Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/2098 K.2024/1314

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 19.07.2020 tarihinde, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı aracın davacı ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı motosiklete çarpması sonucu davacının yaralandığını, malul kaldığını belirterek HMK’nın 107. Maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak şimdilik 10.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 100,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 10.200,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile talebini bakıcı gideri için 4,414,50 TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı için 241.858,88 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça davalı şirkete başvuruda zorunlu belgelerin sunulmaması sebebiyle davanın usulden reddi gerektiğini, maluliyetin tespiti konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, sürekli sakatlık tazminatı hesaplamasının Karayolları zorunlu mali sorumluluk poliçesi genel şartları ve eklerinde yer alan kural ve ilkelere göre yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere, alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacının %25, davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Dokuz Eylül Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümünden alınan raporda, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyet oranının %16, tıbbi iyileşme süresinin 9 ay, bakıcı ihtiyacı süresinin 2 ay olduğunun belirtildiği, davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararının hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden rapor alındığı,

davacıya SGK tarafından yapılan geçici işgöremezlik ödeneği nedeniyle davacının geçici işgöremezlik zararının bulunmadığının anlaşıldığı, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 241.858,88 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 4.414,50 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 246.273,38 TL'nin temerrüt tarihi olan 01.09.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; geçici işgöremezlik tazminatı taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, SGK tarafından yapılan ödemenin eksik olduğunu, kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmediğini, avans faiz uygulanması gerektiğini, davacının gelirinin belirlenmesinde BES kesintisinin ve ek ödemelerin dikkate alınmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ile bakıcı gideri istemine ilişkindir.

Davacının geçici işgöremezlik süresince mahrum kaldığı kazanç kaybından davalının sorumlu tutulabilmesi için davacının bu dönem zararının karşılanmamış olması ve zarar görenin aynı zarar nedeniyle iki kez ödeme almamış olması gerekir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan 05/04/2022 tarihli ek raporda, davacının maluliyetinin belirlenmesi yönünden Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümünden alınan raporda belirtilen 9 aylık tıbbi iyileşme süresi esas alınarak davacının geçici işgöremezlik zararının 11.769,56 TL olarak hesaplandığı, davacının %25 kusur oranı dikkate alındığında davalıdan 8.827,17 TL geçici işgöremezlik zararı talep edebileceği, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya toplam 8.829,00 TL ödeme yapıldığı,

bu durumda davacının geçici işgöremezlik zararının karşılandığı mütalaa edilmiş ve buna göre davacının geçici işgöremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de; hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda yapılan bu hesaplama şekli usul ve yasaya aykırıdır.

Şöyle ki, davacının, geçici işgöremezlik zararı 11.769,56 TL hesaplandığına göre, hesaplanan zarardan SGK tarafından yapılan ödemenin tenzil edilmesi, bakiye miktar üzerinden davalı tarafın kusur oranına tekabül eden miktarın hesaplanması gerekir.

Bu hususta, aktüer bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı hesaplama yapılan raporun hükme esas alınarak davacının geçici işgöremezlik tazminatı talebinin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a.6. maddesi gereğince kararın kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılarak hüküm kurulması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma sebebine göre sair istinaf sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.