönderilmiş olduğu anlaşılmakla, dosyanın gereği yapılmak üzere mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 14/01/2023

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.