Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/1089 K.2026/441

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

01.04.2019 tarihinde, dava dışı ... sevk ve idaresindeki ... plakalı, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın tek taraflı olarak kaza yapması neticesinde araçta yolcu olan davacının ağır şekilde yaralandığını, araç sürücüsünün kusurlu bulunduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak şimdilik 900,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 100,00 TL bakıcı gideri, 4.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,

yargılama aşamasında bakıcı gideri talebinden feragat ettiklerini bildirmiş,15.03.2021 tarihli talep artırım dilekçesi ile geçici işgöremezlik tazminatı talebini 25.509,14 TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 149.522,98 TL’ye yükseltmiş, 29.04.2024 tarihli ıslah dilekçesi ile sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 334.490,86 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava şartının yerine getirilmediğini, öncelikle davacının erişkinler için engellilik yönetmeliğine uygun raporunun alınmasını, geçici işgöremezlik ve bakıcı gideri sorumluluklarının bulunmadığını, kusur yönünden inceleme yapılarak müterafik kusur olgusunun değerlendirilmesini, temerrüt tarihinin belirlenip en fazla yasal faize karar verilebileceğini, hatır indirimi yapılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda.

Hacettepe Üniversitesi Adli Tıp ABD Başkanlığından alınan rapora göre davacıda %18 oranında daimi maluliyet, 12 ay iyileşme süresinin belirlendiği, davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararının belirlenmesi için aktüer bilirkişiden rapor alındığı, raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacının bakıcı gideri talebinden feragat ettiği gerekçesi davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesinin 2021/1565 Esas 2023/855 Karar sayılı kararı ile,

hükme esas alınan bilirkişi raporunun davalı tarafa tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkı ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali gerekçesi ile kararın HMK’nın 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verildiği; kaldırma kararı sonrası aktüer bilirkişiden ek rapor alındığı, alınan ek raporun taraflara tebliğe edildiği, ek raporun hüküm vermeye elverişli olduğu, davacı lehine hesaplanan geçici ve sürekli işgöremezlik zararının poliçe limiti olan 360.000,00 TL’den fazla olduğu,

davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 25.509,14-TL geçici işgöremezlik tazminatı ve 334.490,86-TL daimi işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 360.000,00-TL maddi tazminatın 12.06.2019 temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının bakıcı gideri istemine yönelik talebinin vaki feragat nedeniyle reddine, karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşmaması yönünden kararı usul ve esas yönünden istinaf ettiklerini, asgari ücretlerin artışı nedeniyle davacının maddi olarak kayıp yaşadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının maluliyeti yönünden hükme esas alınan raporu kabul etmediklerini, adli tıp kurumundan rapor alınması gerektiğini, aktüerya hesabında %1.8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, davacının emekli olması nedeniyle geçici işgöremezlik zararının bulunmadığını, hükmedilen tazminata avans faiz uygulanmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1- Mahkemece, davacının maluliyetinin belirlenmesi yönünden Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporda, davacının kaza sonrası tedavisine ilişkin tıbbi evrakların ve raporların incelendiği, fiziki muayenesinin yapıldığı, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının daimi maluliyet oranının %18 olduğunun, tıbbi iyileşme süresinin 12 ay olduğunun belirlendiği, raporun, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde tanzim edildiği, hüküm kurmaya elverişli olduğu görülmekle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiş, davalı vekilinin davacının maluliyetine yönelik istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

2-2918 sayılı Karayolları Trafik kanunun 90. Maddesinde “Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir. Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve genel şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 E-2020/40 K. sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresi Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi’nin 17.07.2020 tarihli 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetveller ile getirilen %1,8 teknik faizin uygulanması mümkün değildir. Bu itibarla, mahkemece, hükme esas alınan 24.04.2024 tarihli aktüer bilirkişi ek raporunda Yargıtay tarafından kabul edilen TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmasında, tıbbi iyileşme süresi yönünden geçici işgöremezlik zararının hesaplanması ve hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiş, aktüerya raporunun dosyadaki bilgi ve belgelerle uyumlu olduğu görülmekle tarafların bu hususlara yönelik istinaf itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Davalı şirkete sigortalı aracın ticari nitelikte panelvan araç olduğu görüldüğünden hükmedilen tazminata ticari avans faiz uygulanmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, davalı vekilinin faizin türüne yönelik istinaf itirazı reddedilmiştir.

4-Dava konusu talebe ilişkin olarak verilen ilk kararda, geçici işgöremezlik tazminatı olarak 25.509,14 TL ve sürekli işgöremezlik tazminatı olarak 123.913,84 TL olmak üzere toplam 149.422,98 TL maddi tazminatın 12.06.2019 temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş olup ilk karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yolunma başvurulmuştur.

Dairemizin kaldırma kararı sonrası mahkemece aktüer bilirkişiden ek rapor alınmış, ek raporda, güncel asgari ücret üzerinden yeniden yapılan hesaplamada, davacının geçici işgöremezlik zararının 25.509,14 TL, sürekli işgöremezlik zararının 822.358,61 TL olarak hesaplandığı, poliçe limiti olan 360.000,00 TL dikkate alınarak garame hesabı ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de; ilk karara karşı sadece davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu, bu nedenle davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek ilk kararda hükmedilen tazminat miktarından daha fazlasına karar verilemeyeceği gözden kaçırılmıştır.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ilk derece mahkemesi kararının bu yönden kaldırılması ve yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle, HMK’nın 355. maddesi gereğince, istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden yapılan inceleme sonunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun, usuli kazanılmış hak yönünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılması ve düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, davalı vekilinin sair, davacılar vekilinin tüm istinaf sebeplerinin esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

III - İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN

1-Davalı tarafından yatırılan istinaf karar harcının istek halinde iadesine,

2-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yapılan 394,00 TL yargılama gideri ile 1.169,40 TL istinaf başvuru harcının davacıdan tahsil edilerek davalıya verilmesine,

3-Harçlar Kanunu gereğince davacıdan alınması gereken 732,00 TL istinaf harcından peşin alınan 427,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 304,40 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,

4-Başvuran taraflarca yatırılan delil ve gider avansından kullanılmayan kısmın HMK'nın 333.maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,

5-Kararın usulüne uygun olarak taraflara tebliğine,

Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nın 361.maddesi gereğince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren iki (2) haftalık süre içerisinde Yargıtay'da TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere 12.03.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

... Başkan ...

Üye ...

Üye ...

Katip ...

* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.