Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2025/658 K.2026/787

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13/12/2023 tarih ve 2022/434 Esas - 2023/883 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekilerince istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 09/01/2021 tarihinde Frankfurt hava alanına iniş yaptığını, iniş yaptıktan sonra bagajını teslim alamadığını, davalıya ihtarname göndererek kayıp bagajda bulunan eşyaların bedellerinin bildirildiğini, müvekkilinin katılacağı toplantılar için tuttuğu ajandasının da valizinde olduğunu; bagajının kaybolmasından doğan maddi ve manevi zarara uğradığını, bağajının halen bulunamadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00-TL maddi tazminatın ve 50.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; 08/11/2023 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi zarar talebini 208.623,90-TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı yönünden reddinin gerektiğini, taşıyıcı için sınırlı sorumluluk ilkesinin ön görüldüğünü, davacının CIP yolcu olmasının müvekkilinin sınırlı sorumluluğunu ortadan kaldırmadığını, CIP yolculara uçağa binmeden önce ayrı bir bekleme salonunda lounge hizmeti ve uçağa ayrı bir araçla biniş hakkı gibi imkanlar sağlandığını, ancak bagaj sorumluluğu açısından yolcunun CIP yolcu hatta business yolcu olmasının herhangi bir öneminin olmadığını, davanın hukuki yarar yokluğundan reddinin gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı ile davalı arasında bagaj kaybı konusunda yaşanan ihtilafta taşıyıcının sınırlı sorumluluk haklarıyla ödeyeceği tazminatın Montreal Sözleşmesi hükümlerine göre saptanmasının gerektiğini, her ne kadar bir kısım alışveriş faturaları kanıt olarak sunularak bagajda kaybolduğu ileri sürülmüş ise de Montreal Sözleşmesi 22. maddesi uyarınca taşınan eşyalara ilişkin davalı şirkete bir bildirim yapılmadığı gibi şahsi eşyaların bagajda bulunduğu ve kaybolduğu hususunun da kanıtlanamadığı;

bu nedenle bilirkişi raporunda belirlenen davalının sınırlı sorumluluğu kabul edilerek hesaplanan 13.479,00-TL maddi tazminat ile davacının yaşadığı gerilim ve üzüntü karşılığı olarak olayın niteliği, bagajın kaybolma tarihi dikkate alınarak 10.000,00-TL manevi tazminatın uygun olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 13.479,00-TL maddi, 10.000,00-TL manevi tazminatın 09.01.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davanın kısmen reddinin hatalı olduğunu, valiz kaybolduğunda müvekkilinin davalıya mail yoluyla valizdeki eşyaların faturalarını gönderdiğini, davalının ödeme yapmadığını, faturaların uçuştan 1gün önceye ait olduğunu, tazminat tutarının kaybolan ... marka titanyum çelik valizinin fiyatının dahi karşılamadığını, davalının tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin bagajına hala ulaşamadığını, müvekkilinin yaşam standartının yüksek olması nedeniyle valizdeki eşyalarının pahalı olduğunu, CIP (Commercial Important Person) olarak uçtuğunu, valize öncelikli etiketinin yapıştırıldığını,

ortalama emsal bir davada verilen tazminatın müvekkilini tatmin etmeyeceğini, müvekkilinin Frankfurt'a indikten sonra katılması gereken toplantıya üstündeki kıyafetlerle katılmak zorunda kaldığını, toplantıyla ilgili notlarının bulunduğu ajandasının da valizde olduğunu, bu nedenle sıkıntı yaşadığını, manevi tazminat tutarının da düşük olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taşıma tarihinin 09.01.2019, dava tarihinin 06.05.2021 olduğunu, Sivil Havacılık Kanunu ve Montreal Sözleşmesinin 35. maddesi uyarınca talebin iki sene içinde ileri sürülmediğini, manevi tazminat tutarının da fahiş olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, taşıma sözleşmesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacı taraf, davacının bagajının zayi olması nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş; mahkemece davalının somut uyuşmazlıkta sınırlı sorumlu olduğunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalı tarafça süresinde zamanaşımı def'inde bulunulmuş olup, somut uyuşmazlığa uygulanması gereken Montreal Sözleşmesinin 35. maddesi "Eğer bir dava, varış yerine ulaşma tarihinden ya da hava aracının ulaşmış olması gereken ya da taşımanın durdurulduğu tarihten itibaren hesaplanan iki (2) yıllık bir süreç içinde açılmazca, hasara dair haklar geçersiz olacaktır" hükmünü havi olduğu; buna göre davanın 09/01/2019 tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinde açılmasının gerektiği, işbu davanın ise 06/05/2021 tarihinde açıldığı,

somut uyuşmazlıkta dava şartı arabuluculuğun başladığı 17/07/2020 tarihi ile bittiği 17/08/2020 tarihleri arasında geçen süre, 6325 sayılı Kanun'un 16/2. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durması nedeniyle dikkate alınmadığında dahi 06/05/2021 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı, davacının zamanaşımı def'inin de yerinde olduğu anlaşılmıştır. Nitekim, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03.06.2025 tarih ve 2024/5776 E.-2025/3985 K. sayılı kararı da bu yöndedir.

Davanın süresinde açılmamış olması nedeniyle, davacı vekilinin istinaf itirazlarının da esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla, davacı tarafça davanın iki yıllık zamanaşımı süresi içinde açılmamış olması nedeniyle davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesini doğru olmamış; HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davacı şirket vekilinin istinaf isteminin reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 03/05/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.