Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi E.2024/91 K.2024/68

Taraflar arasında yukarıda bilgileri belirtilen kararın Dairemizce incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği ve eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçilmiştir. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİANIN ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin Antalya'da güzellik merkezi olarak faaliyet gösterdiğini, müvekkili şirketin işyerinin kapalı vaziyette olduğunu, davaya konu olan 017680 seri numaralı 97.940,00 TL bedelli faturaya dayanarak müvekkili aleyhine Eskişehir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2020/2540 E. sayılı dosyası ile davalı tarafından icra takibi yapıldığını, müvekkilinin bu takipten 89/1 haciz ihbarnamesi ile haberinin olduğunu, fatura içeriğini kabul etmediklerini belirterek 017680 seri numaralı 97.940,00 TL bedelli fatura nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, davalı kötüniyetli olduğundan alacağın %20' sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Davalı vekili, taraflar arasında dava konusu fatura dışında başka faturalar karşılığında ticari ilişki bulunduğunu, önceki faturaların ödenmesi nedeniyle güven duyulan davacıya dava konusu fatura karşılığında iş yapıldığını, ancak davacı tarafından tüm ihtarlara rağmen fatura bedelinin ödenmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu faturaya ilişkin malların teslim edildiği olgusunun davalı yanca dosya kapsamı itibariyle ispat edilemediği gibi davacı yanca faturanın ticari kayıtlarına işlenmediği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf eden davalı vekili tarafından; Mahkemece dava dilekçesi müvekkiline tebliğ edilmeden savunma hakkının kısıtlandığını, müvekkili ile davacı arasında önceye dayalı ticari ilişki nedeniyle sözlü olarak dava konusu ticari ilişkinin kurulduğunu, işin yerine getirildiğini, ancak bedelinin ödenmediğini, müvekkili tarafından fatura içeriğinin teslimi hususunda tanık dinlenmesi yönündeki taleplerinin mahkemece değerlendirilmediği gibi cevap dilekçesi olarak kabulü talep edilen dilekçesindeki delillerinin toplanmadığını, icra dosyasının usulüne uygun şekilde kesinleştiğini bildirerek başvurulmuştur.

UYUŞMAZLIK KONUSU OLAN HUSUSLAR

Uyuşmazlık dava konusu fatura nedeniyle davacının borçlu olup olmadığı hususuna ilişkindir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, hukuki niteliği itibariyle, İİK'nın 72.maddesi uyarınca, icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasıdır.

Eskişehir İcra Müdürlüğü’nün 2020/2540 E. sayılı dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından davalı aleyhine 01/06/2020 tarihli 97.940,00 TL bedelli faturaya istinaden ilamsız icra takibi başlatıldığı, borçlunun süresi içerisinde itiraz etmemesi nedeniyle takibin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda davalının usulüne uygun olarak tuttuğu söz konusu ticari dönem defterlerinin lehine delil özelliği taşıdığı, incelenen tüm defter ve belgelerde takip konusu faturanın kayıtlı olduğu ve 97.940,00 TL davalının alacaklı olduğu tespit edilmiştir.

Davacı yana ait ticari defterlerin incelenmesinden 31/03/2020 tarihinde resen terk kaydının bulunduğu ve takip konusu faturanın kayıtlarında olmadığı anlaşılmıştır.

Takip konusu fatura fotokopisinin incelenmesinden 01.06.2020 tarih 17680 nolu "laminant parke, 1.sınıf fayans, saten alçı, ... iç cephe boya, kereste, çatı mebranı, 1.sınıf kiremit" açıklamalı 97.940,00 TL bedelli irsaliyeli faturada fiili sevk tarihinin boş olduğu, eksiksiz teslim alan kısmında herhangi bir isim ve imzanın bulunmadığı anlaşılmıştır.

TMK.'nun 6.maddesi gereğince "Kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür." hükmü getirilmiştir. Dosya kapsamında davalı tarafın teslim olgusunu yazılı delilerle kanıtlayamadığı görülmektedir. Ancak cevap dilekçesi incelendiğinde davalının aynı zamanda yemin deliline de dayandığı anlaşılmaktadır.

Bir vakıayı ispat yükü kendisine düşen taraf o vakıayı başka delillerle ispat edemezse diğer tarafa yemin teklif eder. Yemin teklifini ispat yükü kendisine düşen taraf yapar. Yemin teklifine dayanan taraf bunu dava dilekçesinde veya cevap dilekçesinde açıkça belirtmesi gerekir. Mahkeme ancak bu halde (dava dilekçesinde veya cevap lahiyasında yemin deliline dayanıldığının bildirilmesi halinde) yemin teklifini hatırlatmakla yükümlüdür. Kendisine yemin teklif edilen taraf, yemin teklifinin kabulünden sonra, usulüne uygun biçimde (HMK m. 233) yemin eder ise, yemin teklif eden tarafın iddia ettiği vakıanın mevcut olmadığı kesin delil ile ispat edilmiş olur. Yemin teklif eden taraf, bundan sonra iddiasını ispat için başkaca delil gösteremez.

Açıklanan bu nedenlerle mahkemece; davalının yemin deliline de dayandığı dikkate alınarak, davalıya karşı tarafa yönelik olarak yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda, davalının yemin teklif etme hakkının hatırlatılması suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dava dosyasının kapsamı ile mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri birlikte değerlendirildiğinde; mahkemenin hüküm kurmasını sağlayacak olan tüm esaslı delillerin toplanmamış, mahkemece değerlendirilmemiş olması nedeniyle, davalı yanın istinaf başvurusunun açıklanan nedenlerden ötürü kabulüne, yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK’nun 353/1-a-6.maddesi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

NOT

BU BELGE ELEKTRONİK İMZA İLE İMZALANMIŞ OLUP, AYRICA FİZİKİ OLARAK İMZALANMAYACAKTIR. "5070 sayılı Kanun m. 5 ve 6098 sayılı TBK m. 15. uyarınca elektronik imza ile oluşturulan belgeler elle atılan fiziki imza ile aynı sonucu doğurur."