Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi E.2024/1405 K.2024/1239

Mahkemece verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü:

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında elektrik akışının sağlanması için sözleşme imzalandığını, davalı şirket tarafından 21/02/2024 tarihli kaçak elektrik kullanım tutanağı ile 3.383.674,70 TL borç tahakkuk ettirildiğini, davacı işyerinde kaçak tüketimin olmadığını belirterek, davacının davalı şirkete borçlu olmadığının tespiti ile dava sonuçlanıncaya kadar tedbiren elektrik kesintisinin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 05/06/2024 tarihli ara karar ile ihtiyati tedbir isteyen vekilinin ... adresindeki 4000395472 tesisat nolu abonelik için elektrik akışının kesilmemesine yönelik bilirkişi raporu düzenleninceye kadar toplam fatura bedeli olan 3.383.674,70TL'nin %15'i oranında (507.551,20TL) teminat yatırılması halinde ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin karara yönelik itirazı üzerine bu itiraz duruşmalı olarak incelenerek karara bağlanmıştır.

MAHKEME KARARI

Mahkemece 05/07/2024 tarihli ara kararı ile tedbir kararının kaldırılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, verilen karara karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna gidilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde, eldeki davada ihtiyati tedbir talebinin şartlarının gerçekleşmediğini, yaklaşık ispat koşulunun bulunmadığını, takdir edilen teminat tutarının yeterli olmadığını, davacının aynı konu hakkındaki "elektrik arzının durdurulmaması" yönündeki tedbir isteminin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesinin 08/05/2024 tarih ve 2024/728 E., 2024/693 K. sayılı ilamı ile kesin olarak reddedilmesine rağmen.

Mahkemece 05.06.2024 tarihli ara karar ile aynı konu hakkında kesin karar bulunmasına rağmen yeniden "elektrik arzının durdurulmaması" yönünde vermiş olduğu tedbir kararının usule ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, 05.06.2024 tarihli tedbir kararı ile bu karara yapılan itirazların reddine yönelik ara kararın kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurularak davacının tedbir talebinin esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Davada, kaçak elektrik kullanımı nedeniyle tahakkuk ettirilen fatura bedelinden davacının sorumlu olmadığının tespiti ile elektrik akışının kesilmemesine yönelik ihtiyati tedbir talebine ilişkindir.

Davada, davacının iş yerinde kullandığı ve davacı kurum tarafından verilen elektriğin ihtiyati tedbir yolu yeniden açılmasına karar verilmesi talep edilmektedir.

Uyuşmazlık, 05/07/2024 tarihli ara kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

HMK'nun 389. maddesinde; mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği belirtilmiştir. HMK'nın 390/3. maddesinde ise, "(3) Tedbir talep eden taraf, dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorundadır." hükmü düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre, mahkemece; davanın esasını çözümleyecek veya böyle bir sonuç doğuracak biçimde (nitelikte) ihtiyati tedbir kararı verilemez. Mahkeme, ancak gecikmesi halinde doğabilecek tehlikeyi önleme veya ciddi zararı dava süresince (geçici olarak) önlemek için yalnız bu amaçla sınırlı olmak üzere gereken tedbirlerin alınması için ihtiyati tedbir kararı verebilir.

Bir ihtilafla ilgili olarak ihtiyati tedbir kararı verilebilmesinin şartlarında birisi de; talepte bulunan tarafın ihtilaf konusu ile ilgili olarak bir hakkının bulunduğunu ispatlamasıdır. Bir hakkının bulunduğunu ispat edemeyen tarafın ihtiyati tedbir talebinin kabulü mümkün değildir. Ancak geçici hukuki koruma tedbirlerine ilişkin yargılama faaliyetini asıl hukuki koruma yargılamasından ayıran özelliklerin başında ispat ölçüsü gelmektedir. Buradaki ispat gerçek bir ispat değildir. 6100 sayılı HMK'nın 390.maddesinin gerekçesinde geçici hukuki koruma tedbirlerinde ispat meselesi üzerinde durulmuş; maddenin üçüncü fıkrasında da tedbir talep edenin davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorunda olduğu vurgulanmıştır.

Dosya kapsamından, davacı şirket hakkında düzenlenmiş 21/02/2024 tarihli "Kaçak Elektrik Tüketimi Tespit Tutanağı"nda "Kayıtlı sayaçtan geçirilmeksizin, harici bir hat çekmek suretiyle elektrik enerjisi tüketildiğinin tespit edildiği, yapılan incelemede sayacın L1 fazı kesilerek devre dışı bırakılıp, direk alarak özel hat ile yüke bağlandığı" açıklanmış, davacı şirkete 3.383.674,00 TL'lik "Kaçak Tüketim Faturası"nın gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, HMK'nın 389.ve 390.md'leri gereğince dosyada yaklaşık ispat durumunun tam olarak ispatlanamadığı anlaşıldığından, mahkemece; ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve tedbire yapılan itirazın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle, taraflar arasındaki uyuşmazlık, yargılamayı gerektirmekte olup, yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında mahkeme davalı vekilinin ihtiyati tedbir talebine yönelik itirazının reddine ilişkin karar usul ve yasaya aykırı bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile HMK 353/1-b.3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin 05/06/2024 tarihli ihtiyati tedbir ara kararı ve itiraz üzerine verilen 05/07/2024 tarihli Ek Kararın kaldırılarak YENİDEN ESAS HAKKINDA karar verilmesi gerekmiştir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Başkan e-imzalıdır Üye e-imzalıdır Üye e-imzalıdır Katip e-imzalıdır