Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2022/1321 K.2022/1035

Taraflar arasında görülmekte olan itirazın iptali davasında talep edilen ihtiyati haciz isteminin reddine yönelik olarak verilen hükme karşı ihtiyati haciz talep eden davacı vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TALEP

İhtiyati haciz isteyen vekili dilekçesinde özetle; davacı ile davalı ... Ticaret Ltd Şti. arasında genel kredi sözlemesi imzalandığını, diğer davalının ise müteselsil kefil sıfatıyla sözleşmede yer aldığını, davacı bankaya ödemelerin yapılmaması üzerine Ankara 13. İcra Dairesinin 2022/6397 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, icra takibinin itiraz üzerine durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline, davalıların menkul, gayrimenkul ve 3. kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyati haczine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davacının HMK 390/3 maddesinde belirtildiği şekilde yaklaşık ispata yarar delil sunulmadığı, alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İhtiyati haciz talep eden davacı banka vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların müvekkili bankaya kefil sıfatı ile borçlu olduklarının sabit olduğunu, davalıların tüm ihtarlara rağmen borçlarını ödemediklerini, bunun üzerine davalı borçlular hakkında banka tarafından alacaklarının tahsili amacı ile Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2022/6397 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalılar tarafından yapılan itirazın dosyayı sürüncemede bırakma maksadı ile yapıldığını,

davalılar açısından ihtiyati haciz koşullarının oluştuğunu bildirerek ilk derece mahkemesi ara kararının kaldırılarak öncelikle teminatsız aksi kanaatte olunur ise teminatlı olarak davalılar hakkında Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2022/6397 Esas sayılı dosyasındaki talep miktarı kadar ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Talep; İİK'nın 257. maddesine dayalı ihtiyati haciz istemine ilişkindir

İhtiyati haczin koşullarını düzenleyen İİK'nın 257. maddesi, vadesi gelmiş ve rehinle temin edilmemiş bir para borcunun alacaklısının borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır, taşınmaz malları ve alacakları ile diğer haklarının ihtiyaten haczettirebileceği düzenlenmiştir. Aynı yasanın 258. maddesi gereğince alacaklı, alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek delilleri göstermek mecburiyetindedir. Bir başka deyişle ihtiyati haciz kararı verilmesi için mutlak ispat şartlarının oluşmasına gerek bulunmayıp, yaklaşık ispat ölçülerinde ispat yeterli olacaktır (Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 26/02/2014 tarihli 2013/16354 esas 2014/3605 karar sayılı içtihadı emsal niteliktedir).

İİK'nın 265. maddesinde; ihtiyati haciz kararına karşı itiraz usulü düzenlenmiş olup, düzenlemeye göre borçlu kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı 7 gün içinde mahkemeye itiraz edebilecektir.

Somut olayda, ihtiyati haciz talep eden davacı yanca dava dilekçesi ekinde davalı şirket tarafından imzalanan genel kredi sözleşmesi ön bilgi formu ile 02/03/2022 tarihli hesap kat ihtarnamesinin sunulduğu, mahkemece talebin reddedildiği 25/05/2022 tarihi itibariyle dosyaya sunulan herhangi bir belge bulunmadığı, hesap kat ihtarnamesi ekinde de tebliğe ilişkin evrakların yer almadığı anlaşılmakla bu haliyle yaklaşık ispat koşullarının oluşmadığına ilişkin mahkeme gerekçesinin yerindedir. Davacı yanca istinaf aşamasında başkaca belgeler sunulmuş ise de ihtiyati haciz talebinin reddedildiği tarih ile söz konusu belgelerin ilk derece mahkemesince değerlendirilmesinin mümkün olmadığından istinaf incelenmesinde nazara alınmaz.

Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin ihtiyati haciz talebinin reddi yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden ihtiyati haciz talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.