Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/55 K.2026/24

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/03/2023 Tarih ve 2022/145 Esas - 2023/102 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli tanınmış seri markalarının bulunduğunu, aynı zamanda müvekkilinin "..." markasının ... nezdinde T/02598 sayı ile tanınmış marka statüsüne de alındığını, müvekkiline ait www.....com web sitesinin günümüzde 32 milyon kayıtlı üyesinin bulunduğunu ve günde 200 milyon kere ziyaret edildiğini, davacının “...” ve “...'"lı markalarını aktif olarak kullandığını ve bu şekilde seri markalar oluşturduğunu, dava konusu edilen 2020/45743 sayılı "... ..." ibareli markanın davacının bu tescilli/tanınmış markalarıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu,

zira markalarda geçen kelime öbeklerinin “sözcük ...” şeklindeki tertibinin bire bir aynı olduğunu, dava konusu markada yer alan “...” ibaresinin müvekkilinin "..." markası altında ekolojik, doğal ürünlerin satışının yapıldığı mesajını vermekle ortalama tüketici tarafından davacının başta “...” markası olmak üzere “sözcük ...” kalıbı ile yarattığı marka ailesine eklenmiş yeni bir marka olarak algılanacağını ve davacının tüketicilerin “... ... ürünleri satışa sunduğu” zannına kapılmalarına sebep olacağını,

ayrıca dava konusu edilen markanın kapsamından 35. Sınıfa giren satış hizmetleri mutlak red nedenleri kapsamında diğer davalı ... tarafından re'sen çıkartılmış ise de, kalan hizmetlerin davacının tescilli markalarının kapsamına hizmetler ile aynı olduğunu, dava konusu markanın tescilinin davacının markalarının tanınmışlığına zarar vereceğini, davalıların bu markayı seçerken kötü niyetli olduğunu ve davacı ile haksız rekabet yapma saikini taşıdığını ileri sürerek, ...

YİDK'nın 23.02.2022 tarihli ve 2022-M-1810 sayılı kararının iptalini ve 2020/45743 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şahıslar davaya cevap vermemiş, davalı ... vekili ilerleyen aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalının "... ..." ibareli marka başvurusu ile davacıya ait "... ..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ,sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK 6/1 maddesindeki iltibasın oluşmadığı, SMK 6/5 maddesindeki tanınmışlık koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin tescilli ve tanınmış "..." ibareli markalarının yanında "... ..." ibareli 2014/105661 sayılı markanın da sahibi olduğunu, "sözcük+..." kalıbı ile oluşturulmuş bir seri marka ailesinin bulunduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin markaları ile iltibas oluşturacak düzeyde benzerlik taşıdığını, "..." ibaresinin başvuruya ayırt edicilik sağlamadığını, tüketici nezdinde müvekkilinin seri markalarından biri olarak algılanacağını, Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2022/244 Esas,

2023/16 Karar sayılı kararında "..." ibareli markanın müvekkilinin markaları ile benzer bulunduğunu, bunun yanında müvekkilinin markalarının tınınmış olduğunun kabul edildiğini, müvekkiline ait "..." ibareli markaların tanınmışlığının, taraf markaları arasındaki karıştırılma ihtimalini arttırdığını, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

1-Dava, itirazın reddine dair YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "...", "... ..." ve diğer "..." ibareli tescilli markaları ile dava konusu 2020/45743 sayılı "... ..." ibareli marka arasında SMK'nın 6/1.maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, zira taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, bu ibare dışında markaları birbirine yakınlaştıran bir unsurun bulunmadığı, başvuruda yer alan "..." ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağladığı,

bu hale göre dava konusu marka başvurusunu gören tüketicilerin, bunun davacının itirazına mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu derhal ve ilk bakışta algılayabileceği, SMK'nın 6/1. maddesindeki iltibas koşulunun gerçekleşmediği, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2024/5000 E., 2025/3068 K. sayılı ilamında "www.....com" ibaresinin, 2024/4562 E., 2025/2502 K. sayılı ilamında ise "..." ibaresinin, davacı markaları ile karıştırılmaya yol açmayacağının kabul edildiği,

markalar benzer bulunmadığından davacı markalarının tanınmışlığından kaynaklanan bir tescil engelinin de söz konusu olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair istinaf itirazlarının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

2-Davacı tarafça dava dilekçesinde, diğer iddiaların yanında dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğu da ileri sürülmüş olup, bu hususta ilk derece mahkemesince olumlu-olumsuz bir değerlendirme yapılmamıştır. SMK'nın 6/9. maddesi uyarınca kötü niyetle yapılan marka başvuruları itiraz üzerine reddedilir. Tescil başvurusu sırasında kötü niyetin başlı başına bir itiraz sebebi olarak öne sürülebilmesi mümkün olduğu gibi, sonradan aynı nedenle hükümsüzlük davasının açılabilmesi de mümkündür.

Yargıtay HGK'nun 16.07.2008 gün ve 2008/11-501 E.-507 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi marka hukukunda genel olarak kabul gören anlayışa göre, tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kötüye kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedekleme, marka ticareti yapmak amacına ya da şantaja yönelik başvuru ve tesciller kötü niyetli olarak kabul edilmektedir.

Kötü niyetin varlığı, her somut olayın özellikleri göz önüne alınarak belirlenmelidir. Yine Yargıtay HGK.'nun 21.09.2005 gün ve 2005/11-501 E.-507 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca iyiniyetin asıl, kötüniyetin istisna olması sebebiyle davalının kötüniyetli olduğunun delil ve gerekçelerinin gösterilmesi gerektiğinden davacı, davalının kötü niyeti bulunduğunu kanıtlamalı ve mahkemece de bunun delil ve gerekçesi gösterilmelidir.

Bu açıklamadan sonra somut olay değerlendirildiğinde, yukarıda açıklandığı üzere, dava konusu başvuru ile davacı adına tescilli markalar arasında, işaret benzerliği şartı gerçekleşmediğinden, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında bir karıştırılma ihtimali bulunmamaktadır. Kaldı ki benzer marka başvurusunda bulunmak dahi tek başına kötü niyetin varlığını kabul için yeterli değildir. Davacı tarafından, davalı başvurusunun kötü niyetli olduğuna dair başkaca bir husus iddia ve ispat edilemediğinden, kötü niyetle başvuru yapıldığı iddiası yerinde görülmemiştir.

HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesi hükmünün gerekçesine yönelik olarak kabulü ile HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/01/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.