Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/173 K.2025/1574

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 06.11.2021 tarihinde, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu yolcu konumundaki davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek HMK'nın107. maddesi uyarınca şimdilik 100,00 TL sürekli iş göremezlik zararı için, 50,00 TL geçici iş göremezlik zararı için, 50,00 TL bakıcı gideri için olmak üzere toplam 200,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini, 8.846,55 TL geçici iş göremezlik zararı, 276.722,43 TL sürekli iş göremezlik zararı, 1.142,50 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 286.911,48 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının maluliyet iddialarını kabul etmediklerini, geçici iş göremezlik zararı ile bakıcı giderlerinden de davalı şirketin sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davalı şirkete sigortalı aracın tek taraflı kaza yaptığı, yolcu konumunda bulunan davacının kusursuz olduğunun anlaşıldığı, Dicle Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümünden alınan raporda, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyetinin %5 oranında, tıbbi iyileşme süresinin 3 ay, bakıcı ihtiyacı süresinin 10 gün olduğunun belirlendiği, davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararı ve bakıcı giderinin hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden rapor ve ek rapor alındığı,

alınan ek raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının sürekli iş göremezlik kaybından kaynaklı 276.822,43 TL, geçici iş göremezlik kaybından kaynaklı 8.896,55 TL ve geçici bakıcı gideri ihtiyacından kaynaklı 1.192,50 TL toplamı 286.911,48 TL maddi tazminatının 25.08.2022 temerrrüd tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davalı şirkete usulüne uygun başvuru yapılmadan davanın açıldığını, davacının kalıcı maluliyetinin bulunmadığını, hükme esas alınan üniversite raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, tıbbi mütalaa raporuna göre kalıcı maluliyetin kesin olmadığını, sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, hesaplanan tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu yolcu olan davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talep etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde; özellikle, davacının dava konusu kazadan kaynaklanan maluliyetinin belirlenmesi yönünden Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporda, davacının kaza sonrası tedavi evraklarının ve raporlarının incelendiği, kurul tarafından fiziki muayenesinin yapıldığı,

yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının daimi maluliyet oranının % 5.1 olduğunun belirlendiğinin, raporun ayrıntılı ve gerekçeli şekilde tanzim edildiği ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun görülmüş olmasına, hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda, sürekli işgöremezlik zararının TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanmasında bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, HMK’nın 355. maddesi gereğince, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden yapılan incelemede; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun HMK.nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.