Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/121 K.2026/273

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/06/2023 Tarih ve 2022/509 Esas - 2023/241 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 20 ve 35 sınıf mal ve hizmetlerde tescili için yaptığı 2021/156667 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunun, davalı şirketin 2016/82867, 2016/82876 sayılı ve "... yapı", "... yapı inşaat turizm sanayi ve ticaret anonim şirketi" ibareleri markalarına dayalı olarak yaptığı itiraz sonucu Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek, başvuru kapsamından 35 sınıf hizmetlerin çıkarıldığını, davalı şirketin bu karara itirazının da dava konusu YİDK kararı ile kabul edilerek,

başvurunun 20. Sınıf mallar yönünden de reddine karar verildiğini, oysa oysa tarafların markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, markalarda ortak olarak yer alan “...” ibaresinin birçok sektörde kullanıldığını, dolayısıyla kimsenin tekeline bırakılamayacağını, markalar arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleşmediğini ileri sürerek, 2022-M-13397 sayılı YİDK kararının iptal ile dava konusu başvurun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkil, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Şirket vekili müvekkiline ait redde mesnet markalar ile dava konusu başvuru arasında iltibas koşullarının oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, tarafların markaları arasında dava konusu başvurunun tescil edilmek istendiği mal ve hizmetler yönünden iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet marklar arsında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin markasına bir bütün olarak yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, markalarda ortak olarak yer alan “...” ibaresinin birçok sektörde kullanıldığını, dolayısıyla kimsenin tekeline bırakılamayacağını, markalar arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleşmediğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali ve başvurunun tesciline karar verilmesi istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru sahibi davacının, davalı Şirketin itirazı üzerine başvurudan 35 sınıf hizmetlerin çıkarılmasına dair Markalar Dairesi Başkanlığı kararına itiraz etmediğinden, uyuşmazlığın dava konusu YİDK kararı ile başvurunun reddedildiği 20. sınıf mallar yönünden tarafların markları arsında iltibas bulunup bulunmadığına ilişkin olduğu,

buna göre yapılan değerlendirmede, "..." ibareli başvuru ile redde mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında, uyuşmazlık konusu 20. sınıf mallar yönünden, SMK'nın 6/1 m maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira redde mesnet markaların asli unsurunu oluşturan "..." ibaresinin, dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak yer aldığı, başvuruda yer alan diğer ibarenin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı,

markalarda ortak olarak yer alan "..." ibaresinin uyuşmazlık konusu mallar bakımından ayırt ediciliğinin düşük olduğunun söylenemeyeceği gibi aksinin kabulünde dahi "yatak takımı" anlamına gelen "..." ibaresinin, uyuşmazlık konusu 20. sınıf mallar bakımından, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağladığının kabul edilemeyeceği, açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 12/02/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.