Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi E.2022/862 K.2023/1692

Mahkemece verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü:

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 25/10/2017 tarihli ticarethane grubuna ilişkin parekende satış sözleşmesi imzalandığını, davalının, 20/03/2019 tarihli fatura borcunu ödememesi nedeniyle aleyhine ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, takibe vaki haksız itirazın iptali ile takibin devamına, davacı lehine alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, taraflar arasındaki abonelik ilişkisinin 31/10/2018 tarihinde taraflarca karşılıklı mutabakata varılmak suretiyle sonlandırıldığını, abonelik tesis edilirken davalı şirketten tahsil edilen güvence bedelinden ödenmemiş borçlar mahsup edildikten sonra davalı şirketin ödenmemiş herhangi bir borcu kalmadığı için güvence bedelinin bakiye kısmı olan 10.533,48 TL'nin 06/11/2018 tarihinde davacı tarafından davalı şirkete iade edilmiş olmasına rağmen davacı tarafça 20/03/2019 tarihli 24.330,63 TL bedelli faturanın haksız şekilde düzenlenmiş olduğunu, söz konusu faturanın abonelik kapatma sürecinde mevcut olmadığını,

nitekim güvence teminatının kalan bir borç bulunmadığı için davalı şirkete iade edildiğini, fatura içeriği incelendiğinde, tüketim bilgileri, reaktif tüketim bilgileri, aktif tüketim birim fiyatları, güç ve güç aşımı, sistem kullanım birim fiyatları, enerji tüketim bedeli, sistem kullanım bedeli bölümlerinin boş bırakılmış olduğunu, söz konusu faturada yer alan bedelin hangi kullanıma ilişkin olduğu hususunun fatura içeriğinden anlaşılamadığını, taraflar arasındaki abonelik ilişkisi sonlandırıldıktan aylar sonra içeriği boş halde yalnızca bedel yazılarak düzenlenen faturadan dolayı davalı şirketin borçlu olmadığını belirterek,

davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının, Ankara 33. İcra Dairesinin 2019/317388 E. sayılı (MTS takip) ilamsız icra dosyasına yöneltilmiş olan itirazının İİK.nun 67/1.maddesi uyarınca iptali ile 23.971,04.-TL asıl alacak, 2.496,98.TL işlemiş faiz, 449,46.TL KDV olmak üzere toplam 26.917,48.TL alacağın icra takibinde belirtilen şekilde faiz işletilerek tahsili ile takibin devamına, asıl alacak likit olduğundan İİK'nun 67.maddesi gereğince asıl alacağın %20'si olan 4.794,21.-TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, taraflar arasındaki abonelik ilişkisi, aboneliğin tesisi sırasında ödenen güvence bedelinden mahsup edilmesi gereken borçlar mahsup edilip bakiye kısım davalı şirkete iade edilmek suretiyle sonlandırılmış olduğu halde, taraflar arasındaki abonelik ilişkisi sonlandırıldıktan aylar sonra içeriği boş şekilde yalnızca bedel yazılmak suretiyle düzenlenen faturadan dolayı davalı şirketin borçlu olmadığını, sözleşmenin başladığı tarihten önceki döneme ait ek tüketim faturası düzenlenebilmesi için yönetmelikte belirlenen usul ve esaslar doğrultusunda geçerli resmi bir belgenin dosya kapsamında yer almadığını,

mahkemece yeterli araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Davada, taraflar arasında düzenlenen abonelik sözleşmesinden kaynaklanan fatura alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkâr tazminatı talep edilmektedir.

Dosya arasında yer alan Ankara 33. İcra Dairesi'nin 2019/317388 E. sayılı icra takip dosyasının incelenmesi neticesinde, davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine 22/08/2019 tarihinde 23.971,04 TL asıl alacak, 2.496,98 TL işlemiş faiz ve 449,46 TL KDV olmak üzere toplam 26.917,48 TL için icra takibi başlatıldığı, ödeme emrinin 27/08/2023 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, davalının 02/09/2019 tarihli itiraz dilekçesi üzerine takibin durduğu ve itirazın iptali talebiyle davacı alacaklı tarafça eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Yargılama sırasında alınan 14/03/2022 tarihli uzman bilirkişi raporunda.

"Dosya kapsamında taraflar arasında 25/10/2017 tarihinde imzalanmış, sanayi tek terim, 4001616132 tesisat numaralı abonelik için toplam 27 maddeden oluşan 32430945 no.lu perakende satış sözleşmesi ve bağlantı anlaşmasının bulunduğu, sözleşmenin madde 12 ve madde 18 hükümleriyle Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinin madde 29 hükümlerine göre, sözleşmenin sona ermesi durumunda, tüm borçlar ödendikten sonra güvence bedelinin iade edileceğinin hüküm altına alındığı,

sözleşmenin sona ermesi durumunda tüm borçlar ödendikten sonra güvence bedeli bakiyesinin davalı şirketin hesabına en geç 5 iş günü içinde aktarılacağı, dosya kapsamında bulunan ...

06/11/2018 tarihli dekont ile davacı şirket tarafından "Enerjisa Başkent Elektrik Perakende Satış 0046*1015404136 güvence bedeli 3419176" açıklamasıyla 10.533,48 TL'nin davalı şirkete iade edildiği, bu durumda 06/11/2018 tarihinden 5 iş günü öncesinde (30.10.2018 tarihinde) taraflar arasındaki sözleşmenin sonlandırıldığı, sona eren ve güvence bedeli iade edilen sözleşmeye dayanılarak, üzerinde kWh ve endeks bilgisi bulunmayan fatura düzenlenemeyeceği, icraya konu faturanın düzenlenme tarihinin 20/03/2019 tarihi olduğu,

taraflar arasındaki sözleşmenin güvence bedelinin iade edildiği tarih olan 06/11/2018 tarihinden 5 iş günü öncesinde (30.10.2018 tarihinde) sona erdiği" sonuç ve kanaatine varıldığı bildirilmiş, taraf vekillerince söz konusu rapora itiraz edilmesi üzerine alınan ek raporda ise. "Nihai takdir ve hukuki değerlendirme mahkemeye ait olmak üzere.

14/03/2022 tarihli kök raporun 6. sonuç başlıklı 7. ve 8. sayfasında özetlenen görüşleri değiştirecek bir hususun bulunmadığı, dosya kapsamında bulunan fatura üzerinde endeks ve kWh bilgisinin bulunmadığı, ancak davacı vekilinin itirazlarında; bu faturanın taraflar arasında 25/10/2017 tarihinde imzalanmış perakende satış sözleşmesinin imza tarihinden önce 31/08/2017-25/10/2017 arası yapılan 58583,6 kWh ek tüketime ait olduğunun bildirildiği, Yönetmeliğin ek tüketimle ilgili 37. maddesi hükümlerine göre düzenlenmiş teknik tespit ve sayaç muayene raporunun dosya kapsamında bulunmadığı, aynı maddenin 5. fıkra hükümlerinde ise;

"(5) Bu madde kapsamında faturalamaya esas sürenin başlangıcı, ikili anlaşma veya perakende satış sözleşmesinin imzalandığı tarihten önceki bir tarih olamaz." denildiği, ek tüketim başlangıç tarihinin taraflar arasındaki sözleşme tarihinden önce 31/08/2017 tarihi olduğu" açıklamalarına yer verilmiştir.

Rapor ve ek raporun birbirini teyit eder mahiyette olup, hüküm kurmaya ve istinaf denetimine elverişli olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişi raporları doğrultusunda davacının davalıdan faturaya dayalı alacak talep edemeyeceği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle, davalı vekilinin istinaf talebinde haklı olduğu anlaşıldığından HMK 353/1-b.3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin "DAVANIN KABULÜNE" ilişkin kararının kaldırılarak "DAVANIN REDDİNE" ilişkin YENİDEN ESAS HAKKINDA karar vermek gerekmiştir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK.'nun 355. md. hükmüne göre istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Başkan · e-imzalıdır Üye · e-imzalıdır Üye · e-imzalıdır Katip · e-imzalıdır İş Bu Karar İlamı E-İmza ile İmzalanmıştır.