Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/817 K.2026/984

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/02/2024 tarih ve 2023/490 Esas - 2024/98 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2022/057798 sayılı "..." ibareli markanın 13. sınıfta adına tescili başvurusunun, davalı şirketin itirazı sonucunda, diğer davalı Kurum tarafından davalıya ait 2020/17015 sayılı "... ..." ibareli marka ile karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2023-M-10412 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesi anlamında tarafların markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, 6/3. maddesi anlamında davacının tescilsiz kullanıma dayalı hak sahipliği koşullarının gerçekleşmediği ve müktesep hakka dayanak markanın tescil tarihi itibariyle de 5 yılı dolmadığından müktesep hakkın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markaları arasında benzerlik bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişi incelemesi dahi yaptırılmadan karar verildiğini, oysa taraf markalarının kapsamında bulunan mal ve hizmetlerin benzer/ ilişkili olmadığını, ülkenin savunma sanayiinin ihtiyaçlarından birine yönelik önemli bir mühimmatın marka başvurusu için açılan davanın bu şekilde reddedilmesinin iyi niyetten uzak, yüzeysel, yanlış ve eksik değerlendirmeler içerdiğini, müvekkili şirket, Türk Silahlı Kuvvetleri envanterinde yer alan mühimmat, güdüm kiti ve bunların alt bileşenlerini üretmekte iken,

davalı şirketin dizel ve benzinli araçlar için yalnızca krank mili üretimi yaptığını, bu ürünlerin hitap ettiği alıcı kitlesi, fiyatı, satış yerleri vs hususların hiç birinin benzer olmadığını, TÜBİTAK markası ve logosunun tanınmış olup bu tanınmışlığın logo altında bulunan markalara da sirayet edeceğini, davaya konu markada mühimmatın "..." ile ifade edildiğini, "..." ibaresinin ise "..."nün kısaltmasından oluştuğunu, bu niteliği ile ibarenin özel olarak korunması gerektiğini ve bir bütün olarak "..." marka başvurusunun ayırt ediciliğinin bulunduğunu ileri sürerek,

yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin nazara alınarak belirlenmesi gerektiği, dava konusu "..." ibareli marka başvurusuyla davalı şirketin itiraza mesnet "... ..." ibareli marka arasında biçim,

düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, zira her iki markada asli unsur niteliğindeki "..." ibaresinin markaları görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzer kıldığı, dolayısıyla emtia benzerliği şartının da sağlandığı nazara alındığında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında markaların karıştırılma ihtimalinin mevcut olduğu,

öte yandan, davacı vekili benzerlik bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınmadığını ileri sürmüş ise de, iltibas değerlendirmesinin hakimin hukuki bilgisi ile çözümlenecek nitelikte olması karşısında bilirkişi incelemesi yaptırılmamasının sonuca etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 14/05/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.