Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2022/492 K.2026/983

Davalı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili özetle: Müvekkilinin davalı kooperatifin 203 nolu üyesi olduğunu, davalı kooperatifin borcun ödenmemesi nedeni ile müvekkili Irak'ta tutuklu iken borcunun ödenmesi talebi ile temerrüt ihtarı keşide ettiğini ve ihtarın tebliğ edildiğini, akabinde verilen süre içerisinde borcun ödenmediği gerekçesiyle müvekkilinin yönetim kurulu kararı ile ihraç edildiğini, İİK'nun 54. maddesi gereğince tutuklu veya hükümlü kimseler aleyhinde kural olarak takip yapılması ve bu kişilere tebligat yapılmasının hukuka aykırı ve geçersiz olduğunu öne sürerek, ihraç kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili özetle: Davacının üyelik aidat borcu olduğundan davacı tarafın müvekkiline bildirmiş olduğu adrese tebligat yapıldığını, tebligata cevap vermeyen ve borcu ödemeyen davacının üyelikten çıkarıldığını, üyelerin tebligata yarar adreslerini kooperatif başkanlığına bildirmekle yükümlü olduğunu savunarak, haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince: "...Taraflar arasında davacının davalı kooperatifin üyesi olduğu ve borcunu ihtara rağmen ödememesi nedeni ile yönetim kurulu kararı ile üyelikten çıkarıldığı hususlarında ihtilaf bulunmayıp taraflar arasındaki ihtilaf üyelikten çıkarma kararının usul ve yasaya hükümleri ile ana sözleşmeye uygun olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

1163 Sayılı Yasanın 27. Maddesi gereğince aidat ödemeleri geciken üyelere iki ihtarın gönderilmesi , ilk ihtarda 10 gün ve ikinci ihtarda 1 ay içinde yükümlülüklerini yerine getirmesinin ihtaren talep edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Ayni düzenleme davalı kooperatifin ana sözleşmesinde de bulunmaktadır.

Davacıya davalı kooperatif tarafından ilk ihtar 03.11.2018 tarihinde gönderilmiş ve davacıdan 2.453,00TL aidat borcunu 10 gün içinde ödemesi talep edilmiştir. İkinci ihtar ise 07.12.2018 tarihinde gönderilmiş ve 2.660,69TL aidat borcunun 30 gün içinde ödenmesi talep edilmiştir.

1163 Sayılı Yasanın 27. Maddesi gereğince ikinci ihtarda 30 gün süre verilmesi kural olarak doğru olmayıp ancak ikinci ihtarın tebliğ edildiği ayın 30 gün çekmesi halinde bu ihtar ortağın aleyhine hüküm doğurmadığından geçerli sayılabilecektir.

Somut olayda davacıya ikinci ihtarın çekildiği Aralık ayının 31 gün çektiği , ihtarda 1 aylık süre verilmesi gerekirken 30 günlük süre verildiği ve bunun davacı aleyhine sonuç doğuracağı , ikinci ihtarın bu nedenle geçersiz olduğu anlaşıldığından diğer iddiaların değerlendirilmesine gerek görülmeksizin davanın kabulüne..." karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Taleple bağlı olunması ve talepten fazlasına hükmedilmemesi gerektiği, mahkemece davacının hiç iddia etmediği bir noktadan hüküm kurulduğu, kooperatifin çektiği ihtardan anlaşılması gerekenin, üyeye zaten bir aylık süre vermiş olduğu, ay kavramının 30 gün olarak kabul edildiği, üyenin 31 ya da 32. gün ihraç edilmediği, ihracın ihtar bildiriminden aylar sonra gerçekleştiği, davacının tavrının hüsnüniyet ilkelerine uymadığı nedenleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1.b.1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...