Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2020/1822 K.2025/1136

Taraf vekillerince, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davacı şirket ile davalı banka arasında 25.01.2012 tarihli İstanbul Anadolu 2. Bölge Koordinatörlüğü ve Bağlı Şubeleri Hizmet Binaları Temizlik ve Günlük İşlerinin Yürütülmesi İşine Ait Sözleşme imzalandığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin yasal yükümlülükler maddesi gereğince görev alan personellerin alt işverenleri değişse bile, kıdem, ihbar, yıllık izin ve doğacak tüm yasal hakların banka uhdesinde tutulduğunu ileri sürerek ödenmek zorunda kalınan 20.155,00-TL’nin ödeme tarihi olan 13.05.2016 tarihinden itibaren bankalarca mevduat uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, tarafların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları hususunun Yargıtay tarafından da kabul edildiğini, bu kararın davacı şirketi bağlamadığını iddia etmenin iyi niyet kuralları ve hukukun genel kurallarına aykırı olduğunu, davacı şirket ile davalı banka arasında 2012 yılından önce imzalanan sözleşmelerin bu dava için önem arz ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince "...Taraflar arasında 01.02.2012 tarihinden geçerli 1 yıl süreli hizmet alım sözleşmesi imzalandığı, sözleşme ve eki teknik şartnamede işçilik alacağından kaynaklı sorumluluğun kime ait olduğuna ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, dava dışı içi ... tarafından açılan Kocaeli 2. İş Mahkemesinin 2013/189 Esas sayılı dosyası gereği davacı tarafından 13/05/2016 tarihinde 41.050,00-TL ödendiği,Dava dışı işçi ...’un 02.01.1995 tarihinden 28.02.2013 tarihine kadar farklı firmalar nezdinde davalı banka da çalıştığı, toplam çalışma süresinin 6451 gün olduğu;

davacı şirket nezdinde çalışmasının 01.02.2012-28.02.2013 döneminde geçtiği, davacı şirket nezdindeki toplam çalışma süresinin 387 gün olduğu ,sözleşme ve şartnamede yüklenici şirketin işçilik tazminat ve alacaklarından sorumlu olacağına dair açık bir hüküm bulunmadığından, ilam gereği ödenen 41.050,00 TL nin yarısından davalı bankanın sorumlu olduğu, Davacı şirketin kendi ihale dönemi için dava dışı işçi ...’a 14 gün izin kullandırıldığı, 14 günlük izin ücretinin karşılığının ise 532,84-TL olduğu,

bu miktarda davacı şirketin sorumlu olduğu 1.231,30-TL’den düşüldüğünde davacı şirketin sorumlu olduğu miktarın (1.231,31 - 532,84 = 698,46-TL) 698,47- TL olduğu bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriği ile anlaşılmakla.." gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; somut olayda taraflar arasında imzalanan Hizmet Sözleşmesi hükümleri ile taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tespit ve değerlendirmesinin yapılması gerektiğini, hükme esas alınan Bilirkişi Raporunda ve hükmün gerekçesinde taraflar arasında imzalanan Hizmet Sözleşmesinin 9 uncu maddesinin 1.(e) bendinin değerlendirilmemesinin eksik ve hatalı olduğunu, müvekkili şirketin zararının tamamının da davalı Banka tarafından karşılanması gerektiğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının gerekçesinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun herhangi bir dayanağı olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda iadesi yapılan tutarların hesaplamaya dahil edilmediğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesi nedeniyle dava dışı işçi için ödenen işçilik alacağından davalı işverenin sözleşme gereği sorumlu olduğu kısmın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre taraf vekillerinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1.b.1 gereğince istinaf başvurularının esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Başkan Üye Üye Katip