Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi E.2023/2964 K.2023/2785

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda mahkemece ihtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü.

İDDİA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafından davalının resmi internet sitesinde ve ayrıca Twitter hesabında yayımlanan haber içeriği ile müvekkili kuruluşun itibar ve saygınlığına saldırıda bulunulduğunu, kamuoyunun yanıltıldığını, söz konusu saldırıya ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesi ile söz konusu saldırının tespiti ile durdurulmasına ve yayım masrafı davalı tarafa ait olmak üzere dilekçe ekinde gönderilen düzeltme metninin ya da bu talebinin kabul görmemesi halinde dava sonucunda verilecek davanın kabulüne ilişkin kararın özetinin,

davalı yayın organının resmi internet sitesi ve Twitter hesabında ve birlikte ulusal düzeyde yayın yapan ve tirajı en yüksek üç gazeteden birinde yayımlatılmasına bu kapsamda haberin davalının internet sitesi ve Twitter hesabından tedbiren kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece verilen ara kararda özetle; talebin kişilik haklarına haksız saldırının tespiti ve yayının durdurulması istemiyle açılan davada internet sitesinden ve Twitter hesabından yayımlanan haber içeriğinin kaldırılması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesi istemine ilişkin olduğu, davacı kuruluş tarafından davalı tarafın internet sitesinde ve Twitter hesabında haberin tedbiren kaldırılmasının talep edildiği, asıl davaya yönelik talebin ise söz konusu saldırının tespiti ile durdurulmasına ilişkin olduğu, bu halde asıl dava ile birlikte talep edilen geçici hukuki korumanın davanın esasını çözer şekilde olduğu ve ihtiyati tedbir şartları oluşmadığı anlaşıldığından ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verildiği görülmüştür.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yayımın durdurulması istenen haber ve twitter paylaşımı, müvekkili kuruluşunun kişilik haklarına açık bir saldırı niteliğinde olduğunu, talebin reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak ihtiyati tedbir kararı verilmesi gerektiğini, davaya konu haberin dava sonuçlanıncaya kadar tedbiren yayımdan kaldırılmasına karar verilmesini taleple istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI, DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Talep, kişilik haklarına saldırının tespiti ve yayının durdurulması istemiyle açılan davada internet sitesinden ve Twitter hesabından yayımlanan haber içeriğinin kaldırılması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesi istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, talebin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, müvekkili kuruluşun itibar ve saygınlığına saldırı niteliğinde bulunan haberin internet sitesinden ve Twitter hesabından tedbiren kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

5651 Sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücaele Edilmesi Hakkında Kanun'un "İçeriğin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesi" başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasında; "İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğin çıkarılmasını ve/veya erişimin engellenmesini de isteyebilir." hükmü düzenlenmiştir.

Anılan yasal düzenleme uyarınca, internet ortamında yer aldığı belirtilen içeriklerinin yayından çıkarılması ve/veya erişimin engellenmesi istemleri yönünden Sulh Ceza Hakimliği görevli olduğundan, mahkemece bu taleplere ilişkin tefrik kararı verilerek, mahkemenin görevli olmaması nedeniyle dava şartı noksanlığından istemin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esası görüşülerek tüm talepler yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Görev dava şartı niteliğinde olup taraflarca ileri sürülmese bile, mahkemece re’sen göz önünde tutulmalıdır. (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 10/12/2018 tarihli,2016/12634 esas,2018/7778 karar sayılı ilamı)

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 389. maddesinde “(1) Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.

(2) Birinci fıkra hükmü niteliğine uygun düştüğü ölçüde çekişmesiz yargı işlerinde de uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanun'un 390. maddesinin 1. fıkrasında " İhtiyati tedbir, dava açılmadan önce, esas hakkında görevli ve yetkili olan mahkemeden; dava açıldıktan sonra ise ancak asıl davanın görüldüğü mahkemeden talep edilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu kapsamda; eldeki uyuşmazlıkta ihtiyati tedbir talebi içeriği yönünden Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olmadığından ( Sulh Ceza Hakimliği görevli olduğundan) Mahkemece bu gerekçe ile HMK'nın 390/1 maddesi kapsamında ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve gerekçe yönünden düzeltilerek ihtiyati tedbir talebinin reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/12/2023

Başkan Üye Üye Katip