Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/82 K.2026/155

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/05/2023 tarih ve 2022/386 E. - 2023/238 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, tanınmış "..." markasının sahibi olan müvekkilinin, "..." ibareli markasal kullanımı nedeniyle davalı hakkında tecavüzün önlenmesi ve manevi tazminat talepli dava açması üzerine, bu kez "..." ibaresini kullanmaya başladığını, bu markanın tescili başvurusunun müvekkilinin itirazı sonrasında Türkpatent tarafından reddedildiğini, ancak buna rağmen davalının "... ..." ve "..." ibarelerini markasal olarak kullanmaya devam ettiğini, markaya tecavüz teşkil eden bu durumun müvekkiline maddi ve manevi zarar verdiğini ileri sürerek bu ibarelerin işletme adı, ticaret unvanı, mal ve hizmetler üzerinde kullanılması,

bu ibareleri taşıyan malların/ hizmetlerin piyasaya sürülmesi, stoklanması, internet ortamı ve reklamlarda kullanılması ve diğer olası her türlü kullanımı şeklindeki tecavüz teşkil eden eylemlerin durdurulması ve markaya tecavüz nedeniyle 2.000.000,00-TL manevi tazminatın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "... ... her anını zarafet ve güzellikle yaşa" ibareli marka başvurusunun Türkpatent tarafından reddi sonrasında müvekkilinin bu ibareyi kullanmayı bıraktığını, davacının müvekkili tarafından güncel olarak kullanılmayan bir ibare üzerinden dava açtığını, müvekkilinin herhangi bir taklit amacı gütmeden "..." ibareli markayı yarattığını, bu marka ile 2021 yılından beri faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin kullanımı ile davacının tescilli markası arasında iddia edildiği üzere bir benzerliğin bulunmadığını ve bu dava ile muhatap olmasının müvekkilinin itibarını zedelediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davacıya ait 2019/96278 sayılı "şekil + ... " ibareli markanın güzellik bakım hizmetleri yönünden koruma altında olduğu, davalının işyeri ünvanın da, işletme adında, sosyal medya hesaplarında ve güzellik salonu faaliyetlerinde baskın karekter olarak "..." şeklindeki markasal kullanımlarının davacının markasına tecavüz oluşturduğu, öte yandan davalının işyeri ünvanında veya işletme adında, sosyal medya hesaplarında, güzellik salonu faaliyetlerindeki bu kullanımının aynı zamanda TTK'nın 54. ve devamı maddelerindeki ticari dürüstlük ve haksız rekabete aykırı olduğu,

davalı tarafından "..." ibareli markanın 2021/077742 sayısı ile tescil edildiği savunması yapılmışsa da, SMK'nın 155. maddesi uyarınca bu savunmaya değer verilemeyeceği gerekçeleri ile ile davanın kısmen kabulü ile davalının davacının markası ile iltibas oluşturan eylemlerinin internet ortamı dahil kullanımının durdurulmasına, önlenmesine ve 40.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, hükmedilen manevi tazminat tutarının oldukça düşük kaldığını, manevi tazminat belirlenirken kişinin elem ve ızdırabını indirecek ve aynı zamanda ihlalde bulunan kişiyi caydıracak bir miktarın esas alınması gerektiğini, somut olayda hükmedilen miktarın müvekkilinin zararını gidermekten ziyade davalıyı fiillerine devam etmesi noktasında cesaretlendirici olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve manevi tazminat talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin ... markasının tescili için Türkpatente başvuruda bulunduğunu ve buna dayalı olarak markayı kullandığını, bu marka ile davacının dayanmış olduğu marka arasında herhangi bir benzerliğin bulunmadığını, markaların görsel, fonetik ve kavramsal olarak ayrıldıklarını, "..." ibaresinin italyanca da benim anlamına gelen zamir olup müvekkilinin markasının herhangi bir anlamının bulunmadığını, bilirkişi raporunda "..." ibaresi üzerinden benzerlik kurulmuşsa da,

bu ibare müvekkilinin markasında bağımsız olarak yer almadığını "..." olarak yazılan ve okunan markanın içinden bir kısmı alınarak benzerlik kurulamayacağını, dolayısı ile markaların farklı olup ortalama tüketiciler tarafından karıştırılamayacağını, ayrıca davacının markasına ve itibarına herhangi bir zarar vermeyen müvekkili aleyhine 40.000,00-TL manevi tazminata hükmedilemeyeceğini, tamamen tescilli markasına güvenerek markasını kullanan müvekkilinin kusurlu kabul edilemeyeceğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka (tecavüzün giderilmesi istemli) istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı şirketin 2019/96278 sayılı "..." ibareli markasının 44. sınıfta güzellik bakım hizmetlerinde tescilli olduğu, davalının aynı sınıfta markasal kullanımı kabul ettiği ve bilirkişi raporunda görselleri bulunan "...", "..." ibareleri ile davacının markası arasında "..." ibaresinin ortaklığı nedeniyle ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek şekilde görsel, fonetik ve kavramsal benzerlik bulunduğu,

her ne kadar davalı tarafından 2021/077742 sayılı "..." markasına dayanılmışsa da, bilirkişi raporunda ve mahkeme gerekçesinde açıklandığı üzere, anılan marka başvurusu davacının markasının başvurusundan sonra gerçekleştiğinden SMK'nın 155. maddesi uyarınca tecavüz iddiasına karşı savunma olarak ileri sürülemeyeceği, mahkemece takdir edilen tazminat tutarlarının TBK'nın 50. maddesi kapsamında somut olayın özelliklerine, dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun bulunduğu anlaşılmakla, anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 23/01/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.