Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2026/966 K.2026/1052

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/01/2023 tarih ve 2021/374 E. - 2023/1 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, 1995'de Eskişehir'de kurulan ve ağırlıklı olarak kuru yemiş ve kuru meyve sektöründe faaliyet gösteren müvekkili tarafından 2020/42508 numaralı "..." markasının tescili için yapılan başvurunun yayımı üzerine davalı tarafından 2005/22914 numaralı "... + şekil", 2011/14667 Numaralı "...", 2012/79030 numaralı "..." ve 2013/39248 numaralı "..." ibareli markalar dayanak gösterilerek SMK 6/1 kapsamında itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı'nın E-71248886-130-210116377 numaralı kısmi red kararıyla başvurudan 29. ve 35. sınıfta bir kısım mal ve hizmetlerin çıkartıldığını,

kısmi ret kararına itirazlarının YİDK kararıyla reddedildiğini, oysa, başvuru markası ile davalıya ait markalar arasında SMK 6/1 kapsamında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, zira, başvuru markasının esas ve ayırt edici unsurunun "..." veya "... ..." ibaresi olup, "..." ibaresinin tali nitelikte bir ibare olduğunu, davalı markalarının asıl unsurunun ise "..." ibaresi olduğunu, taraf markalarının aynı/benzer mal ve hizmet sınıfında bulunmadığını,

itiraza konu "..." ibaresinin Türk Dil Kurumu sözlüğünde de çıtırtı olarak ifade edildiği ve 29. sınıftaki mal ve hizmetler (Özellikle kuruyemişler) için SMK 5/1-b kapsamında tanımlayıcı ve ayırt ediciliği düşük bir ibare olduğundan koruma kapsamının dar tutulmasının gerektiğini, davalının kullanım ispatını yerine getiremediğini, 1995'den bu yana kullanımla maruf hale getirilen "...” markasının T / 02525 numarası ile “tanınmış marka” statüsünde olduğunu, müvekkilinin “... ...", "..." VE "..." ibaresini içeren 29. 30. ve 35. sınıfta tescilli seri markalarından kaynaklanan kazanılmış hakkının bulunduğunu ileri sürülerek,

27.10.2021 tarih 2021-M-8730 sayılı YİDK kararının iptali ile davacının 2020/42508 numaralı markasının başvuru kapsamındaki tüm sınıflar yönünden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, 30 yıldır müvekkilinin "..." markalı ürünlerinin Türkiye'deki yerel zincir marketlerin neredeyse tümünde ve onlarca ülkede satışa sunulduğunu, “...” markalı kuru yemiş vb. ürünlerin tüketici nezdinde belirli bir tanınırlığa ulaştığını, davacının “...” ibareli 2020/42508 numaralı marka başvurusunun davalının 2011 yılına dayanan markaları ile "ayniyet derecesinde" benzer olup aynı cins malları kapsaması nedeniyle tüketici nezdinde iltibas yaratacağını, davacının marka başvurusunun önceki markalarından uzaklaşarak, müvekkilinin markasına yakınlaştırılmaya çalıştığını, davacının anılan ibare üzerinde müktesep hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının "... " ibareli marka başvurusu ile davalı firmanın "..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki taraf markasının ... (davacı) , ... (davalı) işaretlerinin baskın olarak ön planda görüleceği, başvuru kapsamından çıkartılan 29 ve 35.nci sınıftaki mal ve hizmetlerin de benzer olduğu,

davalının itiraza mesnet 2011 14667, 2012 79030 ve 2013 39248 sayılı markalarını, kapsamındaki 29. sınıfa konu "Kuruyemişler" mallarının üretimi, satışı ve pazarlanmasında fiilen kullanımını ispatladığı, başvuru kapsamından çıkartılan 29 ve 35.nci sınıftaki emtialar açısından SMK 6/1 maddesindeki iltibasın bulunduğu, davacının başvuru markası açısından müktesep hak ve önceye dayalı hak iddiasının da ayrıca kanıtlanmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkili Şirket tarafından tescili talep edilen 2020/42508 numaralı marka ile, davalı firmaya ait markalar arasında SMK'nın 6/1.maddesi kapsamında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, tescili talep edilen makanın esas ve ayırt edici unsurunun "..." ibaresi olduğunu, "..." ibaresinin tali nitelik taşıdığını, davalı Şirket'e ait markaların ise "..." kelimesinden ibaret olduğunu, başvuru markasındaki tali unsur nedeniyle karşılaştırılarn markaların benzer kabul edilmesinin doğru olmadığını, markaların parçalara bölünerek incelenmesinin bütünsellik ilkesine aykırı bulunduğunu,

taraf markalarının görsel, işitsel ve kavramsal yönlerden farklı olduğunu, emtia benzerliği şartının da gerçekleşmediğini, öte yandan "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, başvuruda yeterli düzeyde ayırt ediciliğin sağlandığını, müvekkilinin "... ...", "..." ve "..." ibareli seri markalarından kaynaklanan müktesep hakkının bulunduğunu, "..." markalarının tanınmış olduğunu, davalının itiraza mesnet markalarından 2005/22914 sayılı olanın kullanımının ispatlanmadığını, 2011/14667 sayılı olanın hükümden düştüğünü, 2013/39248 sayılı olanın ise 35.sınıfta tescilli bulunmadığını yenilenmeyerek hükümden düştüğünü ileri sürerek,

yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, başvurunun reddine dair TÜRKPATENT YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu,

zira davalının itirazına mesnet markalarının asli unsuru "..." ibaresiyken, dava konusu başvuruda da bütünsel algısı değişmemiş olan "..." ibaresinin asli unsur olarak kullanıldığı, başvuruda farklı olarak yer alan "..." ibaresinin davacının çatı markası olduğu, "..." ibaresinin de başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, bunun yanında davalının redde mesnet alınan "..." ibareli markalarının 29.sınıftaki kuruyemişler/kuru meyveler mallarının üretimi, satışı ve pazarlanmasında fiilen kullanıldığının gerek YİDK sürecinde gerekse dava dosyasında ispatlandığı,

böylece davalının redde mesnet markalarının kullanım ispatı sağlanan emtiaları dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, başvuru kapsamından çıkarılan uyuşmazlık konusu 29 ve 35.sınıf mal ve hizmetlerin tamamı yönünden taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği, dava konusu başvuruda davacının önceki tarihli markalarının asli unsuru değiştiğinden müktesep hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 15/05/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.