Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/751 K.2024/1068

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/11/2021 tarih ve 2021/263 E. - 2021/367 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2017/38846 sayılı "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, marka kapsamında 9. Sınıf malların yer aldığını, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından bu başvurunun, SMK'nın 5/1-b ve c maddeleri uyarınca reddedildiğini, müvekkili tarafından bu karara yapılan itirazın da YİDK tarafından reddine karar verildiğini, SMK'nın 5/1-b maddesi uyarınca ayırt ediciliğe sahip olan her türlü işaretin marka olarak tescil edilebileceğini, bu madde kapsamında işaretin bütünü üzerinden bir değerlendirme yapılması gerektiğini, müvekkilinin,

başvuruya konu markasının SMK'nın 5/1-b maddesi kapsamında tescil edilebilir bir marka olduğunu, Kurum tarafından verilen kararda, müvekkili markasının parçalara ayrılarak değerlendirildiğini, müvekkili markasını oluşturan ibarelerin "ev" ve "takım" anlamlarına geldiğini, bu ibarelerin tek başlarına dahi marka kapsamındaki mallar bakımından ayırt edici olduğunu, müvekkili markasının "..." birleşik kelime markası şeklinde orijinal olarak oluşturulduğunu ve bu bileşik kelime bütünü ile daha önce 09. sınıftaki mallar için kullanılmayan bir ibarenin meydana getirildiğini,

anılan ibarenin İngilizce’nin daha yaygın bilindiği ülkelerde dahi tescil edildiğini, yoğun kullanımlarının bulunduğu göz önüne alındığında "..." markasının da müvekkilinin markası ile ilişki kurulmasını sağlayacağını, Kurumun daha önce verdiği kararların, işbu dosya kapsamında verilen karar ile ters olduğunu, başvuru konusu markanın SMK'nın 5/1-c bendi kapsamında da reddinin mümkün olmadığını, müvekkili başvurusunun, herhangi bir ürün ile doğrudan ilişkilendirilmesinin mümkün bulunmadığını, anılan ibarenin herkesin kullanımına açık olması gereken bir ibare olduğunun da söylenemeyeceğini,

anılan ibarenin SMK'nın 5/1-b ve c bentleri uyarınca reddedilmesinin Paris Konvansiyonu 4. Mükerrer 6. maddesi ve TRIPS anlaşmasının 15. maddesi uyarınca da mümkün olmadığını, kaldı ki müvekkili markasının kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandığını, SMK’nın 5/2 maddesi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, YİDK'in 2018-M-1326 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvurunun "..." ibaresinden oluştuğunu, bu ibarelerin Türkçe'de "ev" ve "donanım, teçhizat, araç, gereç" anlamlarına geldiğini, dolayısıyla anılan ibarenin ayırt edicilikten yoksun olduğunu, başvuru kapsamındaki mallar yönünden tanımlayıcı ve tasviri nitelikte bulunduğunu, SMK'nın 5/1-b ve 5/1-c maddesi koşullarının oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, başvuru konusu 2017/38846 sayılı "..." ibareli markanın, 6769 sayılı SMK’nın 5/1-b ve c bentleri uyarınca, başvuru kapsamında yer alan 09. sınıftaki hiçbir mal yönünden reddi şartlarının oluşmadığı, bununla birlikte davacı yanın önceki tarihli tescilli "..." markalarının, dava konusu başvuru yönünden davacı yana müktesep bir hak sağlamayacağı, davacının önceki tarihli "..." ibaresini içerir markalarında, anılan ibarenin esas unsur olarak değil bütünü oluşturan kelimelerin son hecesi olarak kullanıldığı, salt bu nedenle anılan markaların dava konusu marka yönünden bir seri marka algısı da oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK'in 2018-M-1326 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili, başvuru markasında bulunan "..." sözcüğünün, Türkçe’de sıklıkla kullanılan "donanım, teçhizat, araç gereç" anlamlarına geldiğini, "..." sözcüğünün ise "ev" olarak tercüme edileceğini, dava konusu başvurunun "ev için kullanılan aygıt" anlamına gelen anlamlı bir bütünlük oluşturduğunu, bu bakımdan davacının iddiasının aksine başvuru markasının parçalarına ayrılarak değil, tescili istenen sınıfta yer alan mallar da göz önünde bulundurularak bütünsel olarak ifade ettiği anlam itibariyle değerlendirildiğini, başvuru konusu ibarenin,

tüketiciler tarafından 9. sınıfta bulunan malların işlevini gösterir biçiminde algılanacağını ve belirli bir işletmeye ait bir marka olduğu yönünde bir çıkarımda bulunulmayacağını, buna göre ayırt ediciliği olmayan tanımlayıcı sözcük kombinasyonundan oluşan başvuru markasının, belirli bir ticari kaynağa ait bir işaret, marka olarak algılanmayacağını, söz konusu ibarenin markanın asli işlevi olan belirli bir işletmeye ait mal ve hizmetleri, diğer işletmelere ait benzer mal ve hizmetlerden ayırt etmeyi sağlama işlevini yerine getiremeyeceğini, söz konusu ibarenin, tescili istenen malların kullanım amacına yönelik bir ifade içerdiğini,

bildirim niteliği taşır bir izlenim veren işaretin herkesçe kullanılabileceğini, tescili istenen işaretin söz konusu sınıflar bakımından bildirim fonksiyonunun çok belirgin olduğunu, dava konusu marka başvurusunun, başvuru kapsamında yer alan 9. sınıftaki tüm mallar yönünden tanımlayıcı bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-b maddesinde, herhangi bir ayırt edici niteliğe sahip olmayan işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceklerinin düzenlendiği, madde gerekçesinde de açıklandığı üzere bu hükme göre, sicilde gösterilebilir olmasına rağmen ilgili mal veya hizmetler için ayırt ediciliğe sahip olmayan, dolayısıyla tüketiciler tarafından marka olarak algılanmayacak işaretlerin, marka olarak tescil edilmelerinin mümkün olmadığı,

aynı Kanun'un 5/1-c maddesinde ise ticaret alanında cins, çeşit, vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirten veya malların üretildiği, hizmetlerin sunulduğu zamanı gösteren veya malların ya da hizmetlerin diğer özelliklerini belirten işaret veya adlandırmaları münhasıran ya da esas unsur olarak içeren işaretlerin marka olamayacaklarının hüküm altına alındığı,

bir işaretin anılan bu madde kapsamında değerlendirilebilmesi için, mal veya hizmetin karakteristik bir özelliğini hiçbir özel zihni çabaya mahal bırakmadan derhal düşündürmesi ve akla getirmesi gerektiği, bir mal veya hizmeti doğrudan çağrıştırmayıp akla getirmeyen ancak imada bulunan kelimelerin tescilinin bu maddeye göre engellenmesinin mümkün olmadığı, bu çerçevede somut olay değerlendirildiğinde, dava konusu başvurunun "..." ibaresinden oluştuğu, bu ibarenin Türkçe'ye "ev araçları, ev teçhizatı, ev donanımı" şeklinde tercüme edilebileceği, belirtilen anlamı itibariyle dava konusu başvurunun belirli bir mala işaret etmediği,

evde kullanılan mobilya, elektronik eşya veya süs eşyası olarak algılanabileceği, dolayısıyla doğrudan bir tanımlayıcı ya da tasviri nitelik taşımadığı, ayrıca SMK'nın 5/1-b maddesi anlamında da başvuru kapsamında yer alan mallar yönünden ayırt edici olduğu, belirtilen mal yönünden dava konusu başvurunun alıcılar nezdinde işletmesel bir kökene işaret etmesinin mümkün bulunduğu, diğer bir deyişle markanın asli fonksiyonu olan ayırt ediciliğinin olduğu, SMK'nın 5/1-b ve 5/1-c maddeleri anlamında bir tescil engelinden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 31/05/2024

Başkan

Üye Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.