Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2023/538 K.2024/615

Davacı vekili tarafından yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352'nci maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Davacı vekili müvekkilinin, müflis davalıya ait işyerinde 16/07/2008-09/03/2015 tarihleri arasında belirsiz süreli hizmet sözleşmesi ile çalıştığını, ücret ve diğer mali haklarının ödenmemesi üzerine iş akdini bu haklı sebebe dayanarak feshettiğini, müvekkilinin ödenmeyen Şubat 2015 ve Mart 2015 ücretleri ile çalışma süresi üzerinden hesap edilen kıdem tazminatı ve işlemiş en yüksek banka mevduat faizi toplamı 29.331,73 TL alacak için davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının takibe itiraz üzerine,

bu itiurazın iptali ile birlikte 100,-TL izin ücret alacağı, 100,-TL fazla çalışma ücret alacağı, 100,-TL UBGT olmak üzere toplam 300,-TL 'nin davalıdan tahsili için Ankara 22. İş Mahkemesinin 2016/480 E sayılı dosyası ile dava açtığını, anılan davanın kesinleşmesinden sonra 25/04/2017 tarihinde iflas müdürlüğüne sundukları dilekçe ile itiraz edilen icra takibi için 33.686,53 TL ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacakları ve yargılama giderleri için 60.880,20 TL olmak üzere toplam 94.566,73 TL alacağın masaya kaydının talep edildiğini,

iflas idaresinin sadece hüküm altına alınan alacakların kabulüne karar verildiğini ileri sürerek saptanan diğer alacakların da masaya kaydına karar verilmesini istemiştir.

Davalı iflas idaresi vekili davacı yanın masaya kaydını talep ettiği alacak miktarının 94.566,73 TL, iflas idaresince kabul edilen alacak tutarının ise 24.917,56 TL olduğunu; davanın süresinde açılmadığını, davacı yanın hüküm altına alınmış olan alacak kalemlerinin yanında ayrıca 11.328,56 TL yıllık izin ücreti ile 44.254,57 TL fazla mesai alacağı için iflas masasına başvurusunun yargılamayı gerektirdiğini, davacı tarafından masaya kaydı talep edilen alacak kalemlerinin Ankara 22. İş Mahkemesince eda yahut tespit hükmüne bağlanmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen 03/07/2019 gün ve 2018/900 E., 2019/632 K sayılı kararın Dairemizce kaldırılmasından sonra yeniden yapılan yargılama üzerine “…Davacı işçinin iş akdi 09/03/2015 tarihinde fesih edilmiş olup davalı şirketin iflas tarihi 04/06/2015 'dir.

Yıllık izin ücreti alacağı iş akdinin sona ermesiyle muaccel olacağından davacının hesaplanan 9.527,53 TL lik yıllık izin ücretinin iflastan önce bir yıl içinde tahakkuk ettiği tespit edilmiştir.

Fazla mesai alacağı ise, alacağın ait olduğu ayın sonunda muaccel olur. Bu bakımdan davacının hesaplanan fazla mesai ücret alacağını iflastan önce bir yıl içerisinde tahakkuk edenlerin tespiti gerekmektedir. Ankara 22. İş mahkemesinin 2016/480 esas sayılı dosyasında sunulan bilirkişinin 12/04/2016 tarihli raporuna göre iflastan önce bir yıl içerisinde 01/06/2014-30/06/2014 tarihleri arası için 928,20 TL , 01/072014-31/07/2014 tarihleri arası için 6.150,98 TL ve 01/01/2015-09/03/2015 tarihleri arası için 1.940,70 TL fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Hesaplanan 9.019,88 TL fazla mesai ücretinden %30 hakkaniyet indirimi yapıldığında iflastan önce bir yıl içinde talep edebilecek fazla mesai ücret alacağı 6.313,91 TL olarak bulunmuştur.

Diğer taraftan bilirkişi tarafından fesih tarihinden iflas tarihine kadar hesaplanan 1.908,77 TL lik faiz alacağının da iflastan önce bir yıl içerisinde tahakkuk ettiği dikkate alındığında bu miktarında birinci sırada değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.” denilerek davanın kısmen kabulü ile toplam 42.414,63 TL alacağın 17.750,21 TL 'lik kısmının müflis ... AŞ’nin iflas sıra cetvelinin 1’inci sırasına, kalan kısmın 4’üncü sıraya kaydına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde:

- Gerekçeli kararda yıllık ücretli izin alacağının hüküm altına alınmayan kısmının 11.328,56 TL olmasına karşın 9.527,53 TL kısım için masaya alacak kaydının talep edildiği yazılmış ise de bu tutarın iş mahkemesi yargılamasında brüt olarak saptanan alacağın net tutarı olduğunu,

- Kabul edilen alacakların tamamı yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacağı, dolayısıyla işçilik alacağı olduğunu; alacağın bir kısmının 1’inci, bir kısmının 4’üncü sıraya yazılmasının doğru olmadığını,

- İcra ve İflas Kanunu'nun 206’ncı maddesinin birinci sırasındaki "tahakkuk etmiş" ifadesinden alacağın ait olduğu dönemi anlamanın mümkün olmadığını, müvekkilinin alacaklarının müflis tarafından tahakkuk ettirilmediğini, aksine iş mahkemesi kararı ile tahakkuk ettiğini, başka bir ifade ile iş mahkemesince hüküm altına alınan alacakların işverence düzenlenen bordrolar ile tahakkuk ettirilen ancak müvekkilime ödenmeyen alacaklar olmadığını ve bu sebeple alacağın tamamının 1’inci sırayaa kaydedilmesinin gerektiğini,

- Alacak davasındaki bilirkişi raporunda görüleceği gibi müvekkilinin hak kazanıp kullanmadığı yıllık izinlerin 2013, 2014, 2015 yıllarına ait olduğunu ve kullandırılmayan bu yıllık izinlere ait ücret alacaklarının iflastan önceki bir yıl içerisinde tahakkuk etmiş kabul eden Mahkemenin, fazla çalışma alacakları için farklı bir gerekçe ile ait olduğu dönemleri dikkate alarak karar vermiş olmasının açık bir çelişki ifade ettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NEDEN VE GEREKÇE

Dava, davacı alacağının iflas masasına kaydına ilişkindir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359’uncu maddesinin 3 numaralı fıkrası uyarınca dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olayın saptanmasında ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine aykırılığın da tespit edilmemesine göre kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 düzenlemesi gereğince davacı vekilinin HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Başkan Üye Üye Katip