Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/861 K.2024/1039

Hükümsüzlüğünden Kaynaklanan)Marka

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/03/2022 tarih ve 2021/245 E. - 2022/78 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2003/38044, 2016/87123, 2017/10611 sayılı ve "..." ibareli markalarının sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresi için gerçekleştirdiği başvuruya itirazlarının YİDK tarafından reddedildiğini, davalının “...” ibaresinden oluşan markasının davacının tescilli “...”li markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, karşılaştırılan markaların aynı emtialarda kullanılacak olduğunu, taraf markalarında “...” ibaresinin esas unsur olduğunu,

davacının Türkiye genelinde 1601 bayisi bulunan “...” iş modeli altında yürüttüğü faaliyetlerin tüketici nezdinde tanınmış olduğunu, davalı şahsın dava konusu marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığını, davacının tanınmışlık ve kötü niyete dayalı itirazlarının dava konusu edilen YİDK kararında değerlendirmeden kararın oluşturulmasının da usuli bir eksiklik olduğunu ileri sürerek, ...

YİDK'nun 2021-M-4482 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2020/62244 başvuru numaralı “... ibareli markanın 25, 35. sınıftaki mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, karşılaştırılan markaların ortalama tüketici nezdinde karıştırılmaya sebebiyet verebilecek derecede benzemediğini, genel izlenim itibariyle taraf markalarının görsel, kavramsal ve fonetik olarak birbirlerinden farklı olduğunu, “...” ibaresinin çekişme konusu olan emtialar açısından ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, markalar benzemediği için de davacının tanınmışlık ve kötü niyete dayalı iddialarının somut olaya bir etkisi olamaycağını, davacının markalarının tanınmışlığını ve davalının kötü niyetini ispat edilemediğini, davacının ... nezdinde ileri sürmediği tanınmışlığa dayalı itirazlarına ve huzurdaki dava dosyasına sunduğu delillere dayalı olarak YİDK kararının iptalini talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalının markasının kapsamına alınmak istenilen tüm mal ve hizmetler açısından, emtia ayniyeti/benzerliği/türdeşliği şartının gerçekleştiği, dava konusu edilen markada bütünleşik olarak algılanan “...” tamlaması içinde kullanılmış bulunan ve markasal hüviyette ayırt ediciliği bulunmayan “...” ibaresinin ortaklığının, taraf markalarını görsel, fonetik ve anlamsal açılardan benzer olarak nitelendirmeye yetmediği,

emtia ayniyeti/benzerliği/türdeşliği şartının gerçekleşmiş olmasına rağmen, 6769 sayılı SMK’nın 6/1 maddesi anlamında markaların karıştırılma ihtimalinin somut olayda bulunmadığı, somut olay açısından ise davalının başvurusunun, davacı markaları açısından tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği kanaatine varılamadığı, dosya içeriği itibari ile 6769 sayılı SMK’nın 6/5 maddesinde yer alan koşulların oluşmadığı,

taraf markaları arasında 6769 sayılı SMK’nın 6/1 maddesi anlamında karıştırılma tehlikesi bulunmadığı ve dolayısıyla tanınmışlığın bu duruma bir etkisinin olmayacağı, taraf markalarının benzer olmaması ve 6769 sayılı SMK’nın 6/1 bendi anlamında iltibas tehlikesinin mevcut olmaması nedeniyle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, davalı şahsın kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilin 2003/38044, 2016/87123, 2017/10611 sayılı markaları kapsamında yer alan emtialar ile başvuru konusu işaretin kapsamına alınmak istenen tüm mal ve hizmetler açısından emtia ayniyeti/benzerliği şartının geçekleştiğini, davalı markasının esas unsurunun bir bütün olarak "..." ibaresi olduğu ve karşılaştırılan işaretlerin görsel, işitsel ve kavramsal açılardan birbirlerine benzemediği,

markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı yönündeki değerlendirmelerinin kabulünün mümkün olmadığını, kötü niyetli marka başvurusunun sadece marka hakkının kendisinde olmadığını bilmesine rağmen değil, tanınmış markanın itibarından yararlanmak suretiyle haksız kazanç elde etmek amacıyla da yapıldığını, marka başvurusunda bulunurken ticari hayatın gerektirdiği özeni göstermeyen, yeterince araştırma yapmayan kişinin iyiniyetli olduğundan bahsetmenin mümkün olmadığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İşlem dosyasının incelenmesinden; davalı şahsın "...+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için 12/06/2020 tarihinde davalı Kuruma başvurduğu, başvuru kapsamında 25 ve 35. sınıf mal ve hizmetlerin yer aldığı, başvurunun ilanı üzerine davacı Şirketin 2003/38044, 2016/87123 ve 2017/106011 sayılı "..." ibareli markalarına dayalı olarak iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet iddiasıyla başvuruya itiraz ettiği, davacı itirazının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiği, davacının bu karara itirazının da YİDK'ın 2021-M-4482 sayılı kararıyla reddine karar verildiği, anılan kararın 22/06/2021 tarihinde davacı tarafa tebliğ edildiği, işbu davanın iki aylık hak düşürücü süre içerisinde 22/08/2021 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olup, davacının istinaf itirazları gözetildiğinde, taraflar arasındaki uyuşmazlık taraf markaları arasında, dava konusu olan 25 ve 35. sınıf mal ve hizmetler yönünden, 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluşup oluşmadığı, aynı Kanun'un 6/5 maddesi uyarınca başvurunun tescili engeli bulunup bulunmadığı ve dava konusu başvurunun kötü niyetli olup olmadığı noktasındadır.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez.

Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir.

İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya bakıldığında, dava konusu başvuru kapsamında yer alan ve uyuşmazlık konusu olan mal ve hizmetler 25.sınıf mallar ile 35 sınıfın 1-2-3-4 ve 5. alt sınıflarında yer alan hizmetlerdir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, uyuşmazlık konusu olan anılan mal ve hizmetler davacının itirazına mesnet markaları kapsamında da yer aldığından, taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği kanaatine varılmıştır.

Tarafların marka işaretlerinin karşılaştırılmasına gelince; dava konusu başvuru "..." ibaresinden oluşmaktadır. Davacının itirazına mesnet markalarının asli unsuru da "..." ibaresidir. Görüldüğü üzere davacının markalarının asli unsuru olan "..." ibaresi dava konusu başvuruda aynen asli unsur olarak yer almaktadır.

Dava konusu başvuruda yer alan "..." ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı kanaatine varıldığından dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka işaretleri arasında da 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu kabul edilmiştir.

Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2022/57449-2024/2338 E/K sayılı ilamında da "...-..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalarının benzer olduğu sonucuna varılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan Dairemizce bu yönden dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilmemiş, ayrıca bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmemiştir.

Diğer taraftan davacı vekili, somut olay bakımından 6769 sayılı SMK'nın 6/5 . maddesindeki koşulların oluştuğunu ileri sürmüşse de, uyuşmazlık konusu olan tüm mal ve hizmetler bakımından taraf markaları arasında iltibas koşullarının oluştuğu kabul edildiğinden, Dairemizce davacının bu iddiaları yönünden inceleme yapılmasına gerek görülmediği gibi SMK'nın 6/9. maddesine dayanan kötü niyet iddiası da ispatlanamamıştır.

Sonuç olarak; dava konusu "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markaları arasında, 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, HMK.'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/06/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.