Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1818 K.2025/1972

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/02/2021 tarih ve 2018/279 E. - 2021/36 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili şirketin “gıda/temizlik ve her türlü tüketim maddesi üretimi ve satışı” konusunda 2002 yılından bu yana faaliyet gösterdiğini, İstanbul’un çeşitli ilçelerinde ve çevre illerde toplamda 41 adet şubesinin bulunduğunu, “...” ve ‘’...’’ markalarının sahibi olduğunu, davalı şahsın 2017/04633 sayılı "... ..." ibareli 43.sınıf hizmetlere ilişkin marka başvurusunun, müvekkilinin “...” ibareli markaları ile SMK md. 6/1 anlamında benzer olduğunu, markalardaki ilk dikkat çeken unsurun “...” kelimesi olduğunu, orta seviyedeki tüketiciler nezdinde müvekkiline ait markaların bir serisi olduğu yanılgısının oluşacağını,

markaların aynı ve benzer mallarda/hizmetlerde kullanılacak olması sebebiyle sıklıkla bir arada, benzer şekilde, aynı ve benzer yerlerde tüketiciye sunulacağını, tüketiciler tarafından “... ...” markası ile sunulan ürün/hizmetlerin müvekkilinin tanınmış markaları ile ilintilendireceğini ve karıştırılacağını, bu durumun davalı firmaya haksız kazanç sağlayacağını, müvekkili aleyhine haksız rekabete sebep olacağını, davalı yanın iyi niyet kurallarına aykırı davrandığını ileri sürerek, davalı tarafından yapılan marka tescil başvurusuna itirazlarının reddine ilişkin ...

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 08.06.2018 tarih ve 2018-M-4723 sayılı kararının iptaline, davalının 2017/04633 nolu "... ..." markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, başvuru konusu markada marka algılamasına konu olan asli ayırt edici unsurun bir bütün olarak “... ...” ibaresi olduğunu, “...” ibaresinin ayırt edici niteliğinin zayıf bulunduğunu, ticari hayatta farklı sektörlerde “...” ibaresini farklı eklerle içeren çok sayıda tescilli markanın kullanıldığını, ticaretin olağan koşulları dikkate alındığında ilgili ürün grubu açısından başvurunun davacı markaları ile karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmadığını, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, “... ...” adlı marka başvurusunun market ya da market zinciri gibi bir faaliyet alanında bulunmadığını, simit salonu/çay evi şeklinde bir cafe/restoran mekan ismi olarak kullanılmak üzere marka başvurusunu yaptıklarını, “...” ibaresinin genel bir kavram olduğunu ve aynı sınıfta davacı yanın tescil tarihinden sonra yapılmış olan içinde “...” ibaresi geçen örnek markaların bulunduğunu, markalar arasında davacı yanın beyan ettiği gibi bir benzerliğin bulunmadığını, font, yazı tipi ve logo şekli olarak birbirlerinden farklı olduğunu ayrıca iyiniyet göstergesi olarak da müvekkilinin marka başvurusunu Kurum nezdinde geri çektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı adına tescilli "...'' esas ibareli markası ile davacının "..." esas unsurlu markaları arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPMK YİDK nın 2018-M-4723 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil edilmiş marka bulunmadığından hükümsüzlük hususunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru markasında asli ayırt edici unsurun bir bütün olarak "... ..." ibaresi olduğunu, "..." kelimesinin ayırt ediciliği çok zayıf, yaygın kullanılan, bir ibare olması nedeniyle markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markalarda ayırt ediciliği düşük olan örtüşen bileşenlerden çok diğer unsurlara yönelmek gerektiğini, başvuru markasının davacı markalarından genel izlenim olarak yeterince farklılaştığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, itirazın reddine dair YİDK kararının iptali, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... ..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira başvurudaki vurgunun da "..." ibaresi üzerinde toplandığı,

anılan ibarenin dava konusu başvuru kapsamındaki hizmetler yönünden tanımlayıcı ya da tasviri bir özelliğinin olmadığı, dolayısıyla ayırt ediciliğinin bulunduğu, bu haliyle dava konusu başvuruda yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 24/12/2024 tarih, 2024/859 Esas, 2024/9351 Karar sayılı kararında da "..." ibareli başvuru ile "..." ibareli davacı markalarının benzer bulunduğu anlaşılmakla, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 27/10/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.