Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/243 K.2025/234

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 01.04.2020 tarihinde davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın yaya konumundaki davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazanın yaya önceliğine aykırı şekilde ve davacının yolu tamamlamak üzere olduğu gözetilmeksizin çarpan sürücünün kusuru ile meydana geldiğini ve davacının kusuru bulunmadığını, davacının yaralanmasına ilişkin Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından 03.02.2021 tarihli rapor alındığını ve bir suretinin davalı tarafa gönderildiğini, davalı sigorta şirketine başvuru ve arabuluculuk aşamasından sonuç alınamadığını,

davanın 6100 sayılı HMK’nın 107. maddesi uyarınca belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 200,00 TL bakıcı gideri, 300,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 6.500,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 7.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasınada sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 9.645,10 TL, geçici iş göremezlik tazminatı talebini 1.859,77 TL ve bakıcı gideri talebini 588,60 TL’ye artırmıştır.

Davalı vekili, davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacının maluliyetine ilişkin olarak Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücünün kusuru bulunmadığını, kusura ilişkin bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiklerini, tazminat hesabının Genel Şartlar uyarınca yapılması gerektiğini, davanın niteliğine göre dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasında yaralanma nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri istemlerine ilişkin olduğu, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden alınan 29.12.2021 tarihli raporda kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün % 20 oranında, davacının % 80 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği,

Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 03.02.2021 tarihli raporda davacının özür oranının % 2 , iyileşme süresinin 4 ay ve bakıcı ihtiyacının 1 ay olduğu,

12.06.2022 tarihli aktüer bilirkişi raporundaki tespit ve hesaplamalar esas alınarak davanın kabulü ile 1.859,77 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 9.645,10 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı ile 588,60 TL geçici bakıcı giderinin 05.05.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı sigorta şirketi vekili, hükme esas alınan maluliyet oranının gerçeği yansıtmadığını, maluliyet tespitine itirazları doğrultusunda maluliyet tespiti yapılmadığını, davacının maluliyeti yönünden sağlık kurulu raporu alınması taleplerinin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini ve eksik inceleme ile karar verildiğini, kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olduğu kanaatinin hatalı olduğunu, davacı yayanın kural ihlali yaptığını ve kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu,

kaza yeri koşullarının tam surette irdelenmemesi nedeniyle raporda çelişki meydana geldiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, aksi kanaat halinde bakıcı giderinden % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda kullanılan hesaplama yönteminin hukuka aykırı olduğunu, 1,8 teknik faiz kullanılarak hesaplama yapılması gerektiğini, doğru hesaplama yöntemi kullanılmaksızın düzenlenen raporun hükme esas alındığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca resen gözetilmesi gereken hususlar ve ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekili, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın yaya konumunda olan davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğu belirtilerek geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri taleplerinde bulunmuş, mahkemece davacının müracaatı üzerine davadan önce Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 03.02.2021 tarihli maluliyet raporu ile kusura ilişkin 29.12.2021 tarihli rapor ve 12.06.2022 tarihli aktüer bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Davalı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna ilişkin istinaf nedenlerinin incelenmesinde, haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece dava dilekçesi ekinde ibraz edilen davacı hakkında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 29.12.2021 tarihli raporda sağ omuzda fleksiyon/ekstansiyon 160/tam, abdüksiyon/addüksiyon 160/tam, iç/dış ratosyon tam/50 derece olduğu belirtilerek sağ üst ekstremite özürlülüğü nedeniyle bedensel özür oranının % 2 oranında malul olduğu, iyileşme süresinin 4 ay olduğu ve 1 ay süreyle bakıcı ihtiyacı olduğunun belirtildiği, mahkemece bu rapor esas alınarak yargılamanın sürdürüldüğü,

davalı tarafça maluliyete itiraz edildiği ve yargılama sırasında maluliyete ilişkin rapor alınmadığı anlaşıldığından davadan önce davacı tarafın müracaatı üzerine düzenlenen rapora dayalı olarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davacının dava konusu kaza sonucu yaralanması ile ilgili tüm tedavi evrakları getirtilip Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi olan 01.04.2020 tarihi itibariyle geçerli olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre hükümlerine göre davacının dava konusu kazada yaralanması sonucu meydana gelen daimi maluliyet oranının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin adli tıp anabilim dalı bölümlerinden rapor alınması, taraflara denetim imkanı sağlanması ve sonucuna göre karar verilmesi için hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın yeniden görülmek üzere kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, kaldırma sebeplerine göre sair istinaf sebeplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.