İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2023/1831 K.2025/1357

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; “...” adlı eserin sahiplerinin ..., ... olduğunu, yerleşik Yargıtay kararlarında besteci ve söz yazarı eserin haklarına yarı yarıya sahip durumda olduğunu, müvekkil şirketin ...'in yayım haklarını (edisyonunu) elinde bulundurduğunu, davalı ...

Tv Yayıncılık A.Ş.'ye ait ... adlı ulusal televizyon kanalında yayımlanan “...” adlı televizyon programında “...” adlı eserin 7 defa farklı icracılar/yarışmacılar, “...” adlı televizyon programında 2 defa olmak üzere toplamda 9 defa seslendirildiğini, ilgili icracı/yarışmacıların “...” adlı eseri seslendirirken gerçekleştirdiği performanslardan bazılarının davalı ...

İnternet ve Bilişim Teknolojileri A.Ş.'ye ait ....com URL adresine sahip web sitesinde yukarıdaki linklerde paylaşıldığını, davalı şirket'e ait web sitesinde izinsiz paylaşılan eserden elde edilen gelir var ise bu gelir de müvekkiller ile paylaşılması gerektiğini ileri sürerek, davalıların ... kayıtlarının yayınlamaktan men edilmesine, FSEK'in 68/1. maddesi uyarınca şimdilik 1.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava konusu şarkının bestecisi olduğunu, söz yazarı ...'ın davaya dâhil olmadığını, bu durumda, dava dışı söz yazarı ile davacı arasında birlikte eser sahipliği söz konusu olup, eser sahipleri arasında adi ortaklık ilişkisi olduğundan, FSEK 10/2. madde gereği, davacının tek başına tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, emsaller tespit edilirken taleplerin kullanım yılına ait olması içtihatlar gereği olup dikkate alınması gerektiğini, öncelikle söz konusu program ... için üretilmiş olup, ....com sitesinin alakası olmadığını, kaldı ki yayında mevcut olmadığını, görüldüğü üzere,

gerek içtihatlar ile doktrin, gerekse 80. madde kapsamında müvekkil diğer davalılar farazi sözleşme ile hak sahibi olacağından, özellikle umuma iletim dâhil her tür benzeri hakkına sahipt olduğunu, bu nedenlerle, davacı internetten tekrar yayını için ayrı bedel talep edilemeyeceğinini bu eserlere ait telif ücretlerinin ilgili meslek birliklerine ödendiğini, eserlerde davacının adı belirtildiğini savunarak, davanın husumet, zamanaşımından ve esastan reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacılardan ...'in davada adı geçen eserin bestecisi, diğer davalı ... Ltd.

Şti.'nin ise eserin yayımcısı olduğu,“...” isimli eserin TV yayınında kullanımı için, davalılar tarafından davacılardan izin alındığına dair bir belgeye, davalılar ile davacılar arasında imzalanmış bir sözleşmeye ve/veya müzik eserinin kullanımı için davacılara yapılmış ödemeye yönelik her hangi bir belgeye dosya kapsamında rastlanılamadığı, dosyada mevcut emsal telif ücretlerine yönelik belgeler ile bilirkişiler tarafından yapılan sektörel saptamalar bir arada değerlendirildiğinde;

davaya konu “...” isimli eserin, sözleşme dışı her bir kullanımı için 500 - 750-TL aralığında bir rayiç bedelin piyasa şartlarına göre uygun olabileceği, 2013 - 2017 tarihleri arasında 6 defa izinsiz yayımlanmanın her biri için 500-TL, 2018 - 2021 tarihleri arasında 3 defa izinsiz yayımlanmanın her biri için 750 TL olmak üzere toplamda 5.250-TL'nin eser sahibi davacılar yönünden yarısı olan 2.650,00 TL'nin, FSEK 68. maddesi kapsamında eserin kullanıldığı mecra, ihlalin gerçekleşme biçimi ve boyutu gözetilerek 3 kat talebinin takdiren yerinde olduğu,

FSEK madde 68'e göre hesaplanan üç katı 7.875,00 TL maddi tazminatın somut olayın oluş şekline uygun düşeceği sonucuna varıldığı, somut olayın özelliği kapsamında davacıdan izin almaksızın eserin yayınlanması nedeniyle davacının yaşadığı üzüntü dikkate alındığında; hak ve nasafet kuralları gereğince 10.000- TL manevi tazminat takdir edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile;

dava konusu ... isimli esere yönelik davalının izinsiz kullanımı nedeni ile mali ve manevi haklara tecavüz eyleminin tespiti ile davaya konu eserin kullanımının men'ine, davalıların izinsiz kullanmış olduğu dava konusu eserin FSEK madde 68'e göre hesaplanan 2.625,00 TL'nin üç katı 7.875,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF İSTEMİ

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde; davacı ... ile diğer davacı şirket arasında edisyon sözleşmesi akdedilmiş olup, adı geçen davacının işbu dava açısından korunacak bir hukuki menfaati bulunmadığından husumetten red kararı verilmesi gerektiğini, manevi tazminatın pek çok yönden hatalı olduğunu, manevi tazminat yönünden yasal faiz uygulanması gerektiğini, reeskont faizi uygulanmasının hatalı olduğunu, eser sahipleri arasında adi ortaklık ilişkisi olduğundan, FSEK 10/2. madde gereği, davacının tek başına tazminat talep etme hakkı bulunmadığını, gerekçeli kararda ....com'da yayın olmadığı yazıldığı halde aleyhine karar verildiğini,

FSEK.nun 68 nci maddesi uyarınca mali hak tazminatı talebinde bulunduğundan, bu talebine bağlı olarak dava konusu edilen ihlâller ile sınırlı kalmak üzere taraflar arasında bir farazi sözleşme ilişkisi, bir lisans sözleşmesi meydana geldiği kanunen kabul edilmiş olduğundan ve bu suretle de davacı aynı zamanda bir borç altına girdiğinden müdahalenin men'ine ve tecavüzün tespitine karar verilemeyeceğini, ... yarışmasının 16/08/2013 tarihli 3.sezonunda ...

Medya programın yapımcısı olduğunu ve ...'de yayınlandığını, yarışmanın 29/08/2014 tarihli 4. sezonunda ise ... kanalında yayınlanmaya başladığını, bilirkişi raporunda 14/01/2013 tarihinde yayımlanan 2. sezonuna ait yayın hakkında müvekkillerden ...'in herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, dava konu eserin izinsiz yayınlandığı iddiasına dayalı, eserin yayının men'i ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, yukarıda yazlı şekilde davanın rn kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından istinaf edilmiştir.Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, bestesi davacı ...'e ait musiki eser olarak korunabilen “...” adlı eserin izinsiz olarak davalı ...

Medya yapımcılığında ... kanalında ve ... internet sitesinde yayınlandığı, eserin bestecisi olan davacı ...'in tek başına tazminat talep hakkının bulunduğu, davacı ...'in Edisyon Sözleşmesi ile; eserlerin işleme çoğaltma, yayma, temsil, umuma iletim haklarının eser sahibi adına kullanmaya, ayrıca sözleşme öncesi ve sonrası ayrımı yapılmaksızın, maddi ve manevi tazminat ayrımı yapılmaksızın FSEK kaynaklanan hak ve yetkilerden doğam gelirlerini toplamaya diğer davacı ...

Edisyon Ltd Şti'yi yetkili kıldığı, bilirkişi raporu doğrultusunda 2013-2017 tarihleri arasında 6 defa izinsiz yayımlanmanın her biri için 500-TL, 2018-2021 tarihleri arasında 3 defa izinsiz yayımlanmanın her biri için 750 TL olmak üzere toplamda 5.250 TL'nin eser sahibi davacılar yönünden yarısı olan 2.650-TL'nin, FSEK 68'e göre hesaplanan üç katı 7.875-TL TL maddi tazminata hükmedilmesinde, aynı eylemler nedeniyle 10.000-TL manevi tazminata hükmedilmesinde, ve reeskont faizine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.