Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi E.2021/1362 K.2023/466

Mahkemece verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü:

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında Elektrik Perakende Satış Sözleşmesinin imzalandığını, davacının sanayi sicil belgesi dikkate alınarak sanayi tarifesi üzerinden davacıya fatura edildiğini, sanayi sicil belgesi sahibi şirketlerden elektrik faturalarındaki %2'lik TRT payının alınmadığını, ayrıca bu şirketlerden %20 oranında indirim yapıldığını, sanayi sicil belgesine rağmen 2018 yılı Ağustos ayından itibaren tek taraflı olarak davacının ticarethane tarifesine geçirildiğini, ancak davacıya fatura bedeli indirimi yapılmadığını, fazla ödenen fatura bedeli ve TRT payının iadesi için dava açıldığını belirterek,

fazla ödenen fatura bedeli ve TRT payının iadesi için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL'nın davalıdan tahsilini talep etmiş, 20/08/2021 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 145.391,90 TL'ye yükseltmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, avantajlı tarifeden faydalanmak isteyen abonelerin 2 yılda bir sanayi sicil belgesini ibraz etmeleri gerektiğini, vize yenileme tarihinin her yıl yapılması gerektiğini, süresinde vize yenilemesi yapılmaması halinde sanayi tarifesinden ticarethane tarifesine geçildiğini ve fatura işlemlerinin bu tarife üzerinden yapıldığını, davacı şirketin de sanayi sicil belgesi geçerlilik süresinin 2 yıl olduğunu, yenilenmediğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

MAHKEME KARARI

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıya 2 ay içinde belgenin sunulması için uyarı yapılmadığını, davalı tarafından yazı sunulduğunu, ancak tebligatın olmadığını, bu nedenle dikkate alınmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, konusunda uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini, sanayi sicil belgesinin zamanında vize alınarak sunulması gerektiğini, davacıya 30/06/2018 tarihinde faturalarda uyarının yapıldığını, Yargıtay'ın birçok kararında şirketin fatura ile tüketicilere-müşterilere bildiriminin usul ve esasa uygun bir uygulama olarak kabul edildiğini, davacıya ihtar yapıldığını, davacının kendi kusurundan kaynaklı hak iddia ettiğini, dosyaya sunulan CİMER yazısının dikkate alınmadığını, ispat yükünün davacıda olduğunu, belgenin zamanında sunulmadığı gerekçesi ile mahkemenin değerlendirmeye almadığını belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Davada, sanayi tarifesi ile elektrik enerjisi kullanan davacı şirkete bildirim yapılmadan ticarethane tarifesi üzerinden fatura düzenlendiği iddiası ile ödenen fark fatura bedellerinin ve TRT payının tahsili talep edilmektedir.

Hükme esas alınan Elektrik Mühendisi bilirkişisi tarafından düzenlenen 15/06/2021 tarihli raporda.

"Yasal mevzuata göre sanayi abonelerinden sanayi sicil belgelerini 2 yılda bir vize ettirerek vizeli belge suretinin ilgili elektrik şirketine sunulmasının öngörüldüğü,dava tarihi itibari ile geçerli olan Usul ve Esaslara göre davalı bölge elektrik perakende satış şirketi tarafından vize süresi dolmadan 2 ay önce yazılı olarak vize edilmiş belgenin sunulmaması halinde tüketimlerin ticarethane abone grubu tarifesi üzerinden yapılacağı yönünde yazılı bildirim yapmakla yükümlü olduğu,

düzenleyici kurum olan EPDK tarafından yürürlüğe konan 2015 yılı sonundaki Usul ve Esaslarda "faturalarda yer alan vize bitim tarihi ile ilgili uyarının bildirim yükümlülüğünü kapsamayacağı" düzenlemesinin mevcut olduğu, Bu çerçevede davalının sadece 2018 Haziran dönem faturası altında dip not olarak yaptığı uyarının Usul ve Esaslarda öngörülen yazılı bildirim yerine geçmeyeceği,

vize edilmiş sanayi sicil belgesinin verilmesi konusunda "önceden yazılı olarak bildirim yapılması ön şartının yerine getirilmemiş olmasına" bağlı olarak davalı şirketçe davacıya ait aboneliğe 2018 yılı Temmuz- Aralık ayı faturalarının ticarethane abone grubu fiyatları ile düzenlenmesinin mevzuata uygun bulunmadığı, Usul ve Esasların ilgili hükümlerine göre davalı şirketin yaptığı işlemin mevzuata uygun olmamasına bağlı olarak, davacı aboneliğine dava kapsamındaki faturaların OG Sanayi tarifesi üzerinden tahakkuku gerektiğini, davacının dava kapsamında talep edebileceği bedelin 145.391,90 TL olduğunun" tespit edildiği görülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun, ihtilafı çözücü, hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu anlaşılmıştır. Belirtilen nedenlerle, dosya kapsamı, mevcut delil durumu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemece; kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden davalı vekilinin istinaf talebinin HMK.'nun 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE karar vermek gerekmiştir. İnceleme, 6100 sayılı HMK.'nun 355. md. hükmüne göre istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Başkan Üye Üye Katip İş Bu Karar İlamı E-İmza ile İmzalanmıştır.