Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2019/3202 K.2022/955

26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No... T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

26. HUKUK DAİRESİ ....

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

....

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2019

NUMARASI :.....

DAVANIN KONUSU : Tazminat

KARAR TARİHİ : 08/04/2022

GEREKÇELİ KARAR

YAZILMA TARİHİ : 28/04/2022

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı sigorta şirketi nezdinde sigortalı araç sürücüsünün yaya olarak karşıdan karşıya geçmekte olan davacıya çarpması ve akabinde park halinde bir başka araca çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında, yaya olan davacının yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00-TL geçici iş görmezlik, 100,00-TL sürekli iş görmezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile geçici işgöremezlik talebini 9.347,74-TL’ye, sürekli işgöremezlik talebini 13.803,72-TL’ye arttırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluklarının sigortalının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, maluliyet ve kusur tespitinin Adli Tıp Kurumunca yapılması, müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin teminat kapsamı dışında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 13.803,72-TL sürekli işgöremezlikten kaynaklı tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; geçici iş göremezlik zararının davalı sigorta şirketinin sorumluluğunda olduğunu bu yöndeki talebinin reddinde isabet bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici işgöremezlik ve sürekli işgöremezlik tazminatının, kazaya neden olan aracın ZMMS sigortacısı davalıdan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan maluliyet raporunda davacının bedensel özür oranının %5 olduğu, 9 ay geçici iş gücü kaybının bulunduğu hususlarının belirlendiği, davacının hak kazanabileceği tazminatın hesaplanması için mahkemece alınan ve hükme esas kabul edilen aktüer raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanarak davacının maddi zararının hesaplanmış olduğu, geçici iş göremezlik zararı talebinin teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile mahkemece reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Tarafların bilirkişi raporunda kullanılan yaşam tablosuna ve tatbik edilen esaslara açık itirazları olmasa dahi TBK 51. maddesi uyarınca tazminatın kapsamının hakim tarafından belirlenmesi zaruridir.

Somut olayda hükme esas alınan aktüer raporunda tazminat hesaplanmasında TRH 2010 Tablosu’nun kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiş ise de. Anayasa Mahkemesi’nin 17/07/2020 tarih 2019/40 - 2020/40 sayılı kararı ile.

KTK’nun 90. maddesindeki “bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir” bölümündeki “bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz bu cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir.

Bu nedenle mahkemece hükme esas kabul edilen aktüer raporunda progressif rant formülü yerine %1,8 teknik faiz tatbik edilmesi doğru görülmemiş ise de davacının bu yönde bir istinafının bulunmaması sebebiyle usuli kazanılmış haklar gözetilerek bu husus inceleme dışı bırakılmıştır.

Her ne kadar 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın A.5. maddesinin "Sağlık Giderleri Teminatı" başlıklı (b) maddesinde "Kaza nedeniyle mağdurun tedavisine başlanmasından itibaren mağdurun sürekli sakatlık raporu alana kadar, tedavi süresince ortaya çıkan bakıcı giderleri, tedaviyle ilgili diğer giderler ile, trafik kazası nedeniyle çalışma gücünün kısmen veya tamamen azalmasına bağlı giderler sağlık giderleri teminatı kapsamındadır.

Sağlık giderlerin teminatı ... Kurumunun sorumluluğunda olup, ilgili teminat dolayısıyla sigorta şirketinin ve Güvence Hesabının sorumluluğu 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 98 inci maddesi hükmü gereğince sona ermiştir." denmekte ise de.

SGK'nun hangi tedavi giderlerinden sorumlu olduğu, SGK tarafından karşılanacak sağlık hizmeti bedellerinin neler olduğu 6111 sayılı kanunun 59. maddesi ile değişik Karayolları Trafik Kanununun 98. maddesinde belirlenmiş ve sınırlandırılmış olup, anılan kanun kapsamı dışına çıkılarak 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın A.5. maddesinde yapılan genel şartlardaki düzenlemeler ile SGK'nın sorumluluk kapsamının genişletilmesi,

bir kanun maddesinin idarenin yapmış olduğu bir düzenleme ile değiştirilmesi mümkün olmayıp, SGK'nın sorumluğunun kapsamını belirleyen KTK'nın 98. madde hükmüne aykırı olacak şekilde düzenlenen Genel Şartlardaki bu yöndeki bir belirlemenin, KTK'nın 92. maddesine 26/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik sonucu eklenen (i) maddesi nedeniyle yasal hale geldiği de söylenemeyeceğinden, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek yapılan inceleme neticesinde, davacı vekilinin istinaf talebinin belirtilen gerekçelerle kabulüne, mahkemece geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmesi gerekmesi sebebi ile bu yönüyle kararın kaldırılması, ancak bu hususun giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden anılan husus düzeltilerek HMK.353/1-b/2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulması ve ilk derece mahkemesi kararında kesinleşen yönlerin korunması gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.

HÜKÜM

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere; I-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ ile, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24/09/2019 tarih ve 2018/550 Esas - 2019/788 sayılı kararının HMK 353/1-b/2 hükmü uyarınca KALDIRILMASINA,

İSTİNAF YARGILAMA HARÇ VE GİDERLERİ

1-İstinaf talebinde bulunan davacı tarafından yatırılan 44,40-TL istinaf karar harcının talep halinde davacıya iadesine, 2-Sarfedilmeyen gider avansının talep halinde davacıya iadesine, 3-Davacı tarafça yapılan 64,50-TL. istinaf yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 4-Kararın taraflara tebliği, harç ve diğer işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yerine getirilmesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 08/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi. ...

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.