Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/911 K.2026/1064

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/11/2023 Tarih ve 2023/31 Esas - 2023/718 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili

Kurum ile davalıların oluşturduğu ...-... İş Ortaklığı arasında

31.10.2013 tarihli "Hizmet Alımı İşi Sözleşmesi" imzalandığını,

bu sözleşme gereğince yürütülen dekapaj işi kapsamında çalışan yüklenici firma işçileri tarafından müvekkili ve davalı Ortak Girişim aleyhine “işçilik alacağı” talepli 24 adet dava açıldığını, açılan davalar neticesinde başlatılan

icra takipleri gereğince müvekkili Kurum tarafından, dava süresince yapılan

yargılama gideri ve harç ödemeleri ile birlikte toplam 760.546,77 TL

ödeme yapıldığını, taraflar arasındaki sözleşme ve Hizmet İşleri Genel Şartnamesine göre işçilik alacaklarından

davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin her türlü hak ve alacakları saklı

kalmak kaydıyla 760.546,77.-TL tutarındaki alacağın ödeme tarihlerinden itibaren ticari avans faizi

işletilerek davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının

taleplerinin zamanaşımına uğradığını, mahkemenin görevsiz olduğunu, taraflar

arasında imzalanan 31/10/2013 tarihli Hizmet Alımına Ait Sözleşme'nin 9.maddesine göre, işin süresinin işe başlama tarihinden itibaren 410 gün olduğunu, işe

iade davalarından kaynaklanan ve kurumca işçilere ödenen her türlü hak ve alacakları ile yargılama giderlerinin tamamından müvekkillerinin sorumlu tutulamayacağını, işe iade davalarının kabul edilmesi üzerine, işçilerin, davalı müvekkillerine işe

başlatılma talebinde bulunduklarını, müvekkillerinin söz konusu çalıştıkları işin

başka bir yükleniciye ihale edildiği, kendilerinin aynı iş yeri ile ilişkilerinin bulunmadığını, istemleri halinde Erzurum'daki kendilerine ait bir iş yerinde

çalışabileceklerini belirten bir cevabi yazı gönderdiğini, fakat işçilerin yasal süresi

içerisinde belirtilen iş yerinde işe başlamadıklarını, bundan dolayı işe

başlatmama tazminatından davalıların sorumluluğu bulunmadığını savunarak, öncelikle davanın

usulden reddine, aksi halde görev ve yetki itirazları doğrultusunda Erzurum İş Mahkemeleri'ne gönderilmesine, aksi halde davanın

tüm davalılar açısından esastan reddine ve %20 oranında kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı TKİ Genel Müdürlüğü İle davalı ...-... İş Ortaklığı arasında 31.10.2013 tarihli "ELİ Müessesesi Müdürlüğü Işıklar 10 panosunda 15.000.000 ton marn, taban kili, kömür, heyelanlı ve şlamlı malzemenin yüklenilmesi, elektronik taşıt kantarları ile tartılarak harman ve kömür sahasına taşınması, boşaltılması ve serilmesi Hizmet Alımı İşi Sözleşmesi" imzalandığı, taraflar arasındaki sözleşmenin 22. maddesinde “Yüklenicinin sözleşme

konusu iş ile ilgili çalıştıracağı personelle ilişkin sorumlulukları, ilgili mevzuatın bu

konuyu düzenleyen emredici hükümleri ve genel şartnamenin altıncı bölümünde

belirlenmiş olup, yüklenici bunlara aynen uymakla yükümlüdür”

düzenlemesinin yer aldığı, bu düzenlemeye göre yüklenici davalıların işçi alacaklarından sorumlu

olduğu, sözleşmede işveren olan davacının işçi alacaklarından sorumlu olacağına dair hüküm bulunmadığı, dosya kapsamına uygun denetlenebilir bilirkişi raporuna göre, dava dışı toplam 24 adet işçi tarafından açılan Ankara 34. İş Mahkemesi'nin 2021/214-227 Esas ve Ankara 10. İş Mahkemesi 2018/536-545 Esas sayılı dosyalarda verilen kararlara dayalı olarak Elbistan İcra Müdürlüğünün takip dosyalarına davacı Kurumun 28.06.2021 tarihinde 438.989,91 TL, 18.12.2020 tarihinde 321.556,86

TL olmak üzere toplam 760.546,77 TL ödediği, dava dışı işçilerin Ankara 34. İş Mahkemesi

ve Ankara 10. İş Mahkemesi kararlarıyla hüküm altına alınan işçilik alacaklarının tümünün davalı iş ortaklığının işveren olduğu

dönemine ait olduğu, böylelikle sözleşmeye göre ödenen bedellerden davalıların sorumlu olduğu, davacı her ne kadar ödeme tarihinden itibaren avans faizi istemişse de, dava öncesi dönemde davalılara başvurarak temerrüte düşürdüğüne ilişkin belge sunmadığı, Yargıtay kararlarına göre yasal faiz işletilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile

760.546,77 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve hükmolunan alacağa ödeme tarihlerinden itibaren avans faiz uygulanmasını, bu mümkün değilse arabuluculuk görüşmeleri kapsamında davalılar temerrüde düşürüldüğünden arabuluculuk tarihinden itibaren avans faize hükmedilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, dava dışı işçilere ödenen işçilik alacaklarının davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Davacı

Kurum ile davalıların oluşturduğu ...-... İş Ortaklığı arasında

31.10.2013 tarihli "Hizmet Alımı İşi Sözleşmesi" imzalandığı,

bu sözleşme gereğince yürütülen dekapaj işi kapsamında çalışan yüklenici firma işçileri tarafından davacı ve davalı iş ortaklığı aleyhine “işçilik alacağı” talepli 24 adet dava açıldığı, açılan davalar neticesinde başlatılan

icra takipleri gereğince davacı Kurum tarafından toplam 760.546,77 TL

ödeme yapıldığı, taraflar arasındaki sözleşme ve Hizmet İşleri Genel Şartnamesine göre işçilik alacaklarından

davalıların sorumlu olduğu mahkemenin kabulündedir.

Ancak, dava esas itibariyle ticari işten kaynaklanan rücuen alacak istemi olmakla davada talep edilen miktara avans faizi uygulanması istenebileceği gibi (Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 07.03.2022 tarihli, 2021/2019 Esas ve 2022/1183 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.), Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2017/3-993E-2018/202 K sayılı kararında, nihai olarak başkasının ödemesi gereken bir borcu tamamen veya kısmen ifa eden ve bu nedenle mal varlığında kayba uğrayan kişiye tanınmış olan, mal varlığındaki bu eksilmeyi gidermeye yönelik tazminat niteliğinde bir talep hakkı niteliğindeki rücu hakkının,

alacaklı ile asıl borçlu arasındaki asıl borç ilişkisinden bağımsız, rücu eden ile edilen arasındaki hukuki ilişkiden doğan ve karşı tarafın ihtar ile temerrüde düşürülmesine gerek olmayan doğduğu anda muaccel nitelikte bir hak olduğuna işaret edildiği de göz önüne alındığında, somut olayda davacı tarafça dava dilekçesinde, rücuen tahsili talep edilen alacak için, ödeme tarihinden itibaren avans faiz talep edildiği halde mahkemece, toplam 760.546,77'lik alacağın 438.989,91 TL'lik kısmı için ödeme tarihi olan 28/06/2021 tarihinden,

geri kalan 321.556,86 TL'lik kısmı için ise ödeme tarihi olan 18/12/2020 tarihinden itibaren avans faizine hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin istinaf başvurusunun bu nedenlerle kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 21/05/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.