Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1799 K.2025/2005

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/10/2022 tarih ve 2022/17 E. - 2022/278 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, dava konusu marka başvurusunun SMK 5/1-ç uyarınca reddedildiğini, emtianın farklı olduğunu, 2004/36903, 2007/44953, 1449028 sayılı markaların tescil edilebildiğini, müvekkilinin ... markasının gerçek hak sahibi olduğunu, 90'lı yıllardan beri bu markayı kullandığını, ... ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, markaların görsel açıdan farklı olduğunu ileri sürerek 2021-M-9457 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvuru markasının "Şekil+ ..." mesnet markanın ise "..." görselini içermesi karşısında, emtia kısmen aynı olsa da ve marka işaretleri arasında da esasen yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, davaya konu başvuru markasında belirgin olarak yer alan şekil ve renk unsurunun mesnet markada aynen yer almadığı, bu açıdan başvuru ve redde mesnet markanın aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun söylenemeyeceği, SMK 5/1-ç maddesindeki mutlak ret sebebinin oluşmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru konusu marka ile redde mesnet alınan markalar arasında 6769 sayılı Kanunun 5/1-ç maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, başvuru markası ile kısmi redde gerekçe gösterilen markaların esas unsurunun “...” ibaresi olduğunu, redde gerekçe markada bulunan şekil unsurunun tali nitelikte bulunduğunu, redde mesnet markaya da ayırt edicilik özelliğini sağlayan, markanın çekirdeğini oluşturan işaretin “...” ibaresi olduğunu, söz konusu ibarenin baskın ve ayırt edici şekilde hem başvuru markasında hem de kısmi redde mesnet markada aynı şekilde yer aldığını,

redde mesnet markanın kapsamında yer alan 16. Sınıftaki mal/hizmetler ile başvuru konusu markanın kapsamındaki mal hizmetler aynı türde olup taraf markaları arasında 6769 sayılı Kanunun 5/1-ç maddesi şartlarının sağlandığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, marka başvurusunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 5/1-ç maddesi uyarınca mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerektiği, somut olayda davacının başvuru konusu yaptığı "şekil+..." ibareli marka ile davalının resen redde mesnet aldığı "..." ibareli marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik olmadığı,

zira, davaya konu başvuru markasında belirgin olarak yer alan şekil unsurunun mesnet markada aynen yer almadığı, bu açıdan başvuru ve redde mesnet markanın aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun söylenemeyeceği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2021/190 Esas, 2022/3946 Karar ve 24/05/2022 Tarihli, "...+şekil" - ...+şekil" ibareli markalara yönelik verdiği kararının da bu yönde olduğu, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek, 2021-M-9457 sayılı YİDK kararının iptal edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 10/11/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.