Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/1020 K.2024/1071

Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/377 Esas, 2024/438 Karar sayılı ve 12.07.2024 tarihli kararı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan tazminat davası sonunda mahkemece 11.03.2019 tarih ve 2018/726 Esas - 2019/206 Karar sayılı kararı ile "Davanın zamanaşımı nedeniyle reddine," kararı verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf kanun yonula başvurulmuş, Dairemizin 22.11.2019 tarih, 2019/1634 Esas ve 2019/1978 sayılı kararı ile temyiz yolu açık olmak üzere HMK'nın 353/1.b.1.maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup, kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 16.09.2021 tarih 2021/18756 Esas ve 2021/4883 sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bozulmasına, karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4. maddesinde; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir” düzenlemesi gereğince Yargıtay bozma ilamına uyulduktan sonra verilen karar istinaf kanun yoluna tabi olmayıp temyize tabidir. Yasa yolunun adının yanlış gösterilmesi ona istinaf hukuki vasfını kazandırmayacaktır.

Açıklanan nedenlerle kararın tabi olduğu yasa yolu hükümlerine göre temyiz incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.