Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi E.2023/200 K.2024/895

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın davalı üniversite yönünden husumet yoklu sebebiyle reddine, davalı şirket yönünden kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile davalı şirket vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, haksız fiil nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın davalı üniversite yönünden husumet yoklu sebebiyle reddine, davalı şirket yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin DSİ Genel Müdürlüğü 23. Bölge Müdürlüğü tarafından ihale edilen "Bartın Merkez Kutlubey Yazıcılar Köyü Ana Deresi Taşkın Koruma İnşaatı" işinin yüklenicisi olduğunu, dava konusu işin müvekkili şirketçe bitirilerek idareye teslim edildiğini, dava konusu iş kapsamında taş duvar imalatı da bulunduğunu, bu duvarların temel hariç 4 metre yüksekliğinde yapıldığını, davalı ... tarafından ihale edilen ve diğer davalı şirketin yüklenicisi olduğu işlerin yapımı sırasında davalı şirket çıkan hafriyat ve kazı malzemesini müvekkili şirketin yaptığı taş duvarların arkasına döktüğünü,

davalı şirket tarafından dökülen kazı ve hafriyat malzemesi miktarı duvar üst seviyesinden 4 metre yüksekliğe kadar ulaştığını, dökülen hafriyat miktarı duvarların taşıma kapasitesini aşması nedeniyle duvarlarda yıkılma, çatlama ve kaymalar meydana geldiğinin tespit edildiğini, ancak davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilirken davalı idare yönünmden husumet yokluğu sebebiyle ret kararı verilmesinin hatalı olduğunu, davalı idarenin denetim ve gözetim sorumluluğunu yerine getirmediğini, yapılan resmi yazışmalara rağmen üniversitenin bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini,

bu sebebple oluşan zarardan diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğunu, yüksek yargı kararlarının da bu yönde olduğunu ieri sürmüştür.

Davalı şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; dava konusu duvarın yıkılmasında müvekkilinin hiçbir kusur ve eylemi bulunmadığını, buraya hafriyat dökümü yapılmadığını, çevrede bir çok firmanın faaliyyette bulunduğunu, hafriyat işinin ... inşaat firmasına verildiğini, dosyaya sunulan fotoğraflarda ki araçların müvekkili veya taşeron firmaya ait olmadığını, hafriyat işi taşeron firmaya verildiğinden atık taşıma ve kabul belgesinin müvekkilinde bulunmadığını, bu hususun taşeron firmadan sorulması gerektiğini, diğer yüklenici firmaların faaliyetlerinin araştırılmadığını, tanık beyanlarının da hafriyatın müvekkili tarafından döküldüğüne delil olmadığınmı, alınan bilirkişi heyet raporunda müvekkilinin sorumlu olmayacağının belirtildiğini, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalılar arasında eser sözleşmesi bulunmasına, davalı üniversitenin ihale makamı olarak işin tamamını diğer davalıya vermesine, eser sözleşmesi ilişkisinde konunun uzmanı yükleniciler olduğundan gerekli tedbirleri alma yükümlülüğünün yüklenicide olmasına,

bir başka anlatımla eser sözleşmesi ile yüklendiği edimini yerine getirirken veya sözleşmenin hazırlanması aşamasında gerekli tüm tedbirleri almakla ödevli olmasına ve davalı iş sahibinin denetim ve gözetim sorumluluğunun hafriyatın döküleceği yerin belirlenmesi noktasında bulunmamasına göre davacının istinaf itirazları; davalı şirketin davacının ihalesini aldığı yere hafriyat dökümü yaparak zarara sebebiyet verdiğinin ispatlanmasına, hafriyat işinin yapılan işin bir bölümünü kapsaması sebebiyle alt yükleniciye devrinin eser sözleşmesi niteliğinde olmamasına, atık taşıma ve kabul belgesinin sunulamamasına,

bu belgenin sunulmasının davalı şirketin ileri sürdüğü iddiaya göre kendi üzerinde olmasına göre davalı şirket vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı ve davalı şirket vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 17/04/2024

Başkan e-imza Üye e-imza Üye e-imza Katip e-imza