Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2024/422 K.2024/457

İhtiyati haciz isteminin reddine yönelik olarak verilen ara karara karşı ihtiyati haciz talep eden davacı vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

DAVA VE TALEP

İhtiyati haciz isteyen vekili dilekçesinde özetle; davalıların müvekkili şirketin önceki yönetim kurulu üyeleri olan davalılar tarafından 667 Sayılı KHK'nun 2.maddesi uyarınca milli güvenliği tehdit oluşturduğu tespit edilen FETÖ/PDY yapılanmasının aidiyeti, iltisakı veya irtibatı nedeniyle kapatılan vakıf üniversitelerinden olan ... Üniversitesi, ... Üniversitesi ve ...

Üniversitesi'ne şirket üzerinden bağış yapıldığını, şirketin zarara uğratıldığını, şirketin eski yöneticileri olan davalıların şirkete karşı özen ve bağlılık yükümlülüklerini ihlal ettiklerini, bu nedenle 6.495.424,00 TL tutarındaki zararın davalılardan müşterek müteselsilen tahsili ile mal kaçırmalarını engellemek adına alacaklarının teminat altına alınması için davalıların hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; dava dilekçesi ekinde MASAK raporu, davacı şirket ana sözleşmesi, bağış yapılmasının dayanağı kararlar, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde açılan dava ile ilgili hiçbir kayıt sunulmadığı, bağış yapıldığı ve miktarı belirli olmakla birlikte "işlemlerin iptali ile ilgililerden tahsil edilip edilemeyeceği" konusunun yargılamayı gerektirdiği, ortada muaccel bir alacağın varlığından söz edilmeyeceği anlaşılmakla, şimdilik koşulları oluşmayan ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İhtiyati haciz talep eden davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu,

Mahkemece, delil listesinde belirtilen deliller celp edilmeden, eksik inceleme yapılmak suretiyle karar verildiğini, deliller arasında MASAK raporu ve ticari defterlerin zayi olduğuna ilişkin kararın mevcut olduğunu, evraklar celp edilmeden karar verildiğini, ayrıca diğer ret gerekçesi olarak belirtilen talebin yargılamayı gerektirdiğine ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

Aleyhine haciz talep edilen vekili istinaf başvuru dilekçesine karşı vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, ihtiyati haciz talep eden tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Talep; İİK'nın 257. maddesine dayalı ihtiyati haciz kararı istemine ilişkindir.

İhtiyati haczin koşullarını düzenleyen İİK'nın 257. maddesi, vadesi gelmiş ve rehinle temin edilmemiş bir para borcunun alacaklısının borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır, taşınmaz malları ve alacakları ile diğer haklarının ihtiyaten haczettirebileceği düzenlenmiştir. Aynı yasanın 258. maddesi gereğince alacaklının, alacağının varlığı ile haciz sebepleri hakkında mahkemeden olumlu şekilde kanaat uyandırması gerekli ve yeterlidir. Bir başka deyişle ihtiyati haciz kararı verilmesi için mutlak ispat şartlarının oluşmasına gerek bulunmayıp, yaklaşık ispat ölçülerinde ispat yeterli olacaktır.

Somut olaya gelince, davacı şirketin eski yöneticileri olan davalılar hakkında açılan sorumluluk davasında davalıların mal varlıkları üzerine teminat aranmaksızın ihtiyati haciz kararı verilmesi talep edilmiş olup, ilk derece mahkemesince talebin reddine karar verildiği, ilk derece mahkemesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere dava dilekçesi, MASAK raporu, davalı şirketin ana sözleşmesi, bağış yapıldığına ilişkin bilgi belgelerin sunulmadığı anlaşılmakla ihtiyati haciz talebinin bu aşamada reddine yönelik ara kararı usul ve yasaya uygundur.

Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin ara kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından ihtiyati haciz talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.