Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2022/2434 K.2024/1593

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

05.05.2016 tarihinde, davacının, trafik lambasının bulunmadığı ve yaya geçidi olmayan bir yerden karşıdan karşıya geçerken davalı ... yönetimindeki, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın çarpması sonucu yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, hastane, ilaç, bakıcı ve sürekli sakatlık için şimdilik 100,00 TL (50,00 TL’si tedavi ve bakıcı gideri, 50,00 TL’si sürekli işgöremezlik tazminatı olmak üzere) maddi zararının davalı ...'tan olay tarihinden, davalı ...

Sigorta AŞ için ise temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte müteselsilen davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini tedavi gideri için 517,22 TL’ye, bakıcı gideri için 329,40 TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı için 3.365,68 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki ve zamanaşımı itirazlarının olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davacının asli kusurlu olduğunu ve kusuruna isabet eden tazminat isteminin sigorta teminatı kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ..., dava dilekçesinin tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere, alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davacının %80, davalı sürücünün %20 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan raporda, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyet oranının %5, tıbbi iyileşme süresinin 3 ay, bakıcı ihtiyacı süresinin 1 ay olduğunun mütalaa edildiği, davacının zararının hesaplanması yönünden bilirkişi kurulundan rapor alındığı, alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu,

TBK’nın 56. Maddesi gereğince davacı lehine manevi tazminat koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, 3.365,68 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 517,22 TL tedavi gideri, 329,40 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 4.212,30 TL'nin (davalı ... yönünden olay tarihi olan 05.05.2016, davalı sigorta şirketi yönünden 28.02.2018 tarihinden itibaren ) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 6.000,00 TL'nin olay tarihi olan 05.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğunu, talep ettikleri manevi tazminatın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini, manevi tazminatın reddedilen kısmının yargılama giderinin oranlanmasında dikkate alınmaması gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı ... yönetimindeki, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın, yaya konumundaki davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek tedavi gideri, bakıcı gideri ve sürekli işgöremezlik tazminatı ve manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekili, hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu ileri sürerek istinaf itirazında bulunmuştur.

1-Davacının manevi tazminat istemi TBK’nın 56. maddesine dayanmakta olup, bu maddeye göre belirlenecek tazminatın zarara uğrayanda bir giderim duygusu yaratması gerektiği açıktır. Ancak tazminat belirlenirken sadece zarara uğrayan yönünden bakılmayıp, karşı taraf açısından da değerlendirme yapılmalıdır. Bu nitelikte bir tazminat miktarı ise, tarafların kusur oranına, ekonomik ve sosyal durumlarına, duyulan acıya, olay tarihindeki paranın satın alma gücüne vb. gibi verilere göre belirlenebilecektir. Tüm bu kriterlere göre belirlenecek tazminat -aynı anda- tarafların ikisini de memnun etmese dahi, adil olacağı için, hukuk tarafından kabul edilen ve uygulanan sistem haline gelmiştir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nın 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Dava konusu olayda, kazanın meydana geliş şekli, davacının yaralanmasının niteliği, daimi maluliyet oranı, iyileşme süresi, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafın %20 oranında kusurlu olması, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kaza tarihindeki (2016) paranın alım gücü ile yukarıda açıklanan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde ilk derece mahkemesince davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının hak ve nesafet kurallarına ve manevi tazminatın amacına uygun olduğu kanaatine varılmış, davacı vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin yargılama giderlerine yönelik istinaf itirazının incelenmesinde ise; davacının, davalılardan maddi tazminat ve manevi tazminat talep ettiği, talep edilen maddi ve manevi tazminatın toplamı ile mahkemece kabul edilen toplam miktar esas alınarak kabul/red oranına göre tarafların yargılama giderlerinden sorumluluğuna karar verilmesinin isabetli olduğu, bu nedenle davacı vekilinin, maddi tazminat taleplerinin tümden kabulüne karar verildiği, yapılan yargılama giderlerinin tamamından davalı tarafın sorumlu tutulması gerektiğine yönelik istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.