KÜNYE
T.C. Ankara Bölgeadliyemahkemesi 23. Hukukdairesi (İ Stinafbaşvurusunun Esastanredd İ)
- Mercii
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2026
- T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 23. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No
- 2022/154 - 2026/833
- Esas no
- 2022/154
- Karar no
- 2026/833
- İncelenen kararın
- —
- Mahkemesi
- Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 09/07/2021
- Esas-karar numarası
- 2019/541 E., 2021/555 K.
- Dava
- Alacak
- Yazım tarihi
- 15/04/2026
Karar Metni
592 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352 madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili özetle: Davacı ile davalı arasında hizmet sözleşmeleri imzalandığını, sözleşmenin ifası için davalı şirketin istihdam ettiği dava dışı işçilerin bir kısmının kıdem tazminatlarım talep etmeleri üzerine davacı kurum tarafından ödendiğini, sözleşme ve eki belgelere göre dava konusu ödemelerden davalının sorumlu olduğunu, davalı şirketin sorumlu olduğu miktarın hesaplanarak talep edildiğini, haksız olarak ödeme yapılmadığını ve arabuluculuk sürecinde anlaşma sağlanamadığını öne sürerek şimdilik 8.304,42-TL’nin ayrı ayrı ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili özetle: Zamanaşımı defii, görev ve yetki itirazında bulunarak hizmet alım sözleşmelerinde kıdem tazminatına ilişkin hiçbir düzenlemeye yer verilmediğini, sözleşmenin 11.09.2014 tarihinden sonra imzalandığıni, Kamu İhale Genel Tebliğinde 2014 yılında yapılan değişiklik ile ihbar tazminatı ve kıdem tazminatının sözleşme giderleri ve genel giderler arasında sayılmadığını, dava dışı işçilerin kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadıklarının tespitinin gerektiğini ve davacı tarafın faiz talebiyle işlenmiş faiz talebinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince "......davacının temizlik hizmetleri işi için davalı ile sözleşme imzaladığı, dava dışı işçilerin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamında hizmet alımına ilişkin davalı şirket nezdinde belirli dönemler içinde çalıştığı görülmüştür. Alınan bilirkişi kök raporu ve ek raporu denetime elverişli, usul ve yasaya uygun olduğundan hükme esas alınmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle, sözleşme ekinde işçilik ödemesi bakımından alt işverenin sorumluluğu konusunda açık hüküm bulunduğu, akdedilen sözleşme nedeniyle o döneme denk gelen işçilik alacağı ödemesinden davalının sorumluluğunun bulunduğu anlaşıldığından davanın kabulüne, asıl alacağa ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi işletilmesine......" karar verilmiştir.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Davacının sonradan sunduğu delillere muvafakatlerinin olmadığı, kıdem tazminatından müvekkilinin sorumlu olmadığı, kıdem tazminatının ihale fiyatına dahil olmadığı, yasal düzenlemeler ve mevzuata göre de kıdem tazminatının rücu edilemeyeceği, davacı talebinin somut olmadığı, avans faizine hükmedilemeyeceği ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği nedenleriyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE
Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak taleplidir.
Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Başkan Üye Üye Katip
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi, E. 2022/154, K. 2026/833, 15 Nisan 2026 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama