Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/779 K.2026/225

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş olmakla dosya üzerinde yapılan incelemede;

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan tazminat davası sonunda mahkemece 05.05.216 tarih ve 2015/31 Esas, 2016/290 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 06.05.2019 tarih, 2016/12824 Esas ve 2019/5499 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; davacı vekili hükmün istinaf yolu ile kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece verilen son karar 17.03.2022 tarihli olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş ise de; henüz Bölge Adliye Mahkemeleri göreve başlamadan önce temyiz incelemesine konu olmuş ve Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin bozma kararı üzerine istinaf başvurusuna konu hüküm verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesine göre. Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilmiş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı HUMK'nın 26.09.2004 tarihli ve 5236 Sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu madde gereğince anılan hüküm istinaf yasa yoluna tabi olmayıp değişiklikten önceki HUMK hükümlerine göre temyize tabidir.

Yasa yolunun adının yanlış gösterilmesi ona istinaf hukuki vasfını kazandırmayacaktır. Kararın tabi olduğu yasa yolu hükümlerine göre temyiz incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden dilekçenin görev yönünden reddiyle yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.