Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/107 K.2026/334

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/10/2023 tarih ve 2022/476 E. - 2023/361 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 2021/108876 sayılı "...+Şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin "..." ibareli markalarına dayalı olarak bu başvuruya itiraz ettiğini, davalı Kurum tarafından 2016/70477 sayılı markaya dayalı olarak SMK'nın 6/1 maddesi kapsamında müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, oysa müvekkili markasında bulunan şekil ve ibarelerin yeterli ayırt ediciliği sağladığını, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, ilgili alanda müvekkili markasını gören alıcının, bu markayı kapsadığı özgün şekil unsurları ile birlikte hatırlayacağını ve davacı markaları ile karıştırmayacağını ileri sürerek, YİDK'in 2022-M-12106 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davaya konu başvuruda “...” ibaresinin esas unsur olarak yer aldığını, bu ibarenin markada baskın bir şekilde ilk okunan ve algılanan unsur olduğunu, kırmızı renk, büyük harf ve standart karakterlerle yazılarak vurgulandığını, bu şekilde ön plana çıkarıldığını, ret kararına gerekçe olarak gösterilen “...” ibaresinin yine bu markalarda esas unsur olduğunu ve bu suretle markaların görsel açıdan benzer bulunduğunu, markalar arasında iltibas ihtimalinin olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu markanın kapsamında yer alan hizmetlerin redde gerekçe markanın kapsamında da aynı/aynı tür olarak yer aldığı, dava konusu marka başvurusu ile redde gerekçe marka arasında marka işaretleri bakımından da benzerlik bulunduğu, dava konusu marka ile redde gerekçe marka arasında dava konusu hizmetler bakımından karıştırılma ihtimali olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, müvekkili başvurusunda ayırt ediciliği sağlayan ve herkes tarafından rahatlıkla ayırt edilebilecek logonun bulunduğunu, davalı markasında ise logonun yer almadığını, bu haliyle markalar arasında karıştırılma ihtimaline yol açacak ölçüde benzerlik bulunmadığını, markaların benzemediğinin açık olduğunu, dava konusu markaların ihtiva ettikleri genel görünüm ve muhtemel tüketici kitlesi üzerinde bırakacağı etki ve izlenim itibariyle karıştırılacak derecede benzer markalar olmayıp, markalar arasında görsel, işitsel veya anlamsal düzeyde ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılma olasılığı bulunmadığını, müvekkili başvurusunun yeterince farklılaştığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "...+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet 2016/70477 sayılı "..." ibareli marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu,

zira redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin, dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak kullanıldığı ve başvuruda farklı olarak yer verilen "..." ibaresi ile şekil unsurunun başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, aksine "..." ibaresi ile de "..." ibaresi üzerinde vurgunun toplandığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 19/02/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.