Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/313 K.2024/312

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/11/2023 tarih ve 2021/465 Esas - 2023/983 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili şirketin Eskişehir'de 1967 senesinden bu yana, 4 nesildir ... satışı ile uğraşan köklü bir

firma olduğunu, müvekkilinin "..." ibaresini ticaret unvanında kullandığı gibi "..." ibareli markanın 2008/11153 numarası ile müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının şirket hissedarlarından ...’in müvekkili şirketin 2013-2015 yıllarında eski çalışanı olduğunu, davalının müvekkiline ait markayı ve ticaret unvanını haksız şekilde kullandığını ileri sürerek, davalının müvekkiline ait marka ve ticaret sicili ismini haksız olarak kullanımının tespitini,

yasaklanmasını, haksız kullanılan ticaret unvanı tescil edilmişse kanuna uygun bir şekilde

değiştirilmesini veya silinmesini, tecavüzün sonucu olan maddi durumun ortadan kaldırılmasını, 5.000,00 TL manevi tazminat ile TTK m. 52’ye uygun olarak tecavüz sonucunda mütecavizin elde

etmesi mümkün görülen menfaatinin karşılığı olmak üzere, şimdilik 1.000,00

TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin "... ..." markası için başvuruda bulunduğunu, davacının başvuruya itirazlarının halen değerlendirildiğini, müvekkilinin ortağı ...'in davacının yanından ayrıldıktan sonra müvekkili nezdinde çalışmasının haksız rekabete konu edilmesinin mümkün olmadığını, davacı şirketin ticaret unvanından da anlaşılacağı üzere sadece hırdavat satışı üzerine faaliyet gösterdiğini, ... ürününün hırdavat kelimesinin kapsamına girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının ''...'' ticaret unvanının haksız olarak davalı tarafça kullanıldığı, davacının bu yönden dava açmakta haklı olduğu, davalının 03/05/2021 ile 11/06/2021 tarihleri arasında satış faturası düzenlememesi nedeniyle davacının maddi ve manevi zararlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının ticaret unvanındaki "..." ibaresinin ticari iltibas oluşturacak şekilde dürüstlüğe aykırı olarak kullanıldığının tespiti ile davalının ticaret unvanındaki "..." ibaresinin ticaret sicilinden terkinine, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin ticaret unvanının terkin edilmeden davacının tazminat talep etmesinin mümkün olmadığını, hukuken varolan bir hakkın fiilen kullanılmamasının istenemeyeceğini, unvanına tecavüzde bulunulduğunu iddia eden davacı şirketin de elinde terkine ilişkin bir karar olmadan tazminat talep edemeyeceğini, mahkemenin "..." unvanını tercih eden müvekkilinin bu eyleminin haksız olduğu yönündeki kararına katılmadıklarını, zira davacının "..." ibaresi üzerinde hak sahibi olduğuna yönelik herhangi bir delilin bulunmadığını,

davacının ... ürünü ve hizmetine yönelik bir faaliyetini gösterir bir delilin de olmadığını, yine davacının ... ibaresi üzerine dava tarihi itibariyle herhangi bir tescilinin bulunmadığını, dolayısıyla henüz hak sahibi olduğu ortaya koyulmadan, davacının "..." ibaresi üzerinde hak sahibi olduğu ön kabulünün hukukla bağdaşmayacağını, "..." ibaresinin sektörde yaygın kullanıma sahip bir ibare olduğu ve müvekkilinin unvanının "... ..." olduğu dikkate alındığında, ibarelerin tamamen farklı bulunduğunu, özellikle müvekkiline ait marka tescil başvurusu da gözetildiğinde,

şeklen de bambaşka bir unvan olduğunun ve benzerliğin olmadığının açıkça ortaya çıkacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetten kaynaklanan tespit, men, ticaret unvanının terkini, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

14.02.2020 dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6769 sayılı SMK.'nın 156. maddesi uyarınca, "Bu Kanunda öngörülen davalarda görevli mahkeme, fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi ile fikri ve sınai haklar ceza mahkemesidir. Bu mahkemeler, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun olumlu görüşü alınarak, tek hâkimli ve asliye mahkemesi derecesinde Adalet Bakanlığınca lüzum görülen yerlerde kurulur.

Bu mahkemelerin yargı çevresi, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun hükümlerine göre belirlenir.

Fikri ve sınai haklar hukuk mahkemesi kurulmamış olan yerlerde bu mahkemenin görev alanına giren dava ve işlere, o yerdeki asliye hukuk mahkemesince; fikri ve sınai haklar ceza mahkemesi kurulmamış olan yerlerde bu mahkemenin görev alanına giren dava ve işlere, o yerdeki asliye ceza mahkemesince bakılır."

Somut uyuşmazlıkta da davacı vekilince sunulan dava dilekçesinde, her ne kadar davanın marka hakkının ihlaline ilişkin değil, TTK'nın 52. maddesi uyarınca ticaret unvanı ile işletme adının korunmasına ilişkin olduğu bildirilmişse de, dava dilekçesinin sonuç bölümünde diğer taleplerinin yanında açıkça, müvekkiline ait "..." markasının davalı tarafça haksız kullanımının engellenmesi de talep edilmiştir. Davada 6769 sayılı SMK kapsamında kalan bir hukuki koruma talebi bulunduğundan, davanın fikri sınai haklar hukuk mahkemesinin görev alanına giren bir dava olduğu kabul edilmelidir.

Ayrıca davalı vekilince sunulan cevap dilekçesinde, müvekkilinin "... ..." markası için başvuruda bulunulduğu, davacının müvekkiline ait başvuruya yaptığı itirazların halen inceleme aşamasında olduğu, müvekkiline ait marka ile davacıya ait markanın, ürün itibariyle iltibasa neden olmayacağı bildirilmiş, diğer bir deyişle müvekkilinin marka tescil başvurusuna dayalı savunmada bulunulmuştur. Bu durumda davalının savunmasının tespit ve değerlendirilmesi görevi de ihtisas mahkemesi olarak fikri sınai haklar hukuk mahkemesine aittir. Yargıtay'ın emsal niteliğindeki uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 11. HD.'nin 25.06.2007 gün ve 2006/7056 E.-2007/9647 K., 02.11.2015 gün ve 2015/4432 E.-11344 K.).

Gerek davacının talep sonucu, gerekse de davalının marka tescil başvurusuna dayalı savunmasının incelenmesi ve değerlendirilmesi, fikri sınai haklar hukuk mahkemesinin görev alanına girdiğinden, mahkemece yukarıda belirtilen hususlar nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi suretiyle yazılı şeklide hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu durumda, HMK'nın 353/1-a-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması gerekmiş, anılan maddenin (a) bendinde açıkça, bölge adliye mahkemesince dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan karar verilebileceği düzenlendiğinden,

HMK'nın 360. maddesinin atfı ile aynı Kanunun 20. maddesi hükmü uygulanmaksızın dosyanın görevli Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesine tevzi edilmek üzere Eskişehir Hukuk Mahkemeleri Tevzi Bürosuna gönderilmesine, kararın niteliğine göre, davalı vekilinin diğer istinaf itirazlarının bu aşamada incelenilmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 23/02/2024

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.