Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2025/1601 K.2025/1088

Davacı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ

Davacı vekili, davacı ile davalılar arasında akdedilen sözleşmeler gereğince işçinin iş akdinin haksız feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi gerektiği iddiasıyla Ankara 2. İş Mahkemesi'nin 2013/160 esas sayılı dosyası sonucunda Ankara 23. İcra Müdürlüğü'nün 2014/7911 sayılı dosyasına 11.896,59 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, alacağın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan sorumlulukları oranında rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazlarının olduğunu, çalışma süresi ve son işveren olmaması nedeniyle ihbar tazminatı konusunda müvekkili şirketin yasal olarak sorumlu olmadığını, davanın işçilere karşı işveren olarak tek başına sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAH. KARARI ÖZETİ

İlk derece mahkemesince "...Yapılan yargılama sonucunda; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca işçilik alacaklarından davacının sorumlu olacağına dair bir hüküm olmadığı anlaşılarak davacı ödediği bedelin tamamını talep etme hakkı olduğu,

davacı tarafça her ne kadar iflas dairesinden 11.896,59-TL tutarlı alacak kaydını talep etmiş ise de Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/198 esas sayılı dava dosyasında alınan 08/09/2017 havale tarihli raporunda davacının davalı ...'den 3.557,80TL talep edebileceğinin tespit edildiği ve davacı vekilince duruşmadaki beyanında tefrik edilen dosyada alınan bilirkişi raporunda davalının sorumlu olduğu belirtilen miktarı talep ettiklerini belirttiği nazara alınarak yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmamış ve davanın kısmen kabulüne..." karar verilmiştir.

Davalı vekilince ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ise de, ilk derece mahkemesinin 28.08.2025 tarihli ara kararı ile, "...Dosyanın tetkikinde anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu görülmekle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346. maddesi gereğince istinaf talebinin REDDİNE..." karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf yasa yoluna başvuran davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle:

Müvekkili idare tarafından başlatılan rücu davasının üç davalıya karşı 11.896,59 TL talep ile açıldığını, müvekkili yönünden tefrik edilen eldeki davada 3.557,80 TL’nin kabul edilmiş olması nedeniyle toplam 11.413,72 TL yönünden talebin kabul edildiğinin sabit olduğunu ve reddedilen miktarın yalnızca 482,87 TL olmasına rağmen yerel mahkemece hatalı şekilde davalı lehine 8.338,79 TL vekâlet ücretine hükmedildiğini, yerel mahkemenin,

tefrik öncesine ilişkin Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/198 E. sayılı dosyasındaki kabul kararını dikkate almaksızın tüm dava değerini 11.896,59 TL üzerinden yalnızca müvekkiline yönelmiş gibi değerlendirerek hatalı kabul–ret oranı belirlediğini ve bu hatalı yaklaşımın icra takibine konu edilip müvekkilinin 11.159,58 TL ödeme yapmak zorunda bırakıldığını, yerel mahkemenin kesin hüküm kurmasının da hukuka aykırı olduğunu, zira Anayasa Mahkemesi’nin 04.12.2024 tarihli 2023/182 E.,

2024/203 K. sayılı kararında kanun yolu parasal sınırlarının belirlenmesinde hüküm tarihinin değil dava tarihinin esas alınması gerektiğinin hüküm altına alındığını ve huzurdaki davanın 09.04.2015 tarihinde açılmış olması nedeniyle 2015 yılı parasal sınırı olan 2.080,00 TL üzerinden istinaf yolunun açık olduğunun sabit bulunduğunu beyan ederek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ,

HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, işçilik alacaklarının kayıt kabulü istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARAR YAZIM TARİHİ : 05.12.2025

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ... · e-imza e-imza e-imza e-imza