Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2022/921 K.2024/1033

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11/02/2022 tarih ve 2021/171 Esas - 2022/79 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı sigortalı ...-... Nakliyat arasında “Taşıyıcı Sorumluluk Sigorta Poliçesi” tanzim edildiğini, dava dışı sigortalı tarafından taşıması üstlenilen “... Bakım Aracı” emtiasının alt taşıma ilişkisi kapsamında davalı tarafından gerçekleştirildiğini, bahsi geçen emtianın taşınma sırasında hasarlanması nedeniyle 14.07.2020 tarihinde 142.500,00 TL tazminat ödediklerini, emtianın hasarlanmasına davalı taşıyanın sebep olduğunu, davalının dava dışı sigortalının halefi olan müvekkiline karşı sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 142.500,00 TL'nin 14.07.2020 tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşımanın müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini, ancak dava konusu hasara müvekkilinin kusurundan kaynaklanmadığını, davacının rücu hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesinin "Emtia Abonman Özel Şartı" nda yer alan “Taşımanın tüzel kişiliğe haiz bir nakliyeci firma tarafından yapılması teminatın geçerliliği için şarttır.” klozuna aykırılık sebebiyle hasarın poliçe teminatı kapsamı dışında olduğu,

anılan hükmün poliçenin "İstisnalar Klozu" nda bulunmaması sebebiyle özel notların öncelikle uygulanması hakkındaki hükmün bu kloz bakımından uygulama alanı bulamayacağı, davacının gerçek kişiyle sözleşme yapılmış olması sebebiyle anılan hükmün geçersiz hale geldiğine dair itirazının poliçenin abonman sözleşmesi şeklinde yapıldığı değerlendirildiğinde geçerli olamayacağı, bu çerçevede taşımanın teminat dışı bulunduğu ve poliçe kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, dava konusu poliçenin maktu hükümlerinin yer aldığı 4. sayfasında, “Taşımanın tüzel kişiliğe haiz bir nakliyeci firma tarafından yapılması teminatın geçerliliği için şarttır.” düzenlemesi yer almasına rağmen 10. sayfasındaki "diğer hükümler" başlıklı 8. maddesinde kiralık araçların gerçek veya tüzel kişi olabileceği düzlenmesine yer verildiğini, bu düzenleme ile poliçenin maktu şartları altında yer alan düzenlemenin değiştirildiğini, 8. madde de yer alan bahsi geçen düzenleme daha özel bir düzenleme olduğundan öncelikle uygulanması gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, davacı şirket tarafından, dava dışı kişi adına düzenlenen taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesi nedeniyle ödenen hasar bedelinin rücuen tahsili yönelik istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı ile dava dışı sigortalı arasında düzenlenen taşıyıcı sorumluluk sigorta poliçesinin "Emtia Abonman Özel Şartı" başlıklı düzenlemesinde teminatın, taşımayı yapan nakliyecinin bir tüzel kişilik olması kaydı ile geçerli olacağının kararlaştırılması,

davalı taşıyıcının tüzel kişiliğinin bulunmaması ve dava konusu taşımanın kiralık araçla ile değil alt taşıma ilişkisi kapsamında dava dışı sigortalı tarafından davalı taşıyana yaptırılması karşısında poliçe teminatında olmayan hasar bedelini ödeyen davacı sigorta şirketinin ödediği bedeli TTK'nın 1472. maddesine dayalı olarak davalı taşıyıcıdan talep edemeyeceği, öte yandan davacı tarafça Türk Borçlar Kanunu'nun 183. maddesi uyarınca dava dışı sigortalı tarafından düzenlenip davacı Şirkete verilmiş bir temliknamenin bulunduğunun iddia ve ispat da edilemediği anlaşılmakla,

davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH :14/06/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.