Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi E.2019/411 K.2021/1793

Taraflar arasında yukarıda bilgileri belirtilen kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği ve eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçilmiştir. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİANIN ÖZETİ

Davacı vekili davada dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin davalı şirketten 26/12/2014 tarihinde düzenlenen satış senedi ile ikinci el bir kamyon satın aldığını, 27/12/2014 tarihinde yapılan muayenede aracın muayeneyi geçemediğini, daha sonra ise aracın motorunda arıza çıktığını belirterek, yapılan tamir masrafları ile gelir kaybının ödenmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu aracın çalışır vaziyette davacıya teslim edildiğini, ancak ortaya çıkan ayıpların davalı ile ilgisinin olmadığının, süresinde ayıp ihbarı yapılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Yerel mahkemece toplanan deliller doğrultusunda; taraflar arasında imzalanan araç satış sözleşmesinde, aracın satışından önce ikinci el ve trafikten çekmeli olduğunun davacı tarafça bilindiği, aracın mevcut durumu ile satın alındığı, davacı tarafın aracın orijinal parçalarının değiştirildiği iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Süresinde istinaf yoluna başvuran davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporları ile aracın gizli ayıplı olduğunun belirlendiğini, davacının ihbar yükümlülüğünü yerine getirdiğini, ayıp ihbarının süresinde yapıldığını belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

UYUŞMAZLIK KONUSU OLAN HUSUSLAR

Uyuşmazlık, davalı tarafça davacıya satılan araçtaki ayıp nedeniyle davalının tazminat sorumluluğunun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; satım sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasına ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK’nin 355. maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle sınırlı, ancak kamu düzenine ilişkin nedenler resen göz önünde tutularak yapılmıştır.

Dosya incelendiğinde davacı tarafın davalıdan 26/12/2014 tarihinde satın aldığı ikinci el kamyonun ayıplı çıktığını belirterek, yapmış olduğu masrafları uğradığı gelir kaybını talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafın, dava dilekçesinde aracı çalışır halde 2. El olarak ve trafikten çekmeli olarak 26/12/2014 tarihinde satın aldığını, 27/12/2014 tarihinde aracın fren sisteminde arıza tespit edildiğini, 16/01/2015 tarihinde araçta motor arızası olduğunun tespit edildiğini, 19/01/2015 tarihinde bu durumun telefonla davalıya bildirildiğini, 26/01/2015 tarihinde hafif kusurlu olarak aracın trafiğe yeniden çıkarıldığını belirttiği, ayıp iddiasının nedenini ise aracın uzun süre önce trafikten çekilmesi ve çalıştırılmaması ile motorundan kaynaklanan arızalar olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da aracın motorunda meydana gelen arızanın gizli ayıp niteliğinde olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda söz konusu araçta bir ayıbın varlığının kabulü gerekir.

Ancak davaya konu satış sözleşmesinde, aracın "trafikten çekmeli" satın alındığı ve bedelinin ödendiği görülmektedir. Satış tarihi 26/12/2014 tarihidir. Davacı taraf dava dilekçesinde, davaya konu aracın ayıplı olduğunu 16/01/2015 tarihinde öğrendiğini, bu durumu davalı şirkete 19/01/2015 tarihinde telefonda bildirildiği belirtilmektedir. Bundan sonra ise dosya içerisinde bulunan belgelere göre davalıya noter aracılığı ile 13/03/2015 tarihinde ihtarname gönderildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davacı taraf ayıba ilişkin ihbarı ayıbı öğrendiği 16/01/2015 tarihinden sonra 13/03/2015 tarihinde yapmıştır. Bu durumda davacının ayıp ihbarını TTK'nun 23.maddesi gereğince süresinde yaptığı söylenemeyecektir. Dolayısıyla davacı tarafın bu yöndeki istinaf itirazları yerinde değildir.

Ancak mahkemece yukarıda belirtilen gerekçeler dışında sadece satış sözleşmesinde aracın ikinci el ve trafikten çekmeli olduğunun bilinmesi gerekçesine dayanılarak, davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından, HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kararın gerekçesi değiştirilerek aşağıdaki şekilde yeniden hüküm kurulmuştur.

...